Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2019: Δεν θα πραγματοποιηθεί – Χρονικό κι αιτίες

Απόφαση που δεν είναι ούτε έκπληξη ούτε ανησυχητική για το μέλλον...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/12/2018

Τα μέλη του Κλάδου Εισαγωγέων Δικύκλων εντός του ΣΕΑΑ, ψήφησαν την περασμένη εβδομάδα παίρνοντας οριστικά πλέον την απόφαση να μην γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας για το 2019, με ψήφους –κατά πληροφορίες- οκτώ κατά και τρεις υπέρ. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να ψάξει κανείς ποιος ήταν υπέρ και ποιος κατά, καθώς πρόκειται για μία αναμενόμενη εξέλιξη από την στιγμή που οι φωνές του «όχι» ξεπερνούσαν το 50% ήδη από το Σεπτέμβριο. Χωρίς αυτό να είναι έκπληξη ακόμη και τότε. Η πραγματική έκπληξη ήταν που πραγματοποιήθηκε Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018, καθώς ήδη από το 2017 που ο Κλάδος Δικύκλων αποφάσισε να επαναφέρει την Έκθεση μετά παρόδου εννέα ετών, η αρχική εκτίμηση ήταν πως θα διοργανώνεται ανά διετία. Ωστόσο μία άνοδος στις πωλήσεις μοτοσυκλετών ακριβώς τέτοια εποχή έναν χρόνο πριν, τόνωσε προσωρινά το ηθικό των εισαγωγέων που πίστεψαν πως οι πωλήσεις του ’18 θα συνεχίσουν με την ώθηση που τους έδωσε το άλμα στο τέλος του ’17, παίρνοντας έτσι την απόφαση να πραγματοποιήσουν τα γενναία έξοδα για την διοργάνωση μίας νέας Έκθεσης.

Κι όμως, το πισωγύρισμα της αγοράς στην αρχή του 2018 ήταν τέτοιο, που μπήκαν στην διαδικασία να ανιχνεύσουν την πιθανότητα μίας ακύρωσης της απόφασής τους, παρόλο που πλέον είχαν ολοκληρωθεί οι αρχικές διεργασίες. Σε περίπτωση που η απόφαση για την Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018 λαμβανόταν τον περασμένο Ιανουάριο, τότε το πιο πιθανό σενάριο θα ήταν να την αφήσουν για το επόμενο έτος, δηλαδή για το 2019…

Αυτή η σειρά των γεγονότων, λίγο ή πολύ, επεξηγεί και την τωρινή απόφαση, αν και για κάθε έναν που ψήφησε «όχι» συντρέχουν μία σειρά από διαφορετικούς λόγους και σίγουρα όχι ένας και μόνο. Σε κάθε περίπτωση η παράλειψη μίας χρονιάς ή η καθιέρωση σε διετή εμφάνιση της Έκθεσης Μοτοσυκλέτας δεν είναι παρά μία σωστή λύση για το μέγεθος της αγοράς στην Ελλάδα αυτή την στιγμή. Άλλωστε ήταν η τεράστια καθίζηση που την εξαφάνισε για εννέα συνεχή χρόνια, πριν επανέλθει για πρώτη φορά το 2017.

Ας πάρουμε το δικό μας παράδειγμα, το παράδειγμα του περιοδικού MOTO, που στις τελευταίες δύο Εκθέσεις διατηρούσε το μεγαλύτερο περίπτερο του Ειδικού Τύπου και αναλάμβανε την διενέργεια των Test Ride εκ μέρους της διοργανώτριας. Απασχολώντας 12 άτομα το ελάχιστο κατά ημέρα, διαχειριζόμασταν έναν στόλο πλέον των 40 μοτοσυκλετών, ενώ παράλληλα είχαμε προετοιμάσει και διανέμαμε δωρεάν, μία ειδική έκδοση με τα μοντέλα της Έκθεσης, που από μόνη της ήταν σαν να νοικιάζουμε ένα ακόμη περίπτερο. Το δυσανάλογο αυτό έξοδο γινόταν φυσικά για να προβάλλουμε το περιοδικό και το site σε μία όμως εποχή που δεν υπάρχει σοβαρό διαφημιστικό έσοδο και οι μόνοι που συντηρούν την αυτονομία ενός εντύπου είναι λίγοι (αλλά αρκετοί ευτυχώς) αναγνώστες, με τους υπόλοιπους να χάνονται στην βαβούρα της διαδικτυακής κίνησης. Προσμετρήστε και το γεγονός πως ένα μήνα μετά την Έκθεση το περιοδικό διοργανώνει και το μεγαλύτερο Test Ride Event της Ευρώπης δεσμεύοντας την πίστα των Μεγάρων –με ένα μεγάλο κόστος- και τα μαθηματικά γίνονται πολύ σκληρά για να μην δώσουν αρνητικό πρόσημο...

Δυσανάλογο λοιπόν έξοδο για κάθε έναν που βρισκόταν στο Κέντρο Ξιφασκίας, που έφτασε να μην χωρά τους εκθέτες προσπαθώντας να αυξήσει έσοδα προσθέτοντας περίπτερα, φτάνοντας ακόμη κι έτσι, να μένουν εταιρίες εκτός, και τα παράπονα εκατέρωθεν να αρχίσουν να διαφαίνονται. Το κόστος λοιπόν είναι ο πρώτος και κυρίαρχος λόγος που δεν θα πραγματοποιηθεί φέτος, κι έπειτα είναι όλες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες, από το γεγονός πως η Αθήνα πάσχει σε Εκθεσιακούς χώρους, πως το Κέντρο Ξιφασκίας φλερτάρει με την κατεδάφιση σε περίπτωση που το πρώην αεροδρόμιο γίνει τελικά πάρκο, Καζίνο και πολυκατοικίες, και όχι μία πίστα – για παράδειγμα, πράγμα που θα μας έκανε όλους υπερβολικά ευτυχισμένους - Και που είναι πιο ρεαλιστικό σενάριο αν θέλετε, καθώς βολικά ξεχνάνε όλοι να μας πουν πως για να αντέχει την προσγείωση ο διάδρομος, υπάρχουν από κάτω τεράστιοι ογκόλιθοι από μπετόν που φτάνουν στα οκτώ μέτρα και κατά την τοποθέτησή τους ξηλώθηκαν και τα άγκιστρά τους… ότι πρέπει για να γίνει πίστα δηλαδή, διότι αυτά από εκεί δεν βγαίνουν!

Με το Κέντρο Ξιφασκίας να φλερτάρει με την εξαφάνιση αλλά και αδυνατώντας να εξυπηρετήσει το σύνολο, οι επόμενες πιθανές τοποθεσίες απλά αυξάνουν το κόστος ακόμη περισσότερο. Από εκεί και πέρα έρχονται μία σειρά άλλων λόγων κι αιτιών, καθώς κάθε εταιρία έκανε την αποτίμησή της, προσπαθώντας να βρει λόγους για μία ετήσια Έκθεση. Στην Ελλάδα -ακόμη και τώρα – το λεγόμενο “hard sale” η πώληση δηλαδή κατευθείαν από το περίπτερο της Έκθεσης ή τις αμέσως επόμενες ημέρες από κάποιον που έχει «ψηθεί» στους διαδρόμους της, εξακολουθεί να είναι ένα μέτρο, παρόλο που ο κόσμος έχει από καιρό σταματήσει να αγοράζει με αυτό τον τρόπο. Από την άλλη οι εταιρίες φαίνεται πως προσμένουν σε κάτι τέτοιο γιατί τα λειτουργικά έξοδο καλύπτονται με δυσκολία, έχοντας συμπιέσει τις τιμές των μοντέλων, προσπαθώντας να απορροφήσουν τους υψηλότερους δασμούς και την φορολογία, με τους υποψήφιους πελάτες στο τέλος να μην είναι και ικανοποιημένοι, συγκρίνοντας τελική τιμή μεγαλύτερη από άλλες χώρες. Και φυσικά το παράπονό τους θα το πουν εκεί, στην κάθε εταιρία, διότι το Υπουργείο Οικονομικών δεν έχει περίπτερο στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας…

Ωστόσο επισκέπτες υπάρχουν και μάλιστα μπόλικοι, ο κόσμος θέλει και την Έκθεση να δει και τα μοντέλα και τον εξοπλισμό αναβάτη, αλλά δυσκολεύεται να κάνει το επόμενο βήμα. Είναι θέμα αδυναμίας και όχι αδιαφορίας κι εκεί έγκειται το θεμελιώδες πρόβλημα, όλοι θέλουμε την Έκθεση Μοτοσυκλέτας, εμείς να σας υποδεχόμαστε στα περίπτερα κι εσείς να έρχεστε να μας βλέπετε, αλλά μόνο για αυτό υπάρχουν κι άλλοι, λιγότεροι πολυέξοδοι τρόποι!

Με την ευκαιρία ο θεσμός του περιοδικού μας, το Test Ride Event, παραμένει και θα διοργανωθεί και την επόμενη χρονιά, ενώ όπως όλοι όσοι έρχονται λένε, είναι σαν μία ζωντανή έκθεση από την στιγμή που όλα τα νέα μοντέλα είναι μπροστά σου, τα ακούς και τα οδηγείς! Παράλληλα κι άλλες εκδηλώσεις, όπως οι «Ημέρες Μοτοσυκλέτας», θα έχουν το 2019 αναβαθμισμένο ρόλο να επιτελέσουν, από την στιγμή που δεν θα γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας του Κλάδου Δικύκλου στον ΣΕΑΑ… Ας αφήσουμε μία πιθανότητα ανοικτή, μήπως γίνει τον Ιανουάριο ακριβώς το αντίθετο με πέρσι και εξαιτίας ξαφνικών γενναίων πωλήσεων να αποφασίσουν εκτάκτως να την επαναφέρουν… κι ας προετοιμαζόμαστε έτσι κι αλλιώς για το 2020, εκεί που όπως διαβάζετε στο τρέχον τεύχος με τις εξελίξεις της EICMA, η γκάμα των εταιριών θα αρχίσει να αλλάζει ριζικά, με κορύφωση το 2022 και ορίζοντα το 2025…

Ξανά χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας - Κυβερνητικές ολιγωρίες παγιώνουν το πρόβλημα

Επιβεβαιώνεται η πρόβλεψη του MOTO -Στον "πάγο" οι παραδόσεις οχημάτων
License plates
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/8/2026

Οι ελλείψεις στις πινακίδες κυκλοφορίας επανέρχονται δυναμικά, προκαλώντας νέες καθυστερήσεις στις ταξινομήσεις και στις παραδόσεις καινούργιων οχημάτων. Το πρόβλημα, που το MOTO είχε αναδείξει εδώ και μήνες, όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά πλέον επηρεάζει ολόκληρη την αγορά, από τις μοτοσυκλέτες έως τα αυτοκίνητα.

Δυστυχώς η πραγματικότητα έρχεται να επιβεβαιώσει τις προβλέψεις. Οι ελλείψεις στις πινακίδες κυκλοφορίας έχουν επανεμφανιστεί, με αποτέλεσμα πολλές Διευθύνσεις Μεταφορών να αδυνατούν να ολοκληρώσουν τις ταξινομήσεις νέων οχημάτων και οι αντιπροσωπείες  εν σειρά, να μην μπορούν να πραγματοποιήσουν παραδόσεις στους πελάτες τους.

Δεν πρόκειται όμως για μια ξαφνική εξέλιξη, καθώς η κυβερνητικές ολιγωρίες στην διαχείριση του ζητήματος και τα πρόσκαιρα “μπαλώματα” που δεν επέλυσαν πραγματικά το ζήτημα αλλά αποσυμφόρησαν προσωρινά την κατάσταση είναι μια συζήτηση που κρατάει από τον Φεβρουάριο αλλά και μόλις πριν λίγες εβδομάδες είχαμε προειδοποιήσει πως ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας, πρόβλεψή που δυστυχώς επιβεβαιώνεται. Το πρόβλημα οφείλεται στις εμπλοκές των δημόσιων διαγωνισμών για την προμήθεια των πινακίδων και όχι σε κάποια προσωρινή δυσλειτουργία ή έλλειψη πρώτων υλών όπως πολλές φορές παρερμηνεύεται το “τελείωσε ο τσίγγος” .

Αρκετές υπηρεσίες έχουν εξαντλήσει τα διαθέσιμα αποθέματά τους και αναγκάζονται να αναζητούν πινακίδες από άλλες Περιφέρειες, διαδικασία που προκαλεί νέες καθυστερήσεις και πρόσθετη γραφειοκρατία.

Το αποτέλεσμα είναι χιλιάδες καινούργια οχήματα να παραμένουν “δεμένα” στις αντιπροσωπείες, παρότι οι διαδικασίες αγοράς έχουν ολοκληρωθεί. Οι εταιρείες αδυνατούν να παραδώσουν αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, ενώ οι πελάτες περιμένουν χωρίς να έχουν καν εικόνα πότε θα μπορέσουν να παραλάβουν.

Το άλλο πρόβλημα είναι πως οι ελλείψεις δεν παρουσιάζονται το ίδιο σε όλους και για αυτό υπάρχουν σχόλια "μα εγώ μόλις παρέλαβα", μεγαλώνοντας το πραγματικό πρόβλημα, καθώς το πασπαλίζουν με αμφιβολία!

Η κατάσταση επηρεάζει επίσης τον προγραμματισμό των εισαγωγικών εταιρειών και των δικτύων πωλήσεων, δημιουργώντας προβλήματα στις ταξινομήσεις, στις εμπορικές επιδόσεις και στην εξυπηρέτηση των πελατών.

Το MOTO είχε επισημάνει εξαρχής ότι το ζήτημα δεν ήταν συγκυριακό, αλλά αποτέλεσμα διοικητικών αστοχιών που όπως φαίνεται επαναλαμβάνονται όσο δεν αντιμετωπίζεται η αιτία τους. Δυστυχώς, οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι η εκτίμηση αυτή ήταν σωστή.

Σε μια περίοδο όπου η αγορά επενδύει σε νέα μοντέλα, νέες τεχνολογίες και την ανανέωση του στόλου, παραμένει παράδοξο το γεγονός ότι η παράδοση ενός καινούργιου οχήματος μπορεί να καθυστερεί επειδή το κράτος αδυνατεί να εξασφαλίσει κάτι τόσο βασικό όσο οι πινακίδες κυκλοφορίας.

Μέχρι να αποκατασταθεί ομαλά η προμήθειά τους, οι καθυστερήσεις στις ταξινομήσεις και στις παραδόσεις νέων μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων αναμένεται να συνεχιστούν, επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα μόνο προσωρινό δεν είναι.