Ε.Ε. – Απορρίφθηκε η αίτηση για διαφορετικά όρια ανά κατηγορία διπλώματος στις μοτοσυκλέτες

Δεν θα αποτελέσει μέρος της πρότασης της επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στον δρόμο για το “Vision Zero”
motomagΕ.Ε. – Απορρίφθηκε η αίτηση για διαφορετικά όρια ανά κατηγορία διπλώματος στις μοτοσυκλέτες
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

18/12/2023

Η πρόταση για υιοθέτηση διαφορετικών ορίων ταχύτητας για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, που θα καθορίζονται και από την εκάστοτε άδεια οδήγησης (Α1, Α2 και Α), απορρίφθηκε κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αφαιρώντας την από την δεσμίδα μέτρων που στοχεύουν στη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων.

Την Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου 2023, τα μέλη του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου που ανήκουν στην Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού διεξήγαγαν ψηφοφορία για την υιοθέτηση μίας νέας δέσμης μέτρων αναφορικά με τις προτάσεις που είχαν πέσει στο τραπέζι για την ευρωπαϊκή ισχύ των αδειών κυκλοφορίας με 22 ψήφους υπέρ, 21 κατά και 2 αποχές. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσαν οι Ευρωβουλευτές που συμμετείχαν οι νέοι κανόνες δεν στοχεύουν μόνο στην αύξηση της ασφάλειας, αλλά και στη διευκόλυνση της Ε.Ε. στον δρόμο για την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση.

Ενδεικτικά σας υπενθυμίζουμε ορισμένα από τα μέτρα που είχαν πέσει στο τραπέζι:

  1. Υποχρεωτικοί ιατρικοί έλεγχοι κατά την έκδοση ή/και ανανέωση των αδειών οδήγησης
  2. Ελάχιστη διετής δοκιμαστική περίοδος για τους νέους οδηγούς
  3. Επικαιροποίηση των ικανοτήτων των οδηγών, για την καλύτερη προετοιμασία τους απέναντι στις πραγματικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν
  4. Τα διπλώματα θα υπάρχουν ως αρχείο στο smartphone του εκάστοτε κατόχου

Η επιτροπή συμφώνησε για την 15ετή ισχύ των αδειών ικανότητας οδήγησης για μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα και βαριά οχήματα και τα 5 χρόνια για φορτηγά και λεωφορεία, πλην μερικών εξαιρέσεων. Τα μέλη της επιτροπής πρότειναν ακόμη τον υποχρεωτικό ιατρικό έλεγχο για την έκδοση ή και την ανανέωση των διπλωμάτων οδήγησης. Με βάση αυτούς τους κανονισμούς, οι νέοι οδηγοί θα πρέπει να περάσουν δοκιμαστική περίοδο τουλάχιστον 2 ετών, κατά την οποία επιβάλλονται συγκεκριμένοι περιορισμοί, όπως αυστηρότερες ποινές, ενώ το όριο αλκοόλ στο αίμα τους δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,2 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος.

Ε.Ε. – Απορρίφθηκε η αίτηση για διαφορετικά όρια ανά κατηγορία διπλώματος στις μοτοσυκλέτες

Τέλος, οι Ευρωβουλευτές που συμμετέχουν στην επιτροπή, υποστηρίζουν την υιοθέτηση επικαιροποιημένων προγραμμάτων εκπαίδευσης και εξέτασης των οδηγών, με γνώμονα την καλύτερη αντιμετώπιση των καθημερινών καταστάσεων και αυξημένη εγρήγορση και επίγνωση των κινδύνων που ελλοχεύουν κατά την οδήγηση. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για τους ευάλωτους χρήστες του δρόμου όπως οι πεζοί, οι ποδηλάτες και οι αναβάτες ηλεκτροκίνητων σκούτερ και μοτοσυκλετών. Συμπεριλαμβάνονται επίσης η ασφαλής χρήση του κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση, η συμπεριφορά του οχήματος σε ολισθηρές συνθήκες και χιόνια, το ρίσκο που ενέχουν οι τυφλές γωνίες, η σωστή χρήση των συστημάτων υποβοήθησης και η χρήση του οχήματος σύμφωνα με τους περιβαλλοντικούς όρους για όσο το δυνατόν χαμηλότερες εκπομπές ρύπων, σημεία τα οποία θα πρέπει να υπάρχουν στην διαδικασία εξέτασης υποψήφιων οδηγών. Προκειμένου να γίνει ευκολότερη η πανευρωπαϊκή ισχύς του διπλώματος, οι ευρωβουλευτές υποστηρίζουν την ψηφιακή έκδοση των αδειών οδήγησης, οι οποίες θα βρίσκονται στο smartphone του υπαίτιου και θα έχουν αντίστοιχη ισχύ με το φυσικό δίπλωμα.

Ε.Ε. – Απορρίφθηκε η αίτηση για διαφορετικά όρια ανά κατηγορία διπλώματος στις μοτοσυκλέτες

Πάμε τώρα στο ζουμί της υπόθεσης, το οποίο έχει να κάνει με την απόρριψη της πρότασης την οποία εισηγήθηκε η Γαλλίδα Karima Delli, μέλος των Ευρωπαίων οικολόγων-πράσινων, για διαφορετικά όρια για τις μοτοσυκλέτες ανάλογα με την κατηγορία διπλώματος που ανήκουν (Α1, Α2, Α), άσχετα από τα όρια που ισχύουν για τους υπόλοιπους χρήστες Ι.Χ οχημάτων. Αυτά ανάγονται σε 90 χ.α.ω. για την Α1 κατηγορία, στα 100 χ.α.ω. για την Α2 και στα 110 χ.α.ω. για την Α. Η τροπολογία αυτή ακολουθεί το σύστημα που έχει υιοθετήσει η ινδική κυβέρνηση, όπου στις περισσότερες επαρχίες της χώρας οι μοτοσυκλέτες ανεξαρτήτως κυβικών, έχουν κατά κύριο λόγω χαμηλότερα όρια που πλησιάζουν αυτά των βαρέων οχημάτων.

Ε.Ε. – Απορρίφθηκε η αίτηση για διαφορετικά όρια ανά κατηγορία διπλώματος στις μοτοσυκλέτες

Μπορεί τώρα η κ. Delli να θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο θα μειωθούν οι εκπομπές ρύπων, όμως κάτι τέτοιο δεν έχει κάποια αντικειμενική υπόσταση ότι θα συμβεί με τη μείωση των ορίων αποκλειστικά για τις μοτοσυκλέτες. Δεν είναι άλλωστε αυτές που προκαλούν το μεγαλύτερο πρόβλημα ρύπανσης και φθοράς του δρόμου. Ευτυχώς όμως η τροπολογία δεν πέρασε. Και λέμε ευτυχώς γιατί, πρώτον ένα τέτοιο μέτρο καθιστά ακόμη πιο ευάλωτους εμάς τους μοτοσυκλετιστές, που αποτελούμε ήδη μέρος αυτής της κατηγορίας, καθώς με αυτά τα όρια σε πολλές περιπτώσεις θα αναγκαζόμασταν να μείνουμε πίσω από βαρέα οχήματα, αδυνατώντας να τα προσπεράσουμε. Αυτό από μόνο του μας τοποθετεί σε μία δύσκολη θέση, καθώς χανόμαστε από το οπτικό πεδίο του οχήματος που ακολουθεί, μπροστά στον όγκο των μεγάλων φορτηγών και λεωφορείων, ενώ και εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε ορατότητα για το τι συμβαίνει μπροστά μας. Επιπλέον, οι οδηγοί αυτοκινήτου θα αναγκάζονται σε περισσότερες προσπεράσεις, απέναντι στις κινούμενες με χαμηλότερη ταχύτητα μοτοσυκλέτες, πράγμα που δημιουργεί ακόμη πιο επισφαλείς συνθήκες για τους αναβάτες.

Πέραν του ζητήματος της ασφάλειας, η απόφαση αυτή θα καθιστούσε τις μοτοσυκλέτες ακόμα λιγότερο ελκυστικές στους νέους οδηγούς, κάτι που ήδη έχει συμβεί μετά τον διαχωρισμό της άδειας οδήγησης σε τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες (ΑΜ, Α1, Α2 και Α). Όταν οι νέοι οδηγοί δεν επιλέγουν τη μοτοσυκλέτα, τότε αναπόφευκτα οδηγούνται στο αυτοκίνητο. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση του κυκλοφοριακού προβλήματος, ειδικά στα αστικά κέντρα, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η μοτοσυκλέτα αποτελεί μία πρώτης τάξεως λύση για την αποσυμφόρηση. Ακόμη, η πρόταση αυτή θα στερούσε τη δυνατότητα σε έφηβους να αποκτήσουν δίπλωμα κατηγορίας L, που σε μερικά σημεία της Ευρώπης κρίνεται απαραίτητη καθώς το δίκτυο δημόσιων συγκοινωνιών είναι ανεπαρκές, δυσχεραίνοντας την μετάβασή τους στις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

Ε.Ε. – Απορρίφθηκε η αίτηση για διαφορετικά όρια ανά κατηγορία διπλώματος στις μοτοσυκλέτες

Τέλος, σύμφωνα με στοιχεία της FEMA -η οποία και αντιτάχθηκε στην συγκεκριμένη πρόταση από την πρώτη στιγμή- μόνο το 8% των θανατηφόρων ατυχημάτων συμβαίνει στους αυτοκινητόδρομους, όπου το όριο είναι πάνω από 100 χ.α.ω. Αντιθέτως, τα περισσότερα δυστυχήματα λαμβάνουν χώρα σε αστικούς και επαρχιακούς δρόμους, όπου τα όρια είναι χαμηλότερα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα λοιπόν δεν είναι η ταχύτητα, αλλά η ελλιπής εκπαίδευση για την απόκτηση της άδειας οδήγησης. Η μοτοσυκλέτα αποτελεί κατ’ εξοχή το όχημα που απαιτεί τη μεγαλύτερη σωματική εμπλοκή του ίδιου του αναβάτη, που σημαίνει ότι επιβάλει διαφορετικού είδους εκπαίδευση σε σύγκριση με όλα τα υπόλοιπα οχήματα.

Ε.Ε. – Απορρίφθηκε η αίτηση για διαφορετικά όρια ανά κατηγορία διπλώματος στις μοτοσυκλέτες

Όπως δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας της FEMA, Wim Taal: “Αυτή είναι μία σημαντική νίκη για τους Ευρωπαίους μοτοσυκλετιστές. Τα διαφορετικά όρια ταχύτητας, ανάλογα με την άδεια οδήγησης είναι η πιο γελοία και επικίνδυνη πρόταση που έχω ακούσει εδώ και πολύ καιρό. Αυτό όχι μόνο θα αποθάρρυνε πολλούς χρήστες από το να αποκτήσουν ένα δίτροχο, αλλά θα έθετε επίσης τους μοτοσυκλετιστές σε μία απαράδεκτα ανασφαλή κατάσταση. Μία νίκη σαν αυτή αποδεικνύει για ακόμα μία φορά τον λόγο που πρέπει να έχουμε ισχυρές μοτοσυκλετιστικές οργανώσεις σε όλη την Ευρώπη.”

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”