Ducati 750 Desmo Imola – Σε δημοπρασία με τιμή που αναμένεται να φτάσει τα 750.000 δολάρια

Η θρυλική Ιταλίδα ήταν προπομπός των σύγχρονων superbike και έχει διαχρονική ομορφιά
motomagDucati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

1/5/2024

Μία από τις θρυλικές Ducati 750 Desmo Imola, η οποία χάρισε στους Ιταλούς τη νίκη στον αγώνα 200 μιλίων της Imola και αποτέλεσε τον προπομπό των σύγχρονων superbike του Borgo Panigale, βγαίνει σε δημοπρασία, ενώ χάρη στη σπανιότητά της με μόλις 7 από τις 10 που κατασκευάστηκαν συνολικά να απομένουν στα χέρια συλλεκτών, η τιμή που υπολογίζεται να πιάσει φτάνει τα 750.000 δολάρια!

Αφήνουμε τη σύγχρονη κυριαρχία της Ducati στους αγώνες μοτοσυκλέτας και ταξιδεύουμε πίσω, στο 1972, όταν το ιταλικό εργοστάσιο αποτελούσε μέλος του κρατικού ομίλου EFIM της ιταλικής κυβέρνησης. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστή για την κατασκευή τετράχρονων, μικρού κυβισμού κινητήρων, μερικοί εκ των οποίων είχαν και το σήμα κατατεθέν της Ducati, που δεν είναι άλλο από το σύστημα desmo για την κίνηση των βαλβίδων. Όλα αυτά θα άλλαζαν ένα ανοιξιάτικο πρωινό, στον αγώνα 200 μιλίων στην πίστα της Imola, όπου η Ducati 750 Desmo Imola θα έκανε το 1-2 στα χέρια των Paul Smart και Bruno Spaggiari.

Ducati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία

Αφορμή για τη δημιουργία της, στάθηκε η νεότευκτη τότε κατηγορία F750. Για να μπορέσει η Ducati να συμμετάσχει εκεί, έπρεπε σύμφωνα με τους κανονισμούς να έχει μία μοτοσυκλέτα με κινητήρα που έχει ομολογκαριστεί για κυκλοφορία σε δημόσιους δρόμους, ανοίγοντας τον δρόμο για τα Superbike που γνωρίζουμε σήμερα. Το 750 Desmo Imola προέκυψε από τον ανοιχτόμυαλο σχεδιαστή Fabio Taglioni, ο οποίος κατάφερε να πείσει τον τότε διαχειριστή της Ducati, Fredmano Spairani για την αξία μίας εμπορικής στρατηγικής, βασισμένης σε μεγάλου κυβισμού τετράχρονα μοντέλα μοτοσυκλέτας. Χρησιμοποιούσε έναν αερόψυκτο, δικύλινδρο V-90°, διάταξη που αργότερα θα γινόταν σήμα κατατεθέν του Borgo Panigale, 749 κυβικών με διβάλβιδη κεφαλή και σύστημα κωνικών γραναζιών για την κίνηση του 1ΕΕΚ. Τη βάση αποτέλεσε το 750 GT, με την συμπίεση να ανεβαίνει στο 10:1 και την απόδοση στους 84 ίππους στις 8.800 στροφές. Δεν ήταν όμως μόνο ο κινητήρας που ήρθε από τις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Σε αντίθεση με τις ισχυρότερες τότε BSA/Triumph και Norton, η Ducati χρησιμοποίησε το ίδιο βαρύ ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο, μαζί και με τις βάσεις για το… πλαϊνό στάντ, μαζί με το ψαλίδι.

Ducati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία

Στις 23 Απριλίου 1972, ο Paul Smart, που ήρθε σαν λύση έκτακτης ανάγκης, περνά πρώτος την γραμμή τερματισμού, βάζοντας την Ducati στον χάρτη των κατασκευαστών μεγάλου κυβισμού κινητήρων. Πίσω του, σε κοντινή απόσταση, ήρθε ο ομόσταυλός του, Bruno Spaggiari, ολοκληρώνοντας έτσι των θρίαμβο των Ιταλών, μπροστά από τον παντοδύναμο Agostini και την MV Agusta του. Για την ιστορία, το βάθρο έκλεισε ο Walter Villa με Triumph. Κανείς δεν περίμενε να συμβεί κάτι τέτοιο, ξαφνιάζοντας όσους βρέθηκαν στην ιστορική πίστα της Imola για να παρακολουθήσουν τον αγώνα.

Ducati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία

Αν και η συγκεκριμένη Ducati 750 Desmo Imola δεν αποτελεί κάποια από τις δύο που έτρεξαν εκεί, έχει και αυτή την εμπειρία της στους αγώνες. Χάρη στην επίσκεψή της το 1973 στη Νότια Αφρική για τις ανάγκες διαφήμισης, είχε την ευκαιρία να τρέξει στο Νοτιοαφρικανικό TT εκείνης της χρονιάς. Το 1976 πωλήθηκε από τον αντιπρόσωπο της Ducati στο Γιοχάνεσμπουργκ, στον John D’Oliveira, ο οποίος την έφερε στις Η.Π.Α. το 1995. Σχεδόν 30 χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος αποφάσισε ότι θέλει να την πουλήσει. Την δουλειά αυτή αναλαμβάνει ο οίκος δημοπρασιών Gooding & Company, προσφέροντας αυτό το σπάνιο απόκτημα μέσω της online πλατφόρμας Geared Online, από τις 8 μέχρι και τις 17 Μαΐου. Η τιμή που αναμένεται να πιάσει κυμαίνεται μεταξύ των 650.000 και 750.000 δολαρίων (ήτοι μεταξύ 609.500€ και 703.000€). Η σπανιότητα αυτή της μοτοσυκλέτας έχει υπάρξει αιτία ακόμα και για απάτες. Στο παρελθόν, ακόμα και ο ο γνωστός βρετανικός οίκος Bonhams είχε πέσει θύμα απάτης, πουλώντας για 300.000€ το 2001 μία replica της 750 Desmo Imola, ως αυτή που είχε οδηγήσει ο Spaggiari!

Ducati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασίαDucati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασίαDucati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία
Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»