Dymag - Μια από τις πιο γνωστές εταιρείες ζαντών αλλάζει χέρια

Πωλήθηκε στη γερμανική Borbet

Από τον

Κώστα Γκαζή

30/10/2024

Η βρετανική Dymag, γνωστή για τις ελαφριές της ζάντες από αλουμίνιο και carbon που έχουν φορεθεί μεταξύ άλλων στο KTM RC-8C, στα Katana project της Team Classic Suzuki, και σε πολλά αγωνιστικά και custom μοντέλα, πωλήθηκε από τη μητρική Puma Private Equity στον Γερμανό κατασκευαστή τροχών αυτοκινήτου Borbet.

Η Dymag ιδρύθηκε το 1974, και έγινε γνωστή μεταξύ άλλων για τις ελαφριές ζάντες της από αλουμίνιο, carbon-fibre (plain και forged) και μαγνήσιο, για μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητο, ζάντες τόσο για αγωνιστική όσο και για πολιτική χρήση. Από το 2018, η Puma επένδυσε 8,75 εκατομμύρια βρετανικές λίρες -κοντά στα 10,5 εκατομμύρια ευρώ- για την εξαγορά και την εξέλιξη του Dymag Group.

Τώρα, η Puma πούλησε την Dymag στη γερμανική Borbet, με το ποσό της πώλησης να μην ανακοινώνεται για την ώρα, ενώ στην πώληση περιλαμβάνεται η εταιρεία, οι πατέντες, το εργοστάσιο και η άμεση ενσωμάτωση όλων των υπαλλήλων στο δυναμικό της Borbet.

Έτσι η Borbet αποκτά άμεσα κορυφαία τεχνογνωσία αλλά και μερίδιο αγοράς στις aftermarket και ΟΕΜ ζάντες μοτοσυκλετών, συμπληρώνοντας έτσι το portfolio των προτάσεών της στο αυτοκίνητο.

Η Dymag Technologies, όπως θα ονομάζεται πλέον η εταιρεία, θα συνεχίσει να παράγει ζάντες στο εργοστάσιο του Chippenham στη Βρετανία, και να προμηθεύει τους υπάρχοντες πελάτες της σε Η.Π.Α., Ασία και Ευρώπη.

Η Borbet έχει ακόμα πιο μακρά ιστορία από την Dymag, καθώς ιδρύθηκε το 1881, ενώ έχει βάση στο Hallenberg-Hesborn στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, ενώ προμηθεύει με ζάντες περισσότερους από 30 κατασκευαστές αυτοκινήτου και είναι δημοφιλής και στους customizing και aftermarket χώρους.

Ετικέτες

dymag

borbet

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα

Είχε 228 χωρίς το RamAir

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2026

Το Kawasaki Ninja H2 εμφανίζεται με την μειωμένη ισχύ της γυμνής έκδοσης, σε καταλόγους των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στον κατάλογο της Καλιφόρνια που εδώ και χρόνια έχει ζητηθεί να αποκρύπτει τα μελλοντικά οχήματα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να τα αφήνουν όλα φόρα – παρτίδα.

Η πορεία της μοτοσυκλέτας στο μέλλον ήταν αμφίβολη μετά το 2026 εξαιτίας των αυστηρών προδιαγραφών, αν και υπάρχει λύση μέσω της μείωσης της απόδοσης στα μόλις 197 άλογα του ZH2.

Επειδή η σειρά H2, βασίζεται στην υπερβολή και είναι ένα χάρμα βιομηχανικής κατασκευής που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα αυτή την στιγμή, τα έχουμε εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν ώστε απλά να μπορούμε να το θέσουμε εδώ ως κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, τα μόλις 200 άλογα είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ασχέτως αν είναι εύκολη η διαχείρισή τους, ακόμη και της έκδοσης H2R που δεν βγάζει πινακίδα και την έχουμε οδηγήσει πολλές φορές στο MOTO, ενώ υπάρχουν και τουλάχιστον 2 στην Ελλάδα, ο κόσμος πάντα θα αναρωτιέται αν χρειάζονται τα περισσότερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που έχουν αυξηθεί οι περιπολίες στους δρόμους. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδεικνύει τι γινόταν πριν, όμως σε κάθε περίπτωση η επιτάχυνση και όχι η υψηλή τελική, ήταν το χάρισμα όλης αυτής της οικογένειας. Ένα viral video από την Τουρκία που έδειχνε το H2R να πιάνει τα 400 στο κοντέρ είναι που ανέδειξε την τελική, πάνω από την πραγματική αξία που έχουν αυτές οι μοτοσυκλέτες. Εμείς μετρήσαμε επιτάχυνση στο αεροδρόμιο Τατοίου πριν δέκα χρόνια μαζί της και έπειτα την βάλαμε στην πίστα των Σερρών, καταδεικνύοντας επίσης πως το κοντέρ κλέβει ασύστολα μετά τα 320 περίπου. Η επιτάχυνση ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο λοιπόν, η υψηλή τελική είναι απλά το πρόσθετο κέρδος όχι όμως το σημείο αναφοράς.

Υπό αυτή την συνθήκη τα 33 άλογα που θα απουσιάζουν από τον στρόφαλο είναι ένα πλήγμα, μένει να δούμε αν αυτό θα αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αν στην Ευρώπη που για την μοτοσυκλέτα αποφασίζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για αυτή, δεν οδηγούν μοτοσυκλέτες και δεν ενδιαφέρονται και τόσο για την ευημερία της, θα συνεχίσει να υπάρχει η σειρά H2 και με ποιο τρόπο, τουλάχιστον στα μοντέλα με πινακίδα.