EICMA 2024 - Μοναδική έκθεση των 36 σημαντικότερων μοτοσυκλετών στην ιστορία 110 ετών του θεσμού!

Από το Piaggio Ciao 50 στο Moto-Guzzi V8, και από το Honda NR 750 στο Suzuki DR-Big
110 χρόνια EICMA
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/11/2024

Στην EICMA 2024, την 81η έκδοση της πιο εμβληματικής διοργάνωσης παρουσίασης νέων μοντέλων μοτοσυκλέτας στον κόσμο, οι επισκέπτες μπορούν να δουν σε ξεχωριστό χώρο, στην Porta Sud της Rho Fiera Milano, μια μοναδική έκθεση των 36 σημαντικότερων μοτοσυκλετών της ιστορίας του ιταλικού σαλονιού μοτοσυκλέτας, υπό τον τίτλο ”EICMA: 110 χρόνια δίτροχου design”.

Τριάντα έξι μοτοσυκλέτες που έχουν αφήσει το στίγμα τους για την πρωτοτυπία και τη σημαντικότητά τους, με το design, τις αναλογίες και τα υλικά τους βρίσκονται στη φετινή EICMA.

Ένα ταξίδι στον χρόνο με διάρκεια μεγαλύτερη από έναν αιώνα, μέσα από καμπύλες, επιφάνειες, γραμμές, τεχνολογία και δημιουργίες μεγάλων σχεδιαστών, που προκαλούν έντονα συναισθήματα, δημιουργούν ιστορία και διαμορφώνουν το μέλλον της μοτοσυκλέτας.

Ένα ταξίδι που ξεκίνησε στην πρωτεύουσα της Λομβαρδίας το 1914, στο Kursaal Diana, στην Porta Venezia, όταν στην πρώτη EICMA, τότε έκθεση ποδηλάτων και μοτοσυκλετών (αργότερα χωρίστηκε στα δύο), υπήρχαν λιγότερα από σαράντα περίπτερα και εκπροσωπούνταν έξι έθνη.

Για να κάνετε μια σύγκριση, σήμερα στην EICMA υπάρχουν πάνω από 800 περίπτερα με εκθέτες από 45 διαφορετικές χώρες.

Frera

Στην είσοδο της έκθεσης του 1914, οι δύο πρώτες θέσεις καταλαμβάνονταν τότε από τους δύο Ιταλούς κατασκευαστές Frera και Stucchi, με τη σημερινή έκθεση “EICMA: 110 χρόνια δίτροχου design” στην EICMA 2024 να ξεκινά επίσης από εκεί: στην πραγματικότητα, μια Frera 2 ¼ Hp Lusso του 1914 είναι η πρώτη μοτοσικλέτα που συναντούν οι επισκέπτες και η οποία προηγείται μιας εκθεσιακής διαδρομής 36 μοτοσικλετών που χωρίζονται στις τρεις ενότητες των σχημάτων, των αναλογιών και των υλικών.

EICMA 2024

Κατά τη διάρκεια της πρωινής δημοσιογραφικής προεπισκόπησης, ο πρόεδρος της EICMA Pietro Meda τόνισε ότι “αυτή η έκθεση αποτελεί φόρο τιμής στην αναζήτηση της ομορφιάς, η οποία δεν αφηγείται μόνο την ιστορία της EICMA και της βιομηχανίας των δύο τροχών, αλλά μας μεταφέρει και σε εκείνη της χώρας, της κοινωνίας και της κινητικότητας. Πρόκειται για ένα ταξίδι που έχει τις ρίζες του στην ιταλική τεχνογνωσία και εμπλουτίζεται από τη διεθνή συμβολή πολλών άλλων κατασκευαστών”.

Elf

Για τον διευθύνοντα σύμβουλο Paolo Magri, η συγκεκριμένη έκθεση “δεν έχει τη φιλοδοξία να παρουσιάσει μια κατάταξη των πιο όμορφων μοτοσικλετών ή απλώς να παρατάξει τις μοτοσυκλέτες με χρονολογική σειρά, αλλά είναι μια πολιτιστική πρόταση, η οποία διαδίδει τη γνώση και συνοδεύει τους επισκέπτες στο συναρπαστικό δημιουργικό και σχεδιαστικό ταξίδι που κάνουν οι σχεδιαστές: από το λευκό φύλλο χαρτί μέχρι την τελική υλοποίηση”.

Mars

Μπαίνοντας στην καρδιά της έκθεσης, στον χώρο που είναι αφιερωμένος στα σχήματα, ξεχωρίζουν αμέσως η Mars A20, που εκτέθηκε στην EICMA το 1920, ένας πραγματικός θρίαμβος του ορθολογισμού, και η πιο πρόσφατη Kawasaki GPZ900R του 1984, διάσημη για την εμφάνισή της στην ταινία Top Gun.

Dr-Big

Αξίζει επίσης να σημειωθεί η ύπαρξη στην έκθεση της πρώτης μεγάλης On-Off / Adventure μοτοσυκλέτας με το χαρακτηριστικό “ράμφος”, της Suzuki DR 800 Big. Δίπλα της οι επισκέπτες θα δουν το εμβληματικό Ducati Monster, την Aprilia Motó 6.5 σχεδιασμένη από τον Philippe Starck το 1995, την MV Agusta F4 Ago και το πρωτότυπο της Husqvarna Vitpilen 401 Aero που εκτέθηκε το 2016.

Υπάρχουν επίσης σημαντικά αφιερώματα στις Triumph, Fantic, Yamaha, Aermacchi και Innocenti.

Moto Guzzi V8

Περνώντας στην ενότητα που είναι αφιερωμένη στις αναλογίες, την προσοχή τραβά αμέσως η θρυλική V8 Moto Guzzi 500 του 1957, του μηχανικού Giulio Cesare Carcano, ενώ δίπλα της ποζάρει το Ciao 50 της Piaggio που έκανε καριέρα και στη χώρα μας δίπλα στο διθέσιο Si. Στην περιοχή των αναλογιών θα βρούμε στη συνέχεια άλλα εμβληματικά αριστουργήματα των KTM, Benelli, Suzuki, Rumi, Bianchi, Honda, Ducati και Gilera.

Honda NR750

Τέλος, η ενότητα που είναι αφιερωμένη στα υλικά, όπου φτάνει στο αποκορύφωμα των διαδικασιών κατασκευής και μηχανικής, με αφιερώματα στον Corradino D'Ascanio για τη χρήση λαμαρίνας στην Piaggio Vespa, στο αντισυμβατικό αγωνιστικό project της ELF X από το 1978, και στην κομψότητα της Laverda RGS 1000, αλλά και σε άλλες αποκλειστικές βασίλισσες της τεχνικής και της ομορφιάς, όπως η σπάνια Honda NR 750 από το 1991, μοτοσυκλέτα την οποία το ΜΟΤΟ είχε αγοράσει και δοκιμάσει αναλυτικά προσκαλώντας στις δοκιμές δημοσιογράφους απ’ όλο τον κόσμο, η Bimota Tesi 1D SR και η Ducati Superleggera V4.

EICMA 2024

Η έκθεση κατέστη δυνατή επίσης χάρη στη σημαντική υποστήριξη του ICE, του Οργανισμού για την προώθηση στο εξωτερικό και τη διεθνοποίηση των ιταλικών εταιρειών, ενώ ο σχεδιασμός και η επιμέλεια της έκθεσης γίνονται από την EICMA, την V12 Design, την Gianmarco Blini Design και τον δημοσιογράφο Marco Riccardi. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο περιοδικό Motociclismo και, πάνω απ' όλα, στους ιδιώτες συλλέκτες, κατασκευαστές, μουσεία και φορείς που διέθεσαν τις μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες

Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα

Είχε 228 χωρίς το RamAir
Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2026

Το Kawasaki Ninja H2 εμφανίζεται με την μειωμένη ισχύ της γυμνής έκδοσης, σε καταλόγους των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στον κατάλογο της Καλιφόρνια που εδώ και χρόνια έχει ζητηθεί να αποκρύπτει τα μελλοντικά οχήματα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να τα αφήνουν όλα φόρα – παρτίδα.

Η πορεία της μοτοσυκλέτας στο μέλλον ήταν αμφίβολη μετά το 2026 εξαιτίας των αυστηρών προδιαγραφών, αν και υπάρχει λύση μέσω της μείωσης της απόδοσης στα μόλις 197 άλογα του ZH2.

Επειδή η σειρά H2, βασίζεται στην υπερβολή και είναι ένα χάρμα βιομηχανικής κατασκευής που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα αυτή την στιγμή, τα έχουμε εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν ώστε απλά να μπορούμε να το θέσουμε εδώ ως κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, τα μόλις 200 άλογα είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ασχέτως αν είναι εύκολη η διαχείρισή τους, ακόμη και της έκδοσης H2R που δεν βγάζει πινακίδα και την έχουμε οδηγήσει πολλές φορές στο MOTO, ενώ υπάρχουν και τουλάχιστον 2 στην Ελλάδα, ο κόσμος πάντα θα αναρωτιέται αν χρειάζονται τα περισσότερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που έχουν αυξηθεί οι περιπολίες στους δρόμους. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδεικνύει τι γινόταν πριν, όμως σε κάθε περίπτωση η επιτάχυνση και όχι η υψηλή τελική, ήταν το χάρισμα όλης αυτής της οικογένειας. Ένα viral video από την Τουρκία που έδειχνε το H2R να πιάνει τα 400 στο κοντέρ είναι που ανέδειξε την τελική, πάνω από την πραγματική αξία που έχουν αυτές οι μοτοσυκλέτες. Εμείς μετρήσαμε επιτάχυνση στο αεροδρόμιο Τατοίου πριν δέκα χρόνια μαζί της και έπειτα την βάλαμε στην πίστα των Σερρών, καταδεικνύοντας επίσης πως το κοντέρ κλέβει ασύστολα μετά τα 320 περίπου. Η επιτάχυνση ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο λοιπόν, η υψηλή τελική είναι απλά το πρόσθετο κέρδος όχι όμως το σημείο αναφοράς.

Υπό αυτή την συνθήκη τα 33 άλογα που θα απουσιάζουν από τον στρόφαλο είναι ένα πλήγμα, μένει να δούμε αν αυτό θα αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αν στην Ευρώπη που για την μοτοσυκλέτα αποφασίζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για αυτή, δεν οδηγούν μοτοσυκλέτες και δεν ενδιαφέρονται και τόσο για την ευημερία της, θα συνεχίσει να υπάρχει η σειρά H2 και με ποιο τρόπο, τουλάχιστον στα μοντέλα με πινακίδα.

 

 

Ετικέτες