Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2019: Δεν θα πραγματοποιηθεί – Χρονικό κι αιτίες

Απόφαση που δεν είναι ούτε έκπληξη ούτε ανησυχητική για το μέλλον...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/12/2018

Τα μέλη του Κλάδου Εισαγωγέων Δικύκλων εντός του ΣΕΑΑ, ψήφησαν την περασμένη εβδομάδα παίρνοντας οριστικά πλέον την απόφαση να μην γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας για το 2019, με ψήφους –κατά πληροφορίες- οκτώ κατά και τρεις υπέρ. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να ψάξει κανείς ποιος ήταν υπέρ και ποιος κατά, καθώς πρόκειται για μία αναμενόμενη εξέλιξη από την στιγμή που οι φωνές του «όχι» ξεπερνούσαν το 50% ήδη από το Σεπτέμβριο. Χωρίς αυτό να είναι έκπληξη ακόμη και τότε. Η πραγματική έκπληξη ήταν που πραγματοποιήθηκε Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018, καθώς ήδη από το 2017 που ο Κλάδος Δικύκλων αποφάσισε να επαναφέρει την Έκθεση μετά παρόδου εννέα ετών, η αρχική εκτίμηση ήταν πως θα διοργανώνεται ανά διετία. Ωστόσο μία άνοδος στις πωλήσεις μοτοσυκλετών ακριβώς τέτοια εποχή έναν χρόνο πριν, τόνωσε προσωρινά το ηθικό των εισαγωγέων που πίστεψαν πως οι πωλήσεις του ’18 θα συνεχίσουν με την ώθηση που τους έδωσε το άλμα στο τέλος του ’17, παίρνοντας έτσι την απόφαση να πραγματοποιήσουν τα γενναία έξοδα για την διοργάνωση μίας νέας Έκθεσης.

Κι όμως, το πισωγύρισμα της αγοράς στην αρχή του 2018 ήταν τέτοιο, που μπήκαν στην διαδικασία να ανιχνεύσουν την πιθανότητα μίας ακύρωσης της απόφασής τους, παρόλο που πλέον είχαν ολοκληρωθεί οι αρχικές διεργασίες. Σε περίπτωση που η απόφαση για την Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018 λαμβανόταν τον περασμένο Ιανουάριο, τότε το πιο πιθανό σενάριο θα ήταν να την αφήσουν για το επόμενο έτος, δηλαδή για το 2019…

Αυτή η σειρά των γεγονότων, λίγο ή πολύ, επεξηγεί και την τωρινή απόφαση, αν και για κάθε έναν που ψήφησε «όχι» συντρέχουν μία σειρά από διαφορετικούς λόγους και σίγουρα όχι ένας και μόνο. Σε κάθε περίπτωση η παράλειψη μίας χρονιάς ή η καθιέρωση σε διετή εμφάνιση της Έκθεσης Μοτοσυκλέτας δεν είναι παρά μία σωστή λύση για το μέγεθος της αγοράς στην Ελλάδα αυτή την στιγμή. Άλλωστε ήταν η τεράστια καθίζηση που την εξαφάνισε για εννέα συνεχή χρόνια, πριν επανέλθει για πρώτη φορά το 2017.

Ας πάρουμε το δικό μας παράδειγμα, το παράδειγμα του περιοδικού MOTO, που στις τελευταίες δύο Εκθέσεις διατηρούσε το μεγαλύτερο περίπτερο του Ειδικού Τύπου και αναλάμβανε την διενέργεια των Test Ride εκ μέρους της διοργανώτριας. Απασχολώντας 12 άτομα το ελάχιστο κατά ημέρα, διαχειριζόμασταν έναν στόλο πλέον των 40 μοτοσυκλετών, ενώ παράλληλα είχαμε προετοιμάσει και διανέμαμε δωρεάν, μία ειδική έκδοση με τα μοντέλα της Έκθεσης, που από μόνη της ήταν σαν να νοικιάζουμε ένα ακόμη περίπτερο. Το δυσανάλογο αυτό έξοδο γινόταν φυσικά για να προβάλλουμε το περιοδικό και το site σε μία όμως εποχή που δεν υπάρχει σοβαρό διαφημιστικό έσοδο και οι μόνοι που συντηρούν την αυτονομία ενός εντύπου είναι λίγοι (αλλά αρκετοί ευτυχώς) αναγνώστες, με τους υπόλοιπους να χάνονται στην βαβούρα της διαδικτυακής κίνησης. Προσμετρήστε και το γεγονός πως ένα μήνα μετά την Έκθεση το περιοδικό διοργανώνει και το μεγαλύτερο Test Ride Event της Ευρώπης δεσμεύοντας την πίστα των Μεγάρων –με ένα μεγάλο κόστος- και τα μαθηματικά γίνονται πολύ σκληρά για να μην δώσουν αρνητικό πρόσημο...

Δυσανάλογο λοιπόν έξοδο για κάθε έναν που βρισκόταν στο Κέντρο Ξιφασκίας, που έφτασε να μην χωρά τους εκθέτες προσπαθώντας να αυξήσει έσοδα προσθέτοντας περίπτερα, φτάνοντας ακόμη κι έτσι, να μένουν εταιρίες εκτός, και τα παράπονα εκατέρωθεν να αρχίσουν να διαφαίνονται. Το κόστος λοιπόν είναι ο πρώτος και κυρίαρχος λόγος που δεν θα πραγματοποιηθεί φέτος, κι έπειτα είναι όλες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες, από το γεγονός πως η Αθήνα πάσχει σε Εκθεσιακούς χώρους, πως το Κέντρο Ξιφασκίας φλερτάρει με την κατεδάφιση σε περίπτωση που το πρώην αεροδρόμιο γίνει τελικά πάρκο, Καζίνο και πολυκατοικίες, και όχι μία πίστα – για παράδειγμα, πράγμα που θα μας έκανε όλους υπερβολικά ευτυχισμένους - Και που είναι πιο ρεαλιστικό σενάριο αν θέλετε, καθώς βολικά ξεχνάνε όλοι να μας πουν πως για να αντέχει την προσγείωση ο διάδρομος, υπάρχουν από κάτω τεράστιοι ογκόλιθοι από μπετόν που φτάνουν στα οκτώ μέτρα και κατά την τοποθέτησή τους ξηλώθηκαν και τα άγκιστρά τους… ότι πρέπει για να γίνει πίστα δηλαδή, διότι αυτά από εκεί δεν βγαίνουν!

Με το Κέντρο Ξιφασκίας να φλερτάρει με την εξαφάνιση αλλά και αδυνατώντας να εξυπηρετήσει το σύνολο, οι επόμενες πιθανές τοποθεσίες απλά αυξάνουν το κόστος ακόμη περισσότερο. Από εκεί και πέρα έρχονται μία σειρά άλλων λόγων κι αιτιών, καθώς κάθε εταιρία έκανε την αποτίμησή της, προσπαθώντας να βρει λόγους για μία ετήσια Έκθεση. Στην Ελλάδα -ακόμη και τώρα – το λεγόμενο “hard sale” η πώληση δηλαδή κατευθείαν από το περίπτερο της Έκθεσης ή τις αμέσως επόμενες ημέρες από κάποιον που έχει «ψηθεί» στους διαδρόμους της, εξακολουθεί να είναι ένα μέτρο, παρόλο που ο κόσμος έχει από καιρό σταματήσει να αγοράζει με αυτό τον τρόπο. Από την άλλη οι εταιρίες φαίνεται πως προσμένουν σε κάτι τέτοιο γιατί τα λειτουργικά έξοδο καλύπτονται με δυσκολία, έχοντας συμπιέσει τις τιμές των μοντέλων, προσπαθώντας να απορροφήσουν τους υψηλότερους δασμούς και την φορολογία, με τους υποψήφιους πελάτες στο τέλος να μην είναι και ικανοποιημένοι, συγκρίνοντας τελική τιμή μεγαλύτερη από άλλες χώρες. Και φυσικά το παράπονό τους θα το πουν εκεί, στην κάθε εταιρία, διότι το Υπουργείο Οικονομικών δεν έχει περίπτερο στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας…

Ωστόσο επισκέπτες υπάρχουν και μάλιστα μπόλικοι, ο κόσμος θέλει και την Έκθεση να δει και τα μοντέλα και τον εξοπλισμό αναβάτη, αλλά δυσκολεύεται να κάνει το επόμενο βήμα. Είναι θέμα αδυναμίας και όχι αδιαφορίας κι εκεί έγκειται το θεμελιώδες πρόβλημα, όλοι θέλουμε την Έκθεση Μοτοσυκλέτας, εμείς να σας υποδεχόμαστε στα περίπτερα κι εσείς να έρχεστε να μας βλέπετε, αλλά μόνο για αυτό υπάρχουν κι άλλοι, λιγότεροι πολυέξοδοι τρόποι!

Με την ευκαιρία ο θεσμός του περιοδικού μας, το Test Ride Event, παραμένει και θα διοργανωθεί και την επόμενη χρονιά, ενώ όπως όλοι όσοι έρχονται λένε, είναι σαν μία ζωντανή έκθεση από την στιγμή που όλα τα νέα μοντέλα είναι μπροστά σου, τα ακούς και τα οδηγείς! Παράλληλα κι άλλες εκδηλώσεις, όπως οι «Ημέρες Μοτοσυκλέτας», θα έχουν το 2019 αναβαθμισμένο ρόλο να επιτελέσουν, από την στιγμή που δεν θα γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας του Κλάδου Δικύκλου στον ΣΕΑΑ… Ας αφήσουμε μία πιθανότητα ανοικτή, μήπως γίνει τον Ιανουάριο ακριβώς το αντίθετο με πέρσι και εξαιτίας ξαφνικών γενναίων πωλήσεων να αποφασίσουν εκτάκτως να την επαναφέρουν… κι ας προετοιμαζόμαστε έτσι κι αλλιώς για το 2020, εκεί που όπως διαβάζετε στο τρέχον τεύχος με τις εξελίξεις της EICMA, η γκάμα των εταιριών θα αρχίσει να αλλάζει ριζικά, με κορύφωση το 2022 και ορίζοντα το 2025…

Yoshimura Tornado S-1: Μία από τις 50 σπάνιες superbikes της Yoshimura προς πώληση

Με αύξοντα αριθμό #21 και μόλις 6.986 km στην Πολωνία
S1
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/8/2026

Η Yoshimura Tornado S-1 του 2002 είναι μία από τις πιο σπάνιες μοτοσυκλέτες δρόμου που κατασκεύασε ποτέ ο διάσημος ιαπωνικός βελτιωτικός οίκος, με μόλις 50 μονάδες να έχουν παραχθεί και μια εξ αυτών να προσφέρεται σήμερα προς πώληση στην Ευρώπη.

Η Yoshimura είναι γνωστή κυρίως για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες και τα εξαρτήματα επιδόσεων για Suzuki, όμως στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αποφάσισε να δημιουργήσει μια δική της ολοκληρωμένη superbike. Το αποτέλεσμα ήταν η Tornado S-1, με βάση την πρώτη γενιά της Suzuki GSX-R1000.

Yoshimura Tornado S1

Η παραγωγή περιορίστηκε σε μόλις 50 αριθμημένες μοτοσυκλέτες, με την Tornado S-1 να παρουσιάζεται το 2002 στην Ιαπωνία με τιμή 3.780.000 γιεν. Για την εποχή αποτελούσε μια εξαιρετικά προηγμένη και ακριβή κατασκευή, με τιμή περίπου 37.000 €, που αντιστοιχεί σε περίπου 56.300 € σήμερα.

Yoshimura Tornado S1

Η Yoshimura δεν περιορίστηκε στην τοποθέτηση μερικών performance parts από τον κατάλογό της όμως. Ο κινητήρας των 988 cc υπέστη εκτεταμένες επεμβάσεις. Η κυλινδροκεφαλή τροποποιήθηκε, τοποθετήθηκε λεπτότερη φλάντζα για αύξηση της σχέσης συμπίεσης από 12,0:1 σε 13,2:1, ενώ χρησιμοποιήθηκαν εκκεντροφόροι ST-1 και ενισχυμένα ελατήρια βαλβίδων.

Yoshimura Tornado S1

Το όριο περιστροφής αυξήθηκε στις 12.700 rpm, δηλαδή κατά 500 rpm σε σχέση με τον εργοστασιακό κινητήρα της Suzuki. Η εργοστασιακή ECU αντικαταστάθηκε από Yoshimura EMS με διαφορετικούς χάρτες καυσίμου και ανάφλεξης, οι οποίοι μπορούσαν να επιλεγούν από διακόπτη στο τιμόνι.

Yoshimura Tornado S1

Υπήρχε επίσης quickshifter και shift light, στοιχεία που σήμερα μπορεί να μην ακούγονται και τόσο εντυπωσιακά, αλλά το 2002 κάθε άλλο παρά συνηθισμένα ήταν σε μοτοσυκλέτα δρόμου. Η εξάτμιση ήταν ένα σύστημα 4-σε-1 από τιτάνιο με τελικό Tri-Oval Cyclone, από ανθρακονήματα.

Yoshimura Tornado S1

Σύμφωνα με τα νούμερα της ίδιας της Yoshimura, η Tornado S-1 απέδιδε πάνω από 168 άλογα στις 12.000 rpm και περίπου 11 κιλά ροπής από τις 10.000 rpm.

Στο πλαίσιο και τις αναρτήσεις οι αλλαγές ήταν εξίσου εκτεταμένες. Η S-1 απέκτησε αναρτήσεις Öhlins εμπρός και πίσω με ειδικές ρυθμίσεις από την Yoshimura, Öhlins σταμπιλιζατέρ τιμονιού, διαφορετικό λαιμό, νέο μοχλικό της πίσω ανάρτησης και ειδικά σχεδιασμένο ψαλίδι αλουμινίου.

Yoshimura Tornado S1

Στα φρένα χρησιμοποιήθηκαν εξαπίστονες δαγκάνες Nissin, ακτινική τρόμπα της ίδιας και μεταλλικά σωληνάκια υψηλής πίεσης. Οι εργοστασιακοί τροχοί αντικαταστάθηκαν από ελαφρύτερους αλουμινένιους τροχούς της BBS.

Yoshimura Tornado S1

Ακόμη και το ρεζερβουάρ δεν έμεινε εργοστασιακό, καθώς η Yoshimura το αντικατέστησε με αλουμινένιο χωρητικότητας 24 λίτρων. Τα γρανάζια είναι AFAM, τα μαρσπιέ από την Yoshimura και ολόκληρο το fairing κατασκευάστηκε από ανθρακονήματα, με βίδες μισής στροφής-ταχείας απελευθέρωσης, σχεδιασμένο ειδικά για την S-1.

Yoshimura Tornado S1

Η εξωτερική εμφάνιση διαφοροποιεί πλήρως τη μοτοσυκλέτα από την GSX-R1000 στην οποία βασίζεται. Οι γραμμές είναι σχετικά διακριτικές για μια τόσο ακραία κατασκευή, ενώ χαρακτηριστικές είναι οι εισαγωγές που θυμίζουν βράγχια στα πλαϊνά πάνελ. Στον εξοπλισμό περιλαμβάνονται επίσης προβολείς Hella HID, ακόμη μία ιδιαίτερη λύση για το 2002.

Yoshimura S-1 Tornado

Η συγκεκριμένη Tornado S-1 είναι η #21 από τις 50 που κατασκευάστηκαν. Πρόκειται για μία JDM (Japanese Domestic Market) μοτοσυκλέτα με διάθεση περιορισμένη εντός της ιαπωνικής αγοράς και με το οδόμετρο να αναγράφει μόλις 6.986 km. Σύμφωνα με τον πωλητή, διατηρείται σε αυθεντική συλλεκτική κατάσταση, με την αρχική βαφή να βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση.

Yoshimura S-1 Tornado

Η μοτοσυκλέτα εισήχθη στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025 και υποβλήθηκε σε service στην Πολωνία τον Μάρτιο του 2026. Σήμερα παραμένει στην Πολωνία και προσφέρεται στην ευρωπαϊκή αγορά με τα απαραίτητα έγγραφα για διεθνή ταξινόμηση.

Yoshimura S-1 Tornado

Η ζητούμενη τιμή ανέρχεται σε 40.000 ευρώ, ενώ για πληροφορίες σχετικά με την αγορά οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν στο [email protected] ή στο [email protected].

Yoshimura S-1 Tornado

Μόλις 50 Tornado S-1 κατασκευάστηκαν και η συγκεκριμένη, με λιγότερα από 7.000 km, αποτελεί μία από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου μια τέτοια μοτοσυκλέτα εμφανίζεται προς πώληση. Για τους φίλους των ιδιαίτερων superbike της εποχής, πρόκειται για ένα εξαιρετικά ξεχωριστό κομμάτι της ιστορίας της Yoshimura.

Ετικέτες