Έκλεψαν τις μοτοσυκλέτες του Keith Richards

Εκτός ελέγχου οι ληστές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/2/2019

Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, η εγκληματικότητα στην Αγγλία είναι ιδιαίτερα μεγάλη λόγω των αυξημένων κρουσμάτων κλοπής μοτοσυκλετών που διαδραματίζονται συχνά πυκνά. Τρανταχτό παραδείγμα τους πρόσφατου παρελθόντος ήταν, η κλοπή ενός Yamaha MT-07 απ’ το χώρο στάθμευσης της κατοικίας του ιδιοκτήτη, που μάλιστα, πραγματοποιήθηκε μπροστά στα μάτια του και οι ληστές δεν δίστασαν να σταματήσουν παρά το γεγονός ότι τους κατέγραφε η κάμερα! Μια αντίστοιχη περίπτωση ήταν και η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής μιας Panigale εν ώρα αιχμής στους δρόμους του Λονδίνου! Τα προαναφερθέντα γεγονότα μπορούν να αποτελέσουν πειστήριο του πόσο πολύ έχει ξεφύγει η καταστάση στον τομέα της εγκληματικότητας κυριώς λόγω του θράσους των εγκληματιών που δεν γνωρίζει όρια. Τα κρούσματα είναι τόσα πολλά μάλιστα, που ο Δήμαρχος του Λονδίνου πέρσι, έκανε μια προσπάθεια να δημιουργήσει ένα νέο νόμο για την προστασία των δίκυκλων, που θα υποχρέωνε τις εταιρείες να εξοπλίζουν τα μοντέλα τους με αντικλεπτικά συστήματα.

Αυτή τη φορά, η είδηση προέρχεται απ’ το αστυνομικό τμήμα του Chichester και αφορά την κλοπή όχι μιας αλλά έξι μοτοσυκλετών(!) που ως επί το πλείστον υπάγονται στην on-off κατηγορία. Ειδικότερα, το έγκλημα πραγματοποιήθηκε στο West Wittering, που βρίσκεται πιο νότια του Chichester, στην οδό Redlands. Όπως αναφέρεται στην ανάρτησή τους στο Facebook, που έγινε στην επίσημη σελίδα του αστυνομικού τμήματος (ναι είναι τόσο μπροστά οι Άγγλοι), η λίστα των κλεμμένων μοτοσυκλετών απαρτίζεται απ’ τα εξής μοντέλα:

1.   KTM 495 άσπρο χρώμα του 1981

2.   MAICO 490 κόκκινο χρώμα της ίδιας χρονιάς

3.   MAICO 400 κόκκινο και ασημί του 1977

4.   BETA 300 EVO του 2013

5.   HUSABERG 390 toy 2011

6.   GAS GAS 300 Enduro

Η αξία της μικρής συλλογής των μοτοσυκλετών δεν έχει γνωστοποιηθεί ακόμη, αλλά κρίνοντας απ’ τα τρία πρώτα μοντέλα που είναι ιδιαίτερα δυσεύρετα μπορούμε να εικάσουμε πως θα είναι αρκετά μεγάλη. Η ληστεία όπως αναφέρεται, διαδραματίστηκε μεταξύ του διαστήματος απ' τις 18:00 το απόγευμα της 25ης Φεβρουαρίου ως τις 7:00 το πρωί της επόμενης μέρας. Δεδομένου πως η γειτονιά δεν είναι ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη, επειδή το μεγαλύτερο ποσοστό της ανήκει στον Keith Richards ο θρυλικός κιθαρίστας των Rolling Stones, έχοντας εκεί ένα τεράστιο σπίτι, γίνεται αντιληπτό πως οι δράστες μπορούσαν να ενεργήσουν ανενόχλητοι. Έτσι, διέρρηξαν το γκαράζ του, καθώς ήταν απομακρυσμένο απ' τα υπόλοιπα κτήρια, κλέβοντας τις μοτοσυκλέτες του, πράγμα που επιβεβαίωσε και η αστυνομία την επόμενη μέρα. Όπως και να ‘χει, ανεξαρτήτου της οικονομικής επιφάνειας του εκάστοτε κατόχου, το συναίσθημα της απώλειας είναι πάντοτε το ίδιο επώδυνο αφού οι περισσότεροι από μας –αν όχι όλοι- αναπτύσσουμε μια ιδιαίτερη σχέση με τις μοτοσυκλέτες μας. Ας ελπίσουμε πως η ιστορία θα έχει αίσιο τέλος και οι μοτοσυκλέτες θα επιστρέψουν στον αναβάτη τους...

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες