Ένα Fireblade στην κούτα για 9000€

Πουλήθηκε καινούριο 20 χρόνια μετά
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/2/2020

Θα είναι πάντα συναισθηματικά φορτισμένη η σκηνή που ανοίγεις την πόρτα ενός σκοτεινού δωματίου και αντικρίζεις μια ολοκαίνουρια μοτοσυκλέτα, η οποία είναι μέσα στο κουτί της για 20 ολόκληρα χρόνια. Η κίτρινη Honda Fireblade που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες είναι ακριβώς όπως έφυγε από την γραμμή παραγωγής του εργοστασίου και έφτασε σε ένα τοπικό κατάστημα της Ισπανίας στα μέσα του 2000. Έκτοτε έμεινε αποθηκευμένη για είκοσι ολόκληρα χρόνια χωρίς να έχει δουλέψει ο κινητήρας της ποτέ. Οι λόγοι που ο ιδιοκτήτης της δεν είχε την επιθυμία να την οδηγήσει είναι άγνωστοι.

Ίσως να βρέθηκε στα χέρια του για άλλους λόγους  που να έχουν να κάνουν με εμπορική συναλλαγή και να μην είναι καν μοτοσυκλετιστής ο ίδιος. Αν πάντως την κράτησε σε αυτή την κατάσταση για να ανέβει η αξία της στο μέλλον, μάλλον η επένδυση δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Μετά από είκοσι χρόνια κατάφερε να την πουλήσει για 9.000€ στο eBAY, που είναι λιγότερα λεφτά σε σχέση με εκείνα που κόστιζε καινούρια η μοτοσυκλέτα το 2000. Όσο για την συλλεκτική αξία της συγκεκριμένης Fireblade, υπάρχουν διαμετρικά αντίθετες απόψεις. Η 929 ήταν η πρώτη Fireblade με εμπρός τροχό 17 ιντσών και διέθετε πλαίσιο pivot-less (το ψαλίδι έδενε κατευθείαν στα κάρτερ του κινητήρα και όχι στο πλαίσιο), που ήταν η “νέα” ιδέα της Honda εκείνη την εποχή (ξεκίνησε από τα Firestorm και ακολούθησαν τα VFR 800F και Fireblade), έστω κι αν στην πραγματικότητα πρόκειται για αντιγραφή του πλαισίου των αερόψυκτων Ducati 750/900 SS. Εμπορικά η 929 αποδείχτηκε αποτυχία σε σχέση με τους προκατόχους της, διότι η Yamaha είχε ήδη το R1 και η Suzuki για πρώτη φορά είχε ολοκαίνουριο GSX-R1000R. Το επόμενο μοντέλο 954 είχε καλύτερη τύχη εμπορικά, όχι τόσο γιατί ο υπερκυβισμένος κινητήρας του έβγαζε περισσότερα άλογα από τα 1000αρια του ανταγωνισμού, όσο γιατί ήταν η ομορφότερη Fireblade που είχε σχεδιάσει η Honda έως τότε. 

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.