Ducati ήταν το 1 στα 4 superbike που πουλήθηκαν και το 2019

Κυρίαρχοι οι ιταλοί για άλλη μια χρονιά
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/1/2020

Οι πωλήσεις μοτοσυκλετών στις μεσογειακές χώρες έχουν πάρει την ανηφόρα τα τελευταία τρία χρόνια και αυτό είχε άμεσο αντίκτυπο στις πωλήσεις των premium εταιρειών. Έτσι εκτός από την BMW, το 2019 ήταν μια χρονιά ρεκόρ και για την Ducati, που με 53.183 πωλήσεις παρέδωσε 179 περισσότερες μοτοσυκλέτες απ’ ότι το 2018. Η οικογένεια των Panigale V4/V4S/V4R παραμένει το best seler στην κατηγορία των superbike σε παγκόσμιο επίπεδο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Με 8.304 πωλήσεις, το 1 στα 4 superbike που πουλήθηκαν το 2019 ήταν Panigale! Δεδομένου της τιμής του, αυτό είναι ένα πραγματικό επίτευγμα της ιταλικής εταιρείας. Μάλιστα για το 2020, το νέο Panigale V2 και το ανανεωμένο Panigale V4/S  αναμένεται να διευρύνουν ακόμα περισσότερο την κυριαρχία της Ducati σε αυτή την κατηγορία. Το ίδιο υπόσχονται και οι 1.700 προπαραγγελίες που έχει ήδη στα χέρια της η Ducati για το Streetfighter V4/V4S, το οποίο θα φτάσει στα καταστήματα από τις αρχές Μάρτιου.

Τα ανανεωμένα  Multistrada 950 και 1260 Enduro ενίσχυσαν κατά 3% τις πωλήσεις των mega on-off της Ducati το 2019. Η εγχώρια αγορά της Ιταλίας ήταν ξανά ο βασικός πυλώνας των πωλήσεων με 9.474 μονάδες, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 3% και αθροιστικά 20% την τελευταία τριετία. Στο +20% ήταν και το ποσοστό αύξησης των πωλήσεων το 2019 στην Βραζιλία. Στην Ισπανία πέτυχαν αύξηση +10%, στην Γαλλία +8% και στην Κίνα +12%. Κι εδώ, όπως και στην περίπτωση της BMW, η κινέζικη αγορά απορρόφησε μόλις 3.200 μοτοσυκλέτες της Ducati, παρά το γιγαντιαίο μέγεθος του πληθυσμού της σε σχέση με τις Ευρωπαϊκές χώρες που είχαν υπερδιπλάσιες πωλήσεις. Στις ΗΠΑ τα πράγματα είναι πολύ χάλια για όλες τις εταιρείες, με την Ducati και την BMW να πανηγυρίζουν που έχασαν μόλις 2%, όταν η αμερικάνικη αγορά έκανε πάλι βουτιά -7%.

Νέα μείωση 10 σεντς στο ντίζελ ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός – Οι ανατιμήσεις την έχουν ήδη καταπιεί

Είκοσι μέρες μετά την εξαγγελία για προσωρινές μειώσεις τιμών σε βενζίνη και ντίζελ με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, έρχεται επέκταση του μέτρου για το πετρέλαιο κίνησης
fuel
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/7/2026

Στις 7 Ιουλίου 2026 ο πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει μειώσεις 10 σεντς στις λιανικές τιμές της βενζίνης και 5 στο ντίζελ κίνησης για όλη τη διάρκεια του Καλοκαιριού, με τα χρήματα να προκύπτουν χάρη στη χρηματοδοτική συμβολή των διυλιστηρίων.

Στο μεταξύ όμως ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο έχει αναζωπυρωθεί τις τελευταίες εβδομάδες και η τιμή του πετρελαίου έχει ξαναπάρει τον ανήφορο κι έτσι, μετά το “ευχάριστο” διάλειμμα που έριξε τις τιμές στα ελληνικά πρατήρια στα επίπεδα των 1,80+ ευρώ, η βενζίνη έχει ξανανέβει στα 2 ευρώ παρά τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο πρωθυπουργός.

Έτσι την Κυριακή 26 Ιουλίου στην τακτική του ενημέρωση ο επικεφαλής της κυβέρνησης ανακοίνωσε περαιτέρω μείωση 10 σεντς, αυτή τη φορά αποκλειστικά στο ντίζελ και όχι και στη βενζίνη, εμφανώς στοχεύοντας κυρίως στον επαγγελματικό κλάδο, με το συνολικό όφελος να διαμορφώνεται στα 15 σεντς ανά λίτρο ντίζελ.

Το πρόβλημα είναι πως αυτό το όφελος έχει ήδη εξανεμιστεί, καθώς η μέση πανελλαδική τιμή του ντίζελ κίνησης είχε φορτωθεί με επιπλέον 17,5 σεντς από τις 10 ως τις 23 Ιουλίου χάρη στη νέα αναζωπύρωση στο μέτωπο Ιράν-ΗΠΑ. Το ίδιο συνέβη και με τη βενζίνη, καθώς η αύξηση της χονδρικής τιμής σε αυτό το διάστημα όχι απλώς εξαφάνισε τα 10 σεντς, αλλά εν τέλει η τιμή στην αντλία αυξήθηκε προς 2,4 σεντς ανά λίτρο κατά μέσο όρο.

Η πραγματικότητα δυστυχώς είναι πως οι προσωρινές αυτές μειώσεις στα καύσιμα κίνησης μοιάζουν τόσο αποτελεσματικές ως θεραπεία στην ακρίβεια όσο ένα τσιρότο σε σπασμένο κόκκαλο, ωστόσο υπάρχει πάντα ο αντίλογος πως χωρίς αυτές τα 2 ευρώ ανά λίτρο της βενζίνης θα ήταν 2,10.

Από την άλλη έχουμε θίξει τόσες και τόσες φορές το πραγματικό πρόβλημα που είναι ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και γενικά η υπερφορολόγηση των καυσίμων η οποία, όχι μόνο αναλογεί σε πάνω από το 60% της τιμής στην αντλία, αλλά επιπλέον λειτουργεί και ως αντικίνητρο στη μείωση τιμών για να μην χάσει το κράτος τα αντίστοιχα αυξημένα έσοδα.

Σε έναν ιδανικό κόσμο η πολιτική εξουσία θα έπρεπε να βοηθήσει τους πολίτες της λαμβάνοντας μέτρα με ουσιαστικό αποτέλεσμα, όπως έκαναν τόσες και τόσες κυβερνήσεις άλλων χωρών στην Ευρώπη που έβαλαν χέρι σε φόρους και ΦΠΑ για να διατηρήσουν τις τιμές σε βιώσιμα επίπεδα και μάλιστα όχι μόνο για την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, αλλά όσο διαρκεί ο πόλεμος και οι ανατιμήσεις που αναπόφευκτα δημιουργεί. Αυτά βέβαια αν στο τέλος της ημέρας θες να κάνεις πραγματικό έργο, ειδάλλως αρκούν οι εξαγγελίες που γράφουν όμορφα στο γυαλί και τίποτα περισσότερο.