Ελληνική πρόκριση: Το Γερμανικό MOTORRAD εκθειάζει DCR-018!

Θα εκτεθούν στο MOTO Test Ride Event 2019!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2019

Απίθανο αφιέρωμα στην ειδική έκδοση του MOTORRAD που ξεκινά από το εξώφυλλο με τις λέξεις Ελληνική, Θεϊκή και Λαμπρή για να επεκταθεί ακόμη πιο διθυραμβικά σε ένα μεγάλο αφιέρωμα στις επόμενες σελίδες κλείνοντας με ένα «ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ»!

Μιας και δεν είσαστε όλοι αναγνώστες της έντυπης έκδοσης του ΜΟΤΟ, διότι αν ήσασταν θα είχατε ήδη αντιληφθεί πως οι Γερμανοί λένε λίγα και όχι υπερβολές, να κάνουμε μία πολύ σύντομη εξήγηση για το πώς έφτασαν οι ξένοι ένας-ένας να παθαίνουν υστερία: Διότι δεν είναι Έλληνες! Ορίστε, τώρα το έχουμε εξηγήσει...

Ο κύκλος των αναγνωστών που παρακολουθεί σε κάθε τεύχος την δημιουργία της DCR-018 -κατά αποκλειστικότητα- από την σχεδίαση, το σετάρισμα των μηχανημάτων, την δημιουργία των ειδικών εργαλείων και όλα τα υπόλοιπα - αντιλαμβάνεται πως είναι ένα μικρό θαύμα όταν κατεβάζεις μία μοτοσυκλέτα που έχει τόση πολύ δουλειά από τον πάγκο, και δύο αναβάτες με διαφορετικό ύψος την καβαλούν με μηδέν χιλιόμετρα και πηγαίνουν γρήγορα, πραγματικά γρήγορα!

Αυτό σημαίνει ένα πράγμα, πως ότι έχει γίνει, έχει γίνει αλάνθαστα! Παρουσιάζουμε αρκετές custom μοτοσυκλέτες στο περιοδικό, εξαιρετικές δουλειές που τις οδηγούμε πρώτα ή που έχουμε παρακολουθήσει την εξέλιξή τους, όπως και των δύο DCR. Μία τέτοια περίπτωση είναι του Πέτρου Χατζηροδέλη και των πανέμορφων custom μοτοσυκλετών που επίσης τους κάναμε τα πρώτα τους χιλιόμετρα.

Για αυτό και όταν εμείς λέμε πως δεν είναι το ίδιο, θα πρέπει να γίνει αποδεκτό.

Η DCR-018 είναι μία περίπτωση που αντίστοιχη δεν έχει υπάρξει στην Ελλάδα, και για αυτό ίσως θα δει κανείς κάποιους που αδυνατούν να καταλάβουν για πιο λόγο εκστασιάζονται οι υπόλοιποι, εμείς και ο ξένος ειδικός τύπος, για την ιδιαίτερη σε εμφάνιση DCR-018. Δεν είναι μία μοτοσυκλέτα που φτιάχτηκε για να λες τι όμορφη που είναι.

Δεν πωλείται - εκτός κι αν κάποιος θέλει να ξοδέψει μία μικρή περιουσία – δεν είναι στατική επίσης.

Δουλεύει εξαιρετικά και εκκωφαντικά μπορούμε να σας πούμε, και ο στόχος της ήταν να αποκαλύψει την κατασκευαστική δεινότητα της DNA Filters και να τραβά τον κόσμο, δηλώνοντας την παρουσία της. Να αναδεικνύει τα καλύτερα φίλτρα του κόσμου, τα ελληνικά. Κι αυτό το έχει καταφέρει πλήρως και με το παραπάνω! Κι αφιερώματα όπως αυτό στο MOTORRAD για μία εταιρία καθαρά εξαγωγική, όπως η ελληνική DNA, είναι εργαλεία για την δουλειά της.

Από την σχεδίαση ενός πλαισίου που είναι ρεζερβουάρ, είναι ταυτόχρονα και φαίρινκγ, είναι και το βασικό δομικό στοιχείο για έναν κινητήρα που μέχρι πριν αποτελούσε ενεργό μέρος του πλαισίου, που δυσκολεύει τα πράγματα όταν δεν έχεις σχεδιάσει ο ίδιος και τον κινητήρα, μέχρι την επιλογή των γεωμετρικών στοιχείων, των αναρτήσεων, των φρένων και όλου του R&D που απαιτεί κάτι τέτοιο, ώστε να καταλήξεις να έχεις ένα έκθεμα που ταυτόχρονα αποτελεί μαγεία στον δρόμο, ο δρόμος που πρέπει να περάσεις δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, και δεν είναι ευθεία.

Πολλοί μπορούν να σχεδιάσουν, λίγοι να κατασκευάσουν, και ένας-δύο να φτιάξουν κάτι που δεν έχει λάθη και τραβά τα βλέμματα όλου του κόσμου. Και μέχρι τώρα δεν υπάρχει άλλος Έλληνας που να έχει καταφέρει κάτι αντίστοιχο!

Ο Ντίνος και ο Μάριος Νικολαΐδης δεν απολαμβάνουν αυτή την μοναξιά, για αυτό και σπαταλούν ακόμη περισσότερο από τον χρόνο τους για να αναλύσουν σε εμάς κάθε βήμα και για αυτό και εμείς καθόμαστε και ξημεροβραδιαζόμαστε για να τα μεταφέρουμε στο περιοδικό, ώστε στο τέλος να υπάρχει βήμα-βήμα όλη τους η εμπειρία αποτυπωμένη!

Βασικά και θεμελιώδη πράγματα, όπως το από που ξεκινούν να σχεδιάζουν, που τοποθετούν την τελεία στον τρισδιάστατο ψηφιακό κενό, μέχρι την γεωμετρία, το πώς μετρούν και ξανά μετρούν έναν εφιστάμενο κινητήρα, πως φτιάχνουν έναν άξονα ψαλιδιού που η BMW δεν έχει και στηρίζεται σε ρουλεμάν μόνο… όλα αυτά, είναι μαθήματα αποτυπωμένα που εξηγούν τα βήματα της DCR…

Οι Γερμανοί στο MOTORRAD -ναι και για αυτό- τράβηξαν το βλέμμα τους μόλις είδαν μπόξερ. Ξέρουν όμως να αναγνωρίζουν τι σημαίνουν οι κυψέλες που βλέπουν, αντιλαμβάνονται από τις φωτογραφίες ακόμη την μοναδικότητα και την κατασκευαστική αρτιότητα, διαφορετικά θα του έκαναν μία παρουσίαση ή και καθόλου. Ούτε ειδικές εκδόσεις, ούτε και εξώφυλλα.

Αυτά είναι για τους λίγους, κι εκεί ανήκει η DCR-018!

Το MOTORRAD δεν είναι το πρώτο, ούτε και το τελευταίο. Βλέπετε η DCR-018 από την ημέρα που παρουσιάστηκε στην EICMA δεν έχει σταματήσει να τραβά την δημοσιότητα, ενώ για πρώτη φορά σε ευρύ κοινό στην Ελλάδα θα εκτεθεί τώρα άμεσα, στο TEST RIDE EVENT του MOTO!

Αμέσως μετά αναχωρεί για το εξωτερικό όπου έχει προσκληθεί για μία σειρά από τα μεγαλύτερα events και εκθέσεις μοτοσυκλέτας, εκεί όπου θα την ξανά βρούμε κι εμείς…

Όσοι έρθετε στο MOTO Test Ride Event θα έχετε την ευκαιρία να την δείτε από κοντά μαζί με την μεγαλύτερη εξαδέλφη της, την DCR-017 και τρομάρα όλων μας… να την ακούσετε κιόλας!

 

 

Ρεκόρ ανάβασης στη Μ. Βρετανία με BMW R 1300 GS - Κρατούσε για 15 χρόνια

Στο Bouley Bay Hill Climb της νήσου Jersey, με αναβάτη τον Greg Mansell - Μπροστά από Tuono V4 και ΚΤΜ 1290 Super Duke
mansell-bmw
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/9/2025

Η BMW R 1300 GS αποτελεί την adventure ναυαρχίδα της βαυαρικής εταιρείας και είναι από τις πιο δημοφιλείς adventure παγκοσμίως, αυτό όμως δεν σημαίνει πως μια τέτοια μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να γίνει και πολύ γρήγορη σε μία ανάβαση έχοντας της κατάλληλες τροποποιήσεις.

Το project ήταν ιδέα του Greg Mansell (γιου του θρύλου της F1 Nigel Mansell και CEO της Mansell Collection), ο οποίος συμμετείχε για πρώτη φορά στην ανάβαση Bouley Bay Hill Climb που πραγματοποιείται με στη βρετανική νήσο Jersey με μια στάνταρ R 1250 GS Adventure.

“Οδηγούσα μια R 1250 GS Adventure και για πλάκα, την πήγα στο Bouley Bay πριν από περίπου δύο χρόνια. Η GS ήταν με κανονικά ελαστικά δρόμου, για να αποδείξω ότι είναι εξαιρετικές μοτοσυκλέτες σε πραγματικές συνθήκες, και καταλήξαμε να πάμε λίγο πιο γρήγορα από ό,τι περιμέναμε”, εξήγησε ο Greg.

Αφού παρακολούθησαν την παρουσίαση της R 1300 GS στη Μάλαγα, όπου ο Mansell και ένας συνάδελφός του δοκίμασαν τη νέα μοτοσυκλέτα σε δρόμο αλλά και εκτός δρόμου, γεννήθηκε η ιδέα να δοκιμάσουν το νέο μοντέλο της BMW σε αγώνες.

“Σκεφτήκαμε: γιατί να μην τη δοκιμάσουμε στο Bouley Bay και να δούμε πόσο πιο γρήγορη είναι από την προηγούμενη μοτοσυκλέτα; Αυτό μας έφερε ένα δευτερόλεπτο από το ρεκόρ όλων των εποχών με ένα νορμάλ GS, αλλάζοντας τον εμπρός τροχός με έναν 17 ιντσών”.

Η ομάδα της αντιπροσωπείας του Mansell συνεργάστηκε στενά με την BMW Motorrad για να τροποποιήσει τη μοτοσυκλέτα δοκιμάζοντας σταδιακά όλο και περισσότερα εξαρτήματα για το μετατρέψει στο τέλος σε ένα μεγάλο supermoto με 17άρη εμπρός τροχό, διαφορετική τελική σχέση μετάδοσης, άλλα αμορτισέρ εμπρός και πίσω, νέα ECU της Hilltop Motorcycles και νέο σύστημα εξαγωγής.

BMW

Στη φετινή ανάβαση ο Greg Mansell κατάφερε να σπάσει το 15χρονο ρεκόρ της κατηγορίας Unlimited στην τέταρτη και τελευταία από τις τέσσερεις προσπάθειές του στο Bouley Bay Hill με χρόνο 45,13 δευτερόλεπτα. Ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ κατά μόλις 0,02 δευτερόλεπτα και βρέθηκε μπροστά από το Aprilia Tuono V4 και το KTM 1290 Superduke του Ryan Hidrio και του Michael Milner αντίστοιχα. Ωστόσο δεν κατάφερε να κάνει και το απόλυτο ρεκόρ στην ανάβαση το οποίο και πέτυχε ο Adam Vibert στην κατηγορία 351-500 κ.εκ., όπου κυριαρχούν τα πραγματικά supermoto. Ο Vibert οδηγούσε ένα KTM SMR και έκανε χρόνο 42,93 δλ., ενώ ο Greg που έλαβε μέρος στην ίδια κατηφορία με το νέο supermoto της Ducati και χρόνο 47,11 δλ.