“Έφυγε” o Claudio Castiglioni

Από το

Μαύρο Σκύλο

5/9/2011

O Claudio Castiglioni, πρόεδρος της MV Agusta Spa, ένας άνθρωπος που έχει επηρεάσει όσο κανένας άλλος την ιστορία της μοτοσυκλέτας και ειδικά στην Ιταλία τις τέσσερις προηγούμενες δεκαετίες, πέθανε την Τετάρτη 17 Αυγούστου σε νοσοκομείο του Varese, όπου είχε γεννηθεί και ήταν και η έδρα της εταιρείας του. Ήταν 64 ετών και ο θάνατός του, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία, οφείλεται σε μακροχρόνια ασθένεια. Είναι γνωστό ότι έπασχε από καρκίνο και ίσως αυτό να είναι και η αιτία που ήδη από πέρσι είχε παραδώσει τη διεύθυνση της εταιρείας στο γιο του Giovanni. Η αιτία του θανάτου του όμως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα από το παρελθόν του, ένα παρελθόν γεμάτο από το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες.
Ο Claudio εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 1977 με τη συμμετοχή της Cagiva στο ιταλικό πρωτάθλημα ταχύτητας με αναβάτες τον Bonera και τον Marco Lucchinelli. Η Cagiva ήταν οικογενειακή επιχείρηση που κατασκεύαζε μεταλλικά εξαρτήματα. Τον επόμενο χρόνιο μαζί με τον αδερφό του Gianfranco εξαγόρασαν το εργοστάσιο της AMF Harley Davidson στη Schiranna του Varese που παρήγαγε μοτοσυκλέτες με το λογότυπο της Cagiva και δίχρονους κινητήρες. Από το 1983 άρχισε να χρησιμοποιεί κινητήρες της Ducati, οδηγώντας τις Elefant σε νίκες στο Paris Dakar. Το 1985 εξαγόρασε από το ιταλικό δημόσιο την Ducati, την ίδια χρονιά εξαγόρασε την Moto Morini, ενώ το 1987 ήρθε η σειρά της Husqvarna. Εκείνη την εποχή είχε αναδείξει την Cagiva ως τον πέμπτο σε μέγεθος κατασκευαστή μοτοσυκλετών. Θέλοντας να κατασκευάζει συναρπαστικές μοτοσυκλέτες, τόσο αισθητικά όσο και οδηγικά, συμμετείχε ενεργά στην δημιουργία του υγρόψυκτου κινητήρα της Ducati που σηματοδότησε από το 1988 με τις 851/888 την κυριαρχία της εταιρείας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbikes. Το 1991 ήρθε η σειρά για την απόκτηση της MV Agusta, η οποία είχε πάψει να παράγει μοτοσυκλέτες. Το 1993 ήταν η χρονιά που η Ducati παρουσίασε το Monster, την εμπνευσμένη σχεδίαση του Miguel Angel Galluzzi που καθορίζει ακόμη τις naked μοτοσυκλέτες σχεδιαστικά. Το 1994 ήρθε και συντάραξε τα νερά η συναρπαστική Ducati 916 που σχεδίασε ο φίλος του Claudio, Massimo Tamburini μαζί με τον Sergio Robbiano. Το 1996 αναγκάστηκε να πουλήσει την Ducati και την Moto Morini στο επενδυτικό fund Texas Pacific Group, λόγω προβλημάτων που είχε η Cagiva στο τμήμα με τις δραστηριότητές της εκτός  μοτοσυκλετών. O ικανός Claudio έριξε το βάρος του στην MV Agusta και κατάφερε το 1997 να παρουσιάσει την F4, άλλη μια συναρπαστική μοτοσυκλέτα σχεδιασμένη επίσης από τον Massimo Tamburini.
Παρά τις δυσκολίες που κατά καιρούς έχει αντιμετωπίσει πάντοτε έβρισκε τον τρόπο να ξαναγυρνάει στην κατασκευή μοτοσυκλετών καταφέρνοντας μάλιστα να ξαναγοράσει την MV Agusta για 1 ευρώ το 2010, την οποία είχε πουλήσει στην Harley Davidson. Ο πάντοτε ατσαλάκωτος Presidente ήταν παρόν στα περίπτερα των εταιρειών του στις μεγάλες εκθέσεις, στις οδηγικές παρουσιάσεις των μοντέλων που έφτιαχναν οι εταιρείες του και φυσικά οδηγούσε μοτοσυκλέτες. Μάλλον ήταν ο τελευταίος πρόεδρος που μιλούσε με τον οποιονδήποτε, αρκεί να μοιραζόντουσαν το ίδιο πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Ευχόμαστε να έχει μεταφέρει το πάθος του για την ομορφιά και τις μοτοσυκλέτες στους ανθρώπους που θα συνεχίσουν να τις φτιάχνουν και να είναι πάντοτε συναρπαστικές όπως του άρεσαν.
Ride in peace Claudio.

O Luc Ackermann έκανε backflip πάνω σε εν κινήσει φορτηγά [Video]

Ένα εντυπωσιακό και παράλληλα πολύ ριψοκίνδυνο ακροβατικό
Luc
Από τον

Παύλο Καρατζά

20/8/2025

Ο Luc Ackermann πραγματοποίησε ένα παράτολμο ακροβατικό, καθώς έκανε ένα άλμα 40 μέτρων από ένα κινούμενο φορτηγό σε ένα άλλο, περνώντας παράλληλα πάνω και από μία γέφυρα σήμανσης ύψους εννέα μέτρων.

Ο Γερμανός αναβάτης, παγκόσμιος πρωταθλητής FIM FREESTYLE MOTOCROSS το 2019 έκανε ένα άλμα που τέσταρε τους νόμους της φυσικής. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Luc έκανε όλα τα παραπάνω πραγματοποιώντας και ένα Tsunami Backflip.

Το άλμα πραγματοποιήθηκε σε έναν αυτοκινητόδρομο στην Γερμανία, όπου ο Ackermann επιτάχυνε τη μοτοσυκλέτα του στα 53 χλμ/ώρα στο πίσω μέρος ενός φορτηγού που ταξίδευε με ταχύτητα 19 χλμ/ώρα. Αυτό του έδωσε μια συνολική ταχύτητα απογείωσης 72 χλμ/ώρα, αρκετή για να περάσει πάνω από την γέφυρα σήμανσης και να προσγειωθεί σε ένα δεύτερο φορτηγό που ήταν πιο μπροστά.

Ο συγχρονισμός ήταν το παν. Τα φορτηγά, μήκους 31 μέτρων το καθένα, έπρεπε να παραμείνουν σε απόσταση 23 μέτρων μεταξύ τους, με σταθερή ταχύτητα 19 χλμ/ώρα, για να αφήσουν στον Ackermann τον χώρο και το χρόνο για να κάνει το άλμα. Ο αδελφός του, ο επίσης επαγγελματίας FMX Hannes Ackermann, βρισκόταν στο φορτηγό απογείωσης για να δώσει το ακριβές σήμα για το άλμα.

“Αν δεν απογειωνόμουν με τη σωστή ταχύτητα και τη σωστή στιγμή, είτε θα συντριβόμουν στη γέφυρα σήμανσης, είτε θα έχανα την προσγείωση. Η ακρίβεια και ο συγχρονισμός ήταν ιδιαίτερα σημαντικά”, εξήγησε ο Luc μετά.

Πίσω από αυτό το θεαματικό επίτευγμα κρυβόταν μια σοβαρή επιστημονική μελέτη. Ο Thomas Stöggl, επικεφαλής του τμήματος Global Performance Innovation στο Athlete Performance Center στο Thalgau της Αυστρίας, επεξεργάστηκε όλα τα στοιχεία, από την ταχύτητα και την τροχιά μέχρι τις συνθήκες του ανέμου και τη γωνία απογείωσης. Οι υπολογισμοί έδειξαν ότι το άλμα δεν ήταν απλώς εφικτό, αλλά και επαναλαμβανόμενο, τουλάχιστον στα χαρτιά.

Όπως θα δείτε στο βίντεο ο Ackermann κατάφερε να προσγειωθεί μόλις στο όριο και πάλι καλά το άλμα ήταν επιτυχημένο, χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις.

“Το συναίσθημα μετά το άλμα ήταν συγκλονιστικό, γιατί συνειδητοποίησα ότι ήταν ακριβώς αρκετό. Οι προετοιμασίες διήρκεσαν αρκετές ημέρες και υπήρχε μεγάλη ένταση. Το να απαλλαγώ από αυτή την ένταση ήταν απλά συγκλονιστικό. Πραγματικά το γιόρτασα και βασικά τρελάθηκα ”, είπε ο Ackermann μετά το άλμα.

 

Ετικέτες