Ducati V4 Streetfighter στην παραγωγή!

Απ' το στόμα του Domenicali
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/3/2019

Από τότε που η Ducati έβγαλε στην παραγωγή τον V4 κινητήρα της ανανεώνοντας ριζικά το superbike της γκάμας της, έδωσε ώθηση σε ολόκληρη την κατηγορία. Η δημιουργία του μοντέλου αφενός μεν στόχευε στο να βρεθεί η Ducati στην κορυφή της κατηγορίας των superbike και αφετέρου να καταφέρει να εκθρονίσει την Kawasaki και τον Jonathan Rea απ’ τον θρόνο τους στο Motul WorldSBK. Το πρώτο σκέλος των στόχων της, το έχει καταφέρει καθώς η Panigale V4 R αποτελεί ήδη το μοντέλο με τις περισσότερες πωλήσεις στην κατηγορία της παγκοσμίως. Σχετικά με το δεύτερο σκέλος, χρειάστηκε να δημιουργήσει μια άλλη έκδοση της Panigale V4, την V4 R όπου ο κυβισμός της περιορίζεται στα 998cc, καθιστώντας την ικανή να λάβει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbike. Κρίνοντας απ’ την πορεία του Bautista όπου στέφθηκε απόλυτος κυρίαρχος στο Philip Island μπορούμε να πούμε πως η Ducati βρίσκεται σε καλό δρόμο για την εκπλήρωση των στόχων της.

Ο Domenicali απ’ την πλευρά του, στην παρουσίαση του πρωτότυπου V4 κινητήρα είχε αναφέρει πως η Ducati έχει βλέψεις να δημιουργήσει μια ολόκληρη σειρά μοντέλων βασισμένη σ’ αυτόν, πυροδοτώντας μια σειρά θεωριών για τα πιθανά επερχόμενα μοντέλα. Από τα συμφραζόμενα, αλλά και με βάση την απλή λογική, οι περισσότεροι σκέφτηκαν πως η επόμενη μοτοσυκλέτα που θα έχει τον V4 κινητήρα θα είναι το Streetfighter, την στιγμή που φυσικά ακούγονται όλα τα σενάρια από την έλευση ενός νέου Diavel αλλά και Multistrada V4, χωρίς βέβαια κάποιο να κερδίζει περισσότερο έδαφος. Επειδή είναι λογικό και επόμενο η Ducati να φτιάξει ένα V4 Streetifhter, ψάχνουν όλοι ακόμη και το απειροελάχιστο σημάδι για να αναφερθούν σε αυτό, δίχως να υπάρχει καμία ένδειξη. Όπως για παράδειγμα έγινε πριν λίγες μέρες όταν τα site άρχισαν να σχολιάζουν την συμμετοχή του Carlin Dunne στην exhibition supersport κατηγορία, στον αγώνα της ανάβασης του Pikes Peak για το γεγονός πως δεν είχε ανακοινωθεί ποιο μοντέλο της Ducati θα χρησιμοποιήσει.Κι έτσι για άλλη μια φορά οι φήμες για την πρώτη εμφάνιση του V4 Streetfighter ξεκίνησαν, λέγοντας πως αυτή θα είναι η μοτοσυκλέτα που θα χρησιμοποιεί ο Dunne, χωρίς όμως να βασίζονται σε κάποια έγκυρη πηγή. Τώρα βέβαια η πηγή υπάρχει και δεν γίνεται πιο έγκυρη:

Στην παρουσίαση του Hypermotard 950 που το ΜΟΤΟ είχε βρεθεί αποκλειστικά, είχαμε μιλήσει με τον project leader του μοντέλου σχετικά με τα πλάνα της Ducati. Όταν τον είχαμε ρωτήσει για το αν θα δούμε ένα Streetfighter ή ένα Mulistrada με τον V4 κινητήρα – ενώ πήγαινε για το τέταρτο ποτήρι κρασί – η απάντησή του περιορίστηκε κοιτώντας το ταβάνι και σφυρίζοντας, με το ύφος του γεμάτο νόημα. Εκείνη την στιγμή το είχαμε βέβαια και τώρα όπως φαίνεται τα λόγια του επιβεβαιώθηκαν απ’ τον ίδιο τον Domenicali κατά την παρουσίαση της Diavel 1260S στην 89η παγκόσμια έκθεση μοτοσυκλέτας στην Γενεύη, όπου πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες. Για την ακρίβεια, ο CEO της Ducati όταν ρωτήθηκε απ’ τον δημοσιογράφο του Acid Moto σχετικά με την παραγωγή του πολυπόθητου Streetfighter είπε πως απ’ τη στιγμή που υπάρχει ζήτηση θα τη δούμε άμεσα στην παραγωγή! Για το αν υπάρχει ζήτηση ή όχι απ’ το κοινό, μπορούμε να βασιστούμε στην άνθιση του customizing που υπάρχει αυτά τα χρόνια, καθώς μέσα απ’ αυτό δημιουργήθηκε η streetfighter κατηγορία τη δεκαετία του ’70. Τότε όσοι δεν είχαν χρήματα να επισκευάσουν τα supesport μοντέλα τους απ’ τις πτώσεις τους, τα τροποποιούσαν αφαιρώντας τα φαίρινγκ και αλλάζοντας τον προβολέα και τα clip-ons. Την ίδια τακτική ακολούθησε πρόσφατα και η Officine GP Design ξεγυμνώνοντας μια Panigale V4 με σκοπό να δημιουργήσει μια custom streetfighter περιορισμένης παραγωγής.

Με δεδομένο πλέον τη δημιουργία του μοντέλου, το μόνο που μένει να δούμε είναι το πότε θα παρουσιαστεί. Εκτός αυτού, ο Domenicali δεν παρέλειψε να αποκαλύψει πως η Ducati εξετάζει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να δημιουργήσει κι ένα maxi scooter στο μέλλον, καθώς έχει βλέψεις για την επέκτασή της σ’ αυτή την κατηγορία. Γεγονός απόλυτα δικαιολογημένο αν αναλογιστούμε πως η ιταλική εταιρεία θέλει να βρεθεί στο σημείο να πουλάει όσα μοντέλα μπορεί να φτάσει η ετήσια παραγωγή της (80.000 μονάδες), ξεπερνώντας το φράγμα των 50.000 στο οποίο βρίσκεται καθηλωμένη. Όσοι είχαν την επιθυμία να δουν την Ducati να αναπτύσσει μικρότερους σε κυβικά τετρακύλινδρους V κινητήρες με σκοπό να εξοπλίσουν άλλα μοντέλα της γκάμας της, ο Domenicali ανέφερε πως κάτι τέτοιο θα ήταν ασύμφορο καθώς το κόστος εξέλιξης ενός νέου κινητήρα θα εκτόξευε το κόστος απόκτησης των μοντέλων στα ύψη. Πράγμα που το γράφουμε συνέχεια για κάθε εταιρία που ο κόσμος ονειρεύται μικρότερες εκδόσεις για μεγάλα μοντέλα, νομίζοντας πως θα έτσι θα γίνουν πιο προσιτά. Τα μισά κυβικά δεν σημαίνουν μισό κόστος, το αντίθετο, το κόστος είναι πρακτικά το ίδιο πράγμα που ακυρώνει τον μοναδικό πλεονέκτημα που θα είχαν στην αγορά... Ο Domenicali προχώρησε κι έγινε πιο ξεκάθαρος, δηλώνοντας πως οι τετρακύλινδροι V θα χρησιμοποιούνται μόνο για τα κορυφαία μοντέλα της.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες