Dymag - Μια από τις πιο γνωστές εταιρείες ζαντών αλλάζει χέρια
Πωλήθηκε στη γερμανική Borbet
Από τον
Κώστα Γκαζή
30/10/2024
Η βρετανική Dymag, γνωστή για τις ελαφριές της ζάντες από αλουμίνιο και carbon που έχουν φορεθεί μεταξύ άλλων στο KTM RC-8C, στα Katana project της Team Classic Suzuki, και σε πολλά αγωνιστικά και custom μοντέλα, πωλήθηκε από τη μητρική Puma Private Equity στον Γερμανό κατασκευαστή τροχών αυτοκινήτου Borbet.
Η Dymag ιδρύθηκε το 1974, και έγινε γνωστή μεταξύ άλλων για τις ελαφριές ζάντες της από αλουμίνιο, carbon-fibre (plain και forged) και μαγνήσιο, για μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητο, ζάντες τόσο για αγωνιστική όσο και για πολιτική χρήση. Από το 2018, η Puma επένδυσε 8,75 εκατομμύρια βρετανικές λίρες -κοντά στα 10,5 εκατομμύρια ευρώ- για την εξαγορά και την εξέλιξη του Dymag Group.
Τώρα, η Puma πούλησε την Dymag στη γερμανική Borbet, με το ποσό της πώλησης να μην ανακοινώνεται για την ώρα, ενώ στην πώληση περιλαμβάνεται η εταιρεία, οι πατέντες, το εργοστάσιο και η άμεση ενσωμάτωση όλων των υπαλλήλων στο δυναμικό της Borbet.
Έτσι η Borbet αποκτά άμεσα κορυφαία τεχνογνωσία αλλά και μερίδιο αγοράς στις aftermarket και ΟΕΜ ζάντες μοτοσυκλετών, συμπληρώνοντας έτσι το portfolio των προτάσεών της στο αυτοκίνητο.
Η Dymag Technologies, όπως θα ονομάζεται πλέον η εταιρεία, θα συνεχίσει να παράγει ζάντες στο εργοστάσιο του Chippenham στη Βρετανία, και να προμηθεύει τους υπάρχοντες πελάτες της σε Η.Π.Α., Ασία και Ευρώπη.
Η Borbet έχει ακόμα πιο μακρά ιστορία από την Dymag, καθώς ιδρύθηκε το 1881, ενώ έχει βάση στο Hallenberg-Hesborn στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, ενώ προμηθεύει με ζάντες περισσότερους από 30 κατασκευαστές αυτοκινήτου και είναι δημοφιλής και στους customizing και aftermarket χώρους.
Zontes σκούτερ: Κινητήρας στο πλαίσιο, μονό αμορτισέρ κάτω από τα 300 κ.εκ. -Τι δείχνουν πατέντες και φωτογραφία
Και τελική μετάδοση με αλυσίδα - Αλλά και προβλήματα στην εφαρμογή
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
30/9/2026
Έχοντας το V125, το μοναδικό αυτή τη στιγμή στην κατηγορία με αλουμινένιο πλαίσιο, ήδη διαθέσιμο στην αγορά, η Zontes φαίνεται ότι εξετάζει μία ακόμη έκπληξη για σκούτερ με κινητήρες έως 300 κ.εκ.
Το έχουμε πει πολλές φορές στο παρελθόν πως οι πατέντες που καταθέτουν κατά καιρούς οι κατασκευαστές δεν σημαίνουν απαραίτητα και την άφιξη ενός νέου μοντέλου, στο οποίο θα εφαρμόζονται οι κατοχυρωμένες λύσεις, ούτε ότι θα τις δούμε σε κάποιο μοντέλο που υπάρχει ήδη στην παραγωγή.
H Zontes όμως αυτή τη στιγμή καινοτομεί για τα δεδομένα των καιρών και της κατηγορίας στην οποία ανήκει το V125 (λαμβάνοντας υπόψη και την τιμή του σκούτερ στην Ελλάδα) και ακολουθεί το επόμενο βήμα που έχει αρχίσει να διαφαίνεται και σε άλλους κατασκευαστές από την Κίνα, οι οποίοι έχουν περνάνε από την αντιγραφή στην καινοτομία χαράσσοντας τον δικό τους δρόμο.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω για τις πατέντες προς κατοχύρωση που αποδίδονται στη Zontes και κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στο διαδίκτυο, η πιθανότητα να τις δούμε σε ένα μοντέλο παραγωγής αυξάνονται σημαντικά, αν και εφόσον αποδειχθεί στην πράξη ότι δουλεύουν. Η πιθανότητα μάλιστα αυξάνεται αφού υπάρχει και μια μικρή φωτογραφία που απεικονίζει ένα λειτουργικό, όπως φαίνεται, πρωτότυπο, οπότε μπορούμε να πούμε με σχετική βεβαιότητα ότι στην χειρότερη περίπτωση η Zontes αξιολογεί στην πράξη τις συγκεκριμένες λύσεις.
Και τι φέρνουν αυτές στο τραπέζι; Όχι τόσο την τελική μετάδοση με αλυσίδα, όσο τον κινητήρα που βρίσκεται σταθερά τοποθετημένος μέσα στο πλαίσιο. Όχι όμως μπροστά όπως θα περίμενε κανείς, ανάμεσα ή κάτω από τα πόδια του αναβάτη, αλλά κάθετα, κάτω από εκεί που κανονικά βρίσκεται η σέλα του.
Το θετικό με αυτή την εφαρμογή είναι συγκεντρώνονται οι μάζες στο κέντρο και την ίδια στιγμή αυξάνεται σημαντικά η στιβαρότητα του πλαισίου και του ψαλιδιού αφού πλέον δεν χρειάζεται να κάνει ο κινητήρας αυτή τη δουλειά -το ψαλίδι δηλαδή- και έτσι δεν υπάρχει πλέον ο όγκος και το βάρος του πίσω από το πλαίσιο. Το σημαντικότερο όφελος στη στιβαρότητα και το έλεγχο που δίνεται έτσι στις ελαστικότητες προκύπτει στο σημείο που εδράζει το ψαλίδι, εκεί περίπου που κανονικά θα βρισκόταν η βάση του κινητήρα στο πλαίσιο.
Από την άλλη η κάθετη τοποθέτηση του κινητήρα μέσα στο πλαίσιο, πολύ μακριά από τον λαιμό είναι άγνωστο πώς επηρεάζει τη συμπεριφορά του σκούτερ, όμως ως κέρδος έχουμε μια ποδιά με χαμηλό ύψος με το σκούτερ να διατηρεί έτσι τη χρηστικότητά του. Το πλαίσιο πάντως μοιάζει προσεγμένο ως προς την στιβαρότητά του, αυτό μαρτυρούν τα εσωτερικά νεύρα στις δύο δοκούς μέχρι το λαιμό και δεν αποκλείεται να είναι και σε αυτή την περίπτωση κατασκευασμένο από αλουμίνιο.
Τα σημεία που η συγκεκριμένη διάταξη υστερεί εμφανώς είναι δύο και είναι ίσως και ο λόγος που δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο στην παραγωγή από άλλον κατασκευαστή. Το πρώτο είναι ο διαθέσιμος αποθηκευτικός χώρος κάτω από τη σέλα, ο οποίος εξαφανίζεται με τον κινητήρα τοποθετημένο κάθετα και μόνο ένα top case μπορεί να αναπληρώσει αυτή τη χασούρα. Το δεύτερο και ίσως πιο σημαντικό αφορά τη διαχείριση της θερμότητας που εκπέμπει ο κινητήρας που βρίσκεται εσώκλειστος, όπως φαίνεται στο πλαίσιο, με τη την κεφαλή του να βρίσκεται μάλιστα κάτω από τα οπίσθια του αναβάτη...
Η KYMCO πάντως έχει σκούτερ με ψαλίδι πίσω, τελική μετάδοση με αλυσίδα και μονό αμορτισέρ κάτω από τα 300 κ.εκ. στην Ταϊλάνδη, το G7, το οποίο δεν έχει κάνει μέχρι στιγμή την εμφάνισή του στην Ευρώπη και έχει λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σχέδιο της Zontes κρατώντας τον κινητήρα οριζόντια, και έτσι διατηρεί και τον αποθηκευτικό χώρο κάτω από τη σέλα.