Ducati Streetfighter V4: Σίγουρα στο Pikes Peak και στην αγορά το 2020

Επίσημα η αποκάλυψη του πρωτότυπου
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/6/2019

Η ιστορία για τη δημιουργία και την επαναφορά του Streetfighter, που απουσιάζει αρκετά χρόνια απ’ τη γκάμα της Ducati, με τον πανίσχυρο V4 κινητήρα της ιταλικής εταιρείας αναδύεται στην επικαιρότητα ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ξεκίνησε από την επιθυμία του κόσμου, πράγμα καθόλου τυχαίο καθώς η Streetfighter αποτελεί μιας απ’ τις πιο ποθητές μοτοσυκλέτες για τους Ducatisti, οι οποίοι χρόνια τώρα αναμένουν την αναγέννησή της. Κατέληξε με την ξεκάθαρη επιβεβαίωση από τον ίδιο τον Domenicalli, που ενημέρωσε πως το μοντέλο θα βγει στην παραγωγή, κι από εκεί και πέρα ήταν θέμα χρόνου. Πλέον η Ducati με ένα επίσημο δελτίο τύπου ανακοινώνει πως η Streetfighter V4 θα είναι διαθέσιμη στην αγορά τον Μάρτιο του 2020 και θα είναι σίγουρα πιο φθηνή απ' την custom Streetifhgter της Officine GP Design.

Παράλληλα όμως, η Ducati ξεδιαλύνει το τοπίο σχετικά με την συμμετοχή του Carlin Dune στον αγώνα της ανάβασης του Pikes Peak στην Exhibition Powesport κατηγορία αφού πλέον ανακοίνωσε το όνομα του μοντέλου με το οποίο θα λάβει μέρος. Τον Ιανουάριο του 2019 που είχε ξαναέρθει στην επιφάνεια του θέμα της Streetfighter, μέσα απ’ τη συμμετοχή του Dunne στο Pikes Peak, τότε που όλοι έσπευσαν να αναγγείλουν τον ερχομό του μοντέλου χωρίς να είναι τίποτα σκαλισμένο σε πέτρα. Βασίστηκαν στο γεγονός ότι δίπλα απ’ το όνομα του Dunne έγραφε πως το μοντέλο με το οποίο θα συμμετέχει “θα ανακοινωθεί” (TBA= To Be Announced) κι έτσι δημιούργησαν τις φήμες. Τώρα, μαζί με το δελτίο τύπου αυτό άλλαξε σε 2019 Ducati Pikes Peak Prototipo και πλέον είναι σκαλισμένο σε πέτρα πως θα το δούμε… Όχι πως δεν το είχαμε πει, αλλά αυτό ήταν βασισμένο στην αίσθηση, που με την σειρά της ισχυροποιούνταν από ειδήσεις όπως η εμφάνιση του πρωτότυπου για δοκιμή στην πίστα Pergusa, νότια της Ιταλίας.

Ένα μικρό ερωτηματικό ήταν φυσικά για τον κυβισμό του κινητήρα, και ήταν μικρό γιατί απλά δεν είχε επιβεβαιωθεί. Ήταν απίθανο η Ducati να χρησιμοποιούσε κάτι τόσο εξιδεικευμένο όπως τον χιλιάρι της έκδοσης R. Τελικά η επιβεβαίωση ήρθε και ο V4 κινητήρας θα είναι αυτός των 1.100cc, που στην Panigale V4 / S αποδίδει 214hp στις 13.000rpm και 12,6kgm ροπής. Μπορούμε να πούμε σχεδόν εκ του ασφαλούς πως η Streetfighter δεν θα βγει έκδοση R, σε περίπτωση που κάποιος έχει μία τέτοια αποροία. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι παρά τη γυμνή φύση του μοντέλου, ή μάλλον ακριβώς για αυτό, η Ducati αποφάσισε να το εξοπλίσει με αεροδυναμικά βοηθήματα, όπως έκανε πέρσι η MV Agusta στην Brutale 1000 που η ιπποδύναμή της με το αγωνιστικό κιτ αγγίζει τους 212hp.

Ο Domenicali σχετικά με την απόφαση της Ducati να παρουσιάσει επίσημα για πρώτη φορά το πρωτότυπο Streetifighter στην ανάβαση του Pikes Peaks είπε: “Η Streetfighter V4 είναι μια Panigale για να την οδηγείς στο δρόμο, οπότε δεν υπάρχει καλύτερο πεδίο δοκιμής απ’ την ανάβαση του Pikes Peak για τη μοτοσυκλέτα που πρόκειται να είναι η δυνατότερη Streetfighter παραγωγής που έχει υπάρξει.” Έκλεισε τις δηλώσεις του λέγοντας πως το μοντέλο παραγωγής θα παρουσιαστεί στη φετινή EICMA. Με βάση τα λεγόμενα του Domenicali συμπεραίνουμε πως ο κινητήρας απ’ την Panigale V4 θα μεταφερθεί αυτούσιος στην Streetfighter χωρίς ιδιαίτερες αλλαγές ώστε να φέρει έμπρακτα τον τίτλο της δυνατότερης Streetfighter μοτοσυκλέτας, ξεπερνώντας την Brutale 1000 σε ιπποδύναμη. Οι ομοιότητες με την Panigale όμως δεν σταματούν εκεί, αφού οι ζάντες είναι ίδιες, όπως και τα Stylema της Brembo και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.