“Έφυγε” o Claudio Castiglioni

Από το

Μαύρο Σκύλο

5/9/2011

O Claudio Castiglioni, πρόεδρος της MV Agusta Spa, ένας άνθρωπος που έχει επηρεάσει όσο κανένας άλλος την ιστορία της μοτοσυκλέτας και ειδικά στην Ιταλία τις τέσσερις προηγούμενες δεκαετίες, πέθανε την Τετάρτη 17 Αυγούστου σε νοσοκομείο του Varese, όπου είχε γεννηθεί και ήταν και η έδρα της εταιρείας του. Ήταν 64 ετών και ο θάνατός του, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία, οφείλεται σε μακροχρόνια ασθένεια. Είναι γνωστό ότι έπασχε από καρκίνο και ίσως αυτό να είναι και η αιτία που ήδη από πέρσι είχε παραδώσει τη διεύθυνση της εταιρείας στο γιο του Giovanni. Η αιτία του θανάτου του όμως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα από το παρελθόν του, ένα παρελθόν γεμάτο από το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες.
Ο Claudio εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 1977 με τη συμμετοχή της Cagiva στο ιταλικό πρωτάθλημα ταχύτητας με αναβάτες τον Bonera και τον Marco Lucchinelli. Η Cagiva ήταν οικογενειακή επιχείρηση που κατασκεύαζε μεταλλικά εξαρτήματα. Τον επόμενο χρόνιο μαζί με τον αδερφό του Gianfranco εξαγόρασαν το εργοστάσιο της AMF Harley Davidson στη Schiranna του Varese που παρήγαγε μοτοσυκλέτες με το λογότυπο της Cagiva και δίχρονους κινητήρες. Από το 1983 άρχισε να χρησιμοποιεί κινητήρες της Ducati, οδηγώντας τις Elefant σε νίκες στο Paris Dakar. Το 1985 εξαγόρασε από το ιταλικό δημόσιο την Ducati, την ίδια χρονιά εξαγόρασε την Moto Morini, ενώ το 1987 ήρθε η σειρά της Husqvarna. Εκείνη την εποχή είχε αναδείξει την Cagiva ως τον πέμπτο σε μέγεθος κατασκευαστή μοτοσυκλετών. Θέλοντας να κατασκευάζει συναρπαστικές μοτοσυκλέτες, τόσο αισθητικά όσο και οδηγικά, συμμετείχε ενεργά στην δημιουργία του υγρόψυκτου κινητήρα της Ducati που σηματοδότησε από το 1988 με τις 851/888 την κυριαρχία της εταιρείας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbikes. Το 1991 ήρθε η σειρά για την απόκτηση της MV Agusta, η οποία είχε πάψει να παράγει μοτοσυκλέτες. Το 1993 ήταν η χρονιά που η Ducati παρουσίασε το Monster, την εμπνευσμένη σχεδίαση του Miguel Angel Galluzzi που καθορίζει ακόμη τις naked μοτοσυκλέτες σχεδιαστικά. Το 1994 ήρθε και συντάραξε τα νερά η συναρπαστική Ducati 916 που σχεδίασε ο φίλος του Claudio, Massimo Tamburini μαζί με τον Sergio Robbiano. Το 1996 αναγκάστηκε να πουλήσει την Ducati και την Moto Morini στο επενδυτικό fund Texas Pacific Group, λόγω προβλημάτων που είχε η Cagiva στο τμήμα με τις δραστηριότητές της εκτός  μοτοσυκλετών. O ικανός Claudio έριξε το βάρος του στην MV Agusta και κατάφερε το 1997 να παρουσιάσει την F4, άλλη μια συναρπαστική μοτοσυκλέτα σχεδιασμένη επίσης από τον Massimo Tamburini.
Παρά τις δυσκολίες που κατά καιρούς έχει αντιμετωπίσει πάντοτε έβρισκε τον τρόπο να ξαναγυρνάει στην κατασκευή μοτοσυκλετών καταφέρνοντας μάλιστα να ξαναγοράσει την MV Agusta για 1 ευρώ το 2010, την οποία είχε πουλήσει στην Harley Davidson. Ο πάντοτε ατσαλάκωτος Presidente ήταν παρόν στα περίπτερα των εταιρειών του στις μεγάλες εκθέσεις, στις οδηγικές παρουσιάσεις των μοντέλων που έφτιαχναν οι εταιρείες του και φυσικά οδηγούσε μοτοσυκλέτες. Μάλλον ήταν ο τελευταίος πρόεδρος που μιλούσε με τον οποιονδήποτε, αρκεί να μοιραζόντουσαν το ίδιο πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Ευχόμαστε να έχει μεταφέρει το πάθος του για την ομορφιά και τις μοτοσυκλέτες στους ανθρώπους που θα συνεχίσουν να τις φτιάχνουν και να είναι πάντοτε συναρπαστικές όπως του άρεσαν.
Ride in peace Claudio.

Η Ρωσία αγοράζει 200.000 Κινέζικες μοτοσυκλέτες – Τα πρώτα σημάδια στα εργοστάσια

Τις ρίχνει στον πόλεμο με την Ουκρανία
Η Ρωσία αγοράζει 200.000 Κινέζικες μοτοσυκλέτες – Τα πρώτα σημάδια στα εργοστάσια
Από το

motomag

12/9/2025

Η πληροφορία στα μέσα Ιουλίου, πως η Ρωσία έχει ζητήσει 200.000 μοτοσυκλέτες σε κινέζικα εργοστάσια, καθώς και 60.000 ATV και side by side, ένα σημαντικό νούμερο, αρχίζει να δείχνει τα πρώτα σημάδια στις γραμμές παραγωγής.

Παρότι η αγορά της Κίνας είναι η δεύτερη μεγαλύτερη του κόσμου μετά την Ινδία με 16,6 εκατομμύρια μονάδες τώρα που βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο της πενταετίας, έχοντας υποχωρήσει από τα σχεδόν 20 εκατομμύρια, οι μοτοσυκλέτες από 250 κυβικά και πάνω έχουν μικρότερο νούμερο που υπολογίζεται κοντά στο ένα εκατομμύριο. Παρότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρα στοιχεία, πέρα από το γεγονός πως οι άνω των 500 κυβικών ξεπέρασαν πριν δύο χρόνια το μισό εκατομμύριο, ένα κομβικό νούμερο καθώς τόση είναι η αγορά της Ευρώπης, μία παραγγελία των 200.000 μονάδων αντιστοιχεί σε σημαντικό ποσοστό της ετήσιας παραγωγής για αυτή την κατηγορία.

Μπορεί να μην αφορά τους κατασκευαστές που έχουν Ευρωπαϊκή πορεία, τουλάχιστον δεν φαίνεται κάτι τέτοιο μέχρι αυτή την στιγμή, ωστόσο είναι ένα πολύ μεγάλο νούμερο που επηρεάζει ολόκληρο τον κατασκευαστικό τομέα των μοτοσυκλετών στην Κίνα. Όπως είπαμε δεν εμπλέκονται οι μεγαλύτερες εταιρείες την Κίνας που έχουν γίνει και γνωστές στην Ευρώπη, αλλά τουλάχιστον ένα εργοστάσιο που έχει πορεία σε ηλεκτρικά μοτοποδήλατα, φαίνεται να παράγει και μονοκύλινδρα αερόψυκτα εντουροειδή που ανταποκρίνονται σε αυτά που τελικά θα φτάσουν στο πεδίο της μάχης.

Η Ρωσία αγοράζει 200.000 Κινέζικες μοτοσυκλέτες – Τα πρώτα σημάδια στα εργοστάσια

Οι μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούνται και από τις δύο πλευρές, περισσότερο όμως δοκιμάστηκαν από την πλευρά της Ρωσίας που έριξε στον πόλεμο 40.000 δίκυκλα, κάποια παλαιότερα δικής της παραγωγής αλλά και αρκετά κινέζικα, όπως και βαριά μεταχειρισμένα που μαζεύτηκαν από διάφορες χώρες. Με τα τεθωρακισμένα να είναι εύκολος στόχος από drone, οι μοτοσυκλέτες έδειξαν πως μπορούν να ξεφύγουν όπως επίσης να διασκορπιστούν μειώνοντας τις απώλειες από ένα ξεχωριστό drone. Ταυτόχρονα το χειμώνα το επίπεδο και λασπώδες έδαφος μπορεί να είναι εξίσου απαιτητικό για κάθε όχημα, ακόμη και ερπυστριοφόρων, αλλά φαίνεται πως οι μοτοσυκλέτες συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται και από τις δύο πλευρές με την ευελιξία να προτιμάται έναντι της θωράκισης.

Η μέση τιμή για αυτής της κατηγορίας τις Enduro μοτοσυκλέτες, είναι ανάμεσα στα 1.300 με 1.600 δολάρια ΗΠΑ, που δεν θα αυξηθεί κατακόρυφα μόλις φύγουν από το εργοστάσιο γιατί προφανώς ούτε δασμούς Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πληρώσουν, ούτε θα χρειαστούν μετατροπές για να περάσουν προδιαγραφές ή να βγάλουν πινακίδες. Σκοπός τους να είναι αξιόπιστες και με χαμηλή κατανάλωση, όχι γιατί υπάρχει έλλειψη καυσίμου αλλά για να μπορούν να έχουν υψηλή αυτονομία χωρίς πρόσθετο βάρος. Προφανώς όμως το κόστος θα κατέβει ακόμη πιο χαμηλά για αυτά τα νούμερα, την στιγμή που αναμένεται να σπάσει αυτό το νούμερο σε διαφορετικά μοντέλα από διαφορετικά εργοστάσια. Και πάλι όμως, θα είναι η μεγαλύτερη παραγγελία που έχουν δει για μοτοσυκλέτες, την στιγμή που υπάρχουν ορισμένα εργοστάσια με την μεγαλύτερη χωρητικότητα σε μονάδες που έχει υπάρξει στην ιστορία της μοτοσυκλέτας και αντίστοιχη συναντά κανείς μόνο στην Ινδία. Αυτό το τεράστιο νούμερο όμως που μπορούν να παράξουν, αφορά σκούτερ και άλλα δίκυκλα και τρίκυκλα, όχι αυτή την κατηγορία που όπως είπαμε δεν ξεπερνά συνολικά το ένα εκατομμύριο που σημαίνει πως 200.000 επιπρόσθετες μονάδες είναι ένα νούμερο που μπορεί να επηρεάσει όλο τον κατασκευαστικό κλάδο μοτοσυκλέτας, που απαιτείται να δημιουργήσει συνεργασίες και να επικετρωθεί στην κάλυψη ενός τέτοιου εγχειρήματος που έχει μάλιστα εξαιρετικά μικρό χρονικό ορίζοντα καθώς οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πίεση της Ρωσίας να γίνουν οι παραδόσεις πριν τελειώσει το 2025!

Ελπίζουμε να τελειώσει ο πόλεμος άμεσα για να σταματήσει αυτή η τραγωδία και τα νέα οχήματα να βρεθούν απλά σε πολιτική χρήση, ξεκινώντας ένα νέο κύμα μοτοσυκλετισμού, όπως ακριβώς συνέβη όταν έληξε ο ΄ΒΠΠ που έγινε και η αιτία της δημιουργίας ορισμένων από τις μάρκες που στη συνέχεια κατέκτησαν τον κόσμο. Εδώ η ιστορία δύο εξ αυτών, ενώ υπάρχουν και περισσότερα παραδείγματα.