Ducati: Ξανά στο τραπέζι η πώλησή της

Πληρώνει τα υπαρξιακά προβλήματα της VW
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/10/2020

Η συνέντευξη του νυν CEO του ομίλου VW στο πρακτορείο Reuters της Γερμανίας άνοιξε ξανά την κουβέντα για πώληση της Ducati. Όχι πως η κουβέντα είχε σταματήσει ποτέ μετά την αποχώρηση του οραματιστή και ιδιοφυούς Ferdinan Piech από την καρέκλα του CEO της VW.

Η Ducati είχε χαρακτηριστεί από τα αντίπαλα μέλη της οικογένεια Porsche που κατέχει δεσπόζουσα μετοχική θέση στον όμιλο VW (μέλος της οικογένειας Porsche ήταν και ο Piech) ως το προσωπικό παιχνίδι του και χρησιμοποίησαν αρκετές φορές αυτό το επιχείρημα στη διαμάχη μεταξύ τους για την αποκαθήλωση του Ferdinand Piech από την κορυφή της ηγεσίας. Καθόλου τυχαία, μετά το σκάνδαλο του Diesel Gate, το οποίο ακόμα δεν έχει τελειώσει οριστικά και δημιούργησε τεράστια οικονομική τρύπα στον όμιλο, διαρκώς επαναλαμβάνονται τα σενάρια πώλησης της Ducati, της Lamborgini και της Bugatti, δηλαδή των εταιρειών που αγόρασε ο Ferdinand Piech σε κάθε δυνατή ευκαιρία.

Η νέα ηγεσία της VW απαντά γενικόλογα πως πάντα είναι ανοιχτή σε προτάσεις και συνεργασίες, χωρίς φυσικά να σβήνει τη φωτιά, ούτε όμως και να την πυροδοτεί παραπάνω. Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκαν και οι τελευταίες δηλώσεις του γενικού διευθυντή Herbert Diess, όταν παρουσίασε το νέο μοντέλο ανάπτυξης του ομίλου που θα βασίζεται στην ηλεκτροκίνηση και τις νέες τεχνολογίες και υπηρεσίες γύρω από την αυτόνομη οδήγηση. Ουσιαστικά είπε πως πάντα επανεξετάζουν τη θέση κάθε εταιρείας που έχουν κάτω από την ομπρέλα του ομίλου και το ίδιο θα κάνουν για τη Ducati.

Ο διευθυντής του ομίλου για τα τμήματα R&D κύριος Markus Duesmann ήταν πιο συγκεκριμένος και είπε πως δεν θα αργήσουμε να δούμε την πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Ducati. Αυτό σημαίνει πως μέσα στο γενικό πλάνο ανάπτυξης της ηλεκτροκίνησης έχουν κρατήσει κεφάλαια και για την Ducati, χωρίς φυσικά να αποκλείει την πώλησή της πριν ολοκληρωθεί η έρευνα και εξέλιξη της ηλεκτρικής γκάμας. Ευθεία ερώτηση για την πώληση των Hi-performance εταιρειών του ομίλου (Bugatti, Lamborgini, Ducati) δέχτηκε ο οικονομικός διευθυντής Frank Witter αλλά είπε πως δεν απαντά σε φήμες…

Το θέμα όμως είναι τί λένε οι μέτοχοι που κοιτάνε πρώτα την τσέπη τους πριν από κάθε απόφαση. Αν μιλάγαμε για ιαπωνική εταιρεία που κάνει πλάνα τουλάχιστον δεκαετίας, να είστε σίγουροι πως δεν θα υπήρχε στο τραπέζι θέμα πώλησης της Ducati. Όταν όμως μιλάς για αμερικάνικες και γερμανικές εταιρείες που διοικούνται με χρονοδιάγραμμα ημέρας (βλ. Harley Davidson) τότε τίποτα δεν είναι έκπληξη.

Η χρηματιστηριακή αξία της VW έχει πέσει στα 80δις, όταν η αντίστοιχη της Toyota είναι στα 187δις και στους μετόχους δεν αρέσει αυτό. Βέβαια η χρηματιστηριακή αξία της Tesla με μόλις δύο εργοστάσια παραγωγής είναι μεγαλύτερη της Toyota αυτή τη στιγμή, δείχνοντας πόσο φούσκα και τζόγος έχει γίνει η βιομηχανία οχημάτων, με αποτέλεσμα να μην διοικούνται πλέον από οραματιστές αλλά από χρηματιστές, που συχνά πυκνά περνάνε από τα δικαστήρια (βλ. υπόθεση Nissan-Renault).

Η πραγματικότητα είναι μία. Όταν παλεύουν τα βουβάλια στη όχθη της λίμνης, τη νύφη την πληρώνουν τα βατράχια. Η Ducati κάθε χρόνο πάει όλο και καλύτερα σε πωλήσεις και μερίδια αγοράς και αυτή τη στιγμή έχει μια ολοκαίνουρια πλατφόρμα ενός V4 κινητήρα που τις ανοίγει διάπλατα το δρόμο για το μέλλον. Η διεθνής αγορά των δικύκλων πάει εξίσου εντυπωσιακά καλά χάρη στις αγορές της Ινδίας, της Ασίας και της Κίνας που διψούν όλο και περισσότερο για μεγαλύτερες και εντυπωσιακότερες μοτοσυκλέτες με ισχυρό brand name. Την ίδια ώρα όμως η αγορά αυτοκινήτου έχει τα χάλια της παντού, λόγω της έντονης αστικοποίησης που έχει κάνει την χρήση τους μαρτύριο. Έχοντας για αφεντικό μια μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία που επηρεάζεται άμεσα από το διεθνές περιβάλλον, η Ducati θα είναι αναγκασμένη να έχει πάνω από το κεφάλι της την ταμπέλα “ΠΩΛΕΙΤΑΙ”.

Ίσως ήρθε η ώρα της ανεξαρτητοποίησης, διότι η φημολογία της πώλησης κάνει ζημιά που δεν αξίζει αυτή τη στιγμή στην ιταλική εταιρεία.    

Ετικέτες

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.