Έκλεψαν τις μοτοσυκλέτες του Keith Richards

Εκτός ελέγχου οι ληστές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/2/2019

Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, η εγκληματικότητα στην Αγγλία είναι ιδιαίτερα μεγάλη λόγω των αυξημένων κρουσμάτων κλοπής μοτοσυκλετών που διαδραματίζονται συχνά πυκνά. Τρανταχτό παραδείγμα τους πρόσφατου παρελθόντος ήταν, η κλοπή ενός Yamaha MT-07 απ’ το χώρο στάθμευσης της κατοικίας του ιδιοκτήτη, που μάλιστα, πραγματοποιήθηκε μπροστά στα μάτια του και οι ληστές δεν δίστασαν να σταματήσουν παρά το γεγονός ότι τους κατέγραφε η κάμερα! Μια αντίστοιχη περίπτωση ήταν και η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής μιας Panigale εν ώρα αιχμής στους δρόμους του Λονδίνου! Τα προαναφερθέντα γεγονότα μπορούν να αποτελέσουν πειστήριο του πόσο πολύ έχει ξεφύγει η καταστάση στον τομέα της εγκληματικότητας κυριώς λόγω του θράσους των εγκληματιών που δεν γνωρίζει όρια. Τα κρούσματα είναι τόσα πολλά μάλιστα, που ο Δήμαρχος του Λονδίνου πέρσι, έκανε μια προσπάθεια να δημιουργήσει ένα νέο νόμο για την προστασία των δίκυκλων, που θα υποχρέωνε τις εταιρείες να εξοπλίζουν τα μοντέλα τους με αντικλεπτικά συστήματα.

Αυτή τη φορά, η είδηση προέρχεται απ’ το αστυνομικό τμήμα του Chichester και αφορά την κλοπή όχι μιας αλλά έξι μοτοσυκλετών(!) που ως επί το πλείστον υπάγονται στην on-off κατηγορία. Ειδικότερα, το έγκλημα πραγματοποιήθηκε στο West Wittering, που βρίσκεται πιο νότια του Chichester, στην οδό Redlands. Όπως αναφέρεται στην ανάρτησή τους στο Facebook, που έγινε στην επίσημη σελίδα του αστυνομικού τμήματος (ναι είναι τόσο μπροστά οι Άγγλοι), η λίστα των κλεμμένων μοτοσυκλετών απαρτίζεται απ’ τα εξής μοντέλα:

1.   KTM 495 άσπρο χρώμα του 1981

2.   MAICO 490 κόκκινο χρώμα της ίδιας χρονιάς

3.   MAICO 400 κόκκινο και ασημί του 1977

4.   BETA 300 EVO του 2013

5.   HUSABERG 390 toy 2011

6.   GAS GAS 300 Enduro

Η αξία της μικρής συλλογής των μοτοσυκλετών δεν έχει γνωστοποιηθεί ακόμη, αλλά κρίνοντας απ’ τα τρία πρώτα μοντέλα που είναι ιδιαίτερα δυσεύρετα μπορούμε να εικάσουμε πως θα είναι αρκετά μεγάλη. Η ληστεία όπως αναφέρεται, διαδραματίστηκε μεταξύ του διαστήματος απ' τις 18:00 το απόγευμα της 25ης Φεβρουαρίου ως τις 7:00 το πρωί της επόμενης μέρας. Δεδομένου πως η γειτονιά δεν είναι ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη, επειδή το μεγαλύτερο ποσοστό της ανήκει στον Keith Richards ο θρυλικός κιθαρίστας των Rolling Stones, έχοντας εκεί ένα τεράστιο σπίτι, γίνεται αντιληπτό πως οι δράστες μπορούσαν να ενεργήσουν ανενόχλητοι. Έτσι, διέρρηξαν το γκαράζ του, καθώς ήταν απομακρυσμένο απ' τα υπόλοιπα κτήρια, κλέβοντας τις μοτοσυκλέτες του, πράγμα που επιβεβαίωσε και η αστυνομία την επόμενη μέρα. Όπως και να ‘χει, ανεξαρτήτου της οικονομικής επιφάνειας του εκάστοτε κατόχου, το συναίσθημα της απώλειας είναι πάντοτε το ίδιο επώδυνο αφού οι περισσότεροι από μας –αν όχι όλοι- αναπτύσσουμε μια ιδιαίτερη σχέση με τις μοτοσυκλέτες μας. Ας ελπίσουμε πως η ιστορία θα έχει αίσιο τέλος και οι μοτοσυκλέτες θα επιστρέψουν στον αναβάτη τους...

 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.