Ενδοεπικοινωνία SENA S20 και action cam SENA PRISM: Εξαντλητική δοκιμή, δείτε το video!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/9/2015
Σ’ ένα κόσμο δικτυωμένο…

"Θα είμαι εκεί σε λίγο. Όχι έχω ξεκινήσει. Όχι αλήθεια σου λέω, οδηγώ! Είμαι στην περιφερειακή και έχω τετάρτη! Το ξέρω ότι δεν ακούς τίποτα, αλλά σου ορκίζομαι ότι λέω την αλήθεια"!

*δημοσιεύτηκε, αρχικά, στο τεύχος 550, 1ης Σεπτεμβρίου

Ξέρετε τι είναι παρόμοιο, αλλά καλύτερο, από το να παίρνεις τηλέφωνο τους φίλους σου μέσα από το αεροπλάνο και να προσπαθείς να τους πείσεις ότι είσαι πράγματι πάνω από τα 30.000 πόδια; Να προσπαθείς να τους πείσεις ότι τους μιλάς, ενώ οδηγείς με 200 στο κοντέρ! Το πρώτο παραμένει μια υπηρεσία για λίγους, το δεύτερο όμως είναι εφικτό για όλους, δουλεύει άψογα και το διαπιστώσαμε στην πράξη! Θα πείτε, ποιος είναι ο λόγος να μιλάς στο τηλέφωνο όταν οδηγείς και άλλα τέτοια, περί απομόνωσης, νιρβάνας κτλ., αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, φιλοσοφικού περιεχομένου. Εδώ μιλάμε για κάτι έμπρακτο: το καλύτερο σύστημα ενδοεπικοινωνίας και μια εξαιρετική action cam, που τα δοκιμάσαμε και πλέον δεν κάνουμε χωρίς αυτά!

 

Για όσους δεν γνωρίζουν την SENA, αρκεί μια πρόταση: πρωτοπόρος εταιρία σε συστήματα επικοινωνίας από το 1998, που δημιουργήθηκε από μοτοσυκλετιστές για μοτοσυκλετιστές. Έχουν αποδείξει ότι φτιάχνουν αξιόπιστα προϊόντα, περνώντας πλέον στις action κάμερες και με αφορμή την αντιπροσώπευση στην ελληνική αγορά, δοκιμάσαμε δύο από τα κορυφαία της προϊόντα, την Sena Prism και το σύστημα επικοινωνίας S20.

 

Το βασικό χαρακτηριστικό όλων των προϊόντων της SENA, είναι η ευκολία χειρισμού τους εν κινήσει. Όλες οι action cam είναι εύκολες στην λειτουργία τους, πράγμα που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό τους, η Prism όμως είναι σχεδιασμένη για να την χειρίζεσαι με φωνητικές εντολές ή να σου μεταφέρει, αν έχεις ενδοεπικοινωνία της SENA, τις πληροφορίες της λειτουργίας της. Ακούς δηλαδή, αν καταγράφει, αν τελειώνει η μπαταρία της και είσαι έτσι σίγουρος για την κατάστασή της χωρίς να την βλέπεις, ενώ οδηγείς! Πρέπει όμως πρώτα να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για δύο ξεχωριστά πακέτα που πωλούνται ξεχωριστά, αλλά συνεργάζονται καθώς είναι της ίδιας εταιρίας: Την ενδοεπικοινωνία S20 και το πακέτο της κάμερας Prism που περιλαμβάνει στην τιμή και όλους τους αντάπτορες και τους σφικτήρες για να στερεωθεί σε κάθε μοτοσυκλέτα, ειδικό αντάπτορα για όλα τα τριπόδια και φυσικά και την αδιάβροχη θήκη. Και τα δύο διαφορετικά προϊόντα όμως, συνεργάζονται με όλα τα Bluetooth, απλά σύνθετες λειτουργίες, όπως ο ασύρματος χειρισμός της Prism μπορεί να γίνει μόνο από το S20. Αντίστοιχα, οι ενδοεπικοινωνίες της Sena μπορούν να καταγράψουν ήχο και σε GoPro, φτάνει να προμηθευτείτε την αντίστοιχη προσθήκη από την Sena.

 

Στο πακέτο της Prism υπάρχουν επίσης και οι βάσεις για τοποθέτηση στο κράνος, που γίνεται χωρίς την σκληρή, αδιάβροχη θήκη, καθώς η ίδια η κάμερα είναι ανθεκτική στο βροχή. Η θήκη προορίζεται για υποβρύχιες λήψεις, ή για πολύ δυνατή βροχή. Στην πράξη, ανακαλύψαμε ότι η ποιότητα της εικόνας είναι παραπλήσια της GoPro 3 silver edition (χωρίς όμως τις ίδιες δυνατότητες σε video 60fps) παρόλο που η Prism υπολείπεται σε megapixel. Η ψαλίδα ανοίγει κι άλλο σε σύγκριση με τις ακριβότερες εκδόσεις της GoPro, αλλά αν υπολογίσεις ότι η Prism έρχεται με βάσεις και εξαρτήματα που στην GoPro κοστίζουν όσο και η κάμερα, τότε η διαφορά τιμής είναι τεράστια, υπέρ της SENA! Υπάρχουν επίσης κινητά τηλέφωνα που βγάζουν καλύτερες φωτογραφίες, αλλά σε video 1080p η ευκρίνειά της είναι άψογη, ενώ ο ήχος πολλαπλάσια καλύτερος από την στιγμή που το μικρόφωνο ευνοείται από τις πατέντες της SENA για μείωση του αέρα.

 

Η ενδοεπικοινωνία S20 σου επιτρέπει να μιλάς με άλλες μοτοσυκλέτες μέχρι 2 χιλιόμετρα μακριά, να ακούς μουσική από το ενσωματωμένο ραδιόφωνο ή άλλες πηγές και να μιλάς στο τηλέφωνο πραγματοποιώντας ή απαντώντας σε κλίσεις με φωνητικές εντολές. Η μπαταρία του κράτησε από Αθήνα μέχρι τις στροφές της Καβάλας, με συνεχή μουσική και μερικές κλήσεις στο δρόμο! Το S20 είναι αδιάβροχο, τοποθετείται πανεύκολα, ακόμα και σε παλιότερα ή φθηνότερα κράνη που δεν έχουν υποδοχή για ακουστικά. Η ένταση είναι αρκετά καλή, τα ηχεία δεν παραμορφώνουν και μεταδίδουν άψογα τον ήχο, αν και το καλύτερο είναι στο μικρόφωνο. Το S20 έρχεται με δύο μικρόφωνα, που το ένα είναι τύπου BOOM και υπεύθυνο για την εκμηδένιση του ήχου του αέρα και οτιδήποτε άλλο πέρα από την φωνή. Δεν περιορίζει τον θόρυβο, σας υπογράφω ότι τον κόβει τελείως!

 

Εννοείται ότι υπάρχουν κάποια «σκαμπανευάσματα» στην ένταση της φωνής, όσο το S20 προσπαθεί να βρει την ισορροπία, πάνω στο πόσο θα κόψει τον ήχο και πόσο θα επιτρέψει να ακουστεί, αλλά είναι ένας μικρός συμβιβασμός, και συμβαίνει μονάχα στα πολλά χιλιόμετρα, ή τέλος πάντων με έντονο αέρα. Μπορεί να απαντήσεις σε κλίση, ενώ τρέχεις με naked και να μην κόψεις καθόλου ταχύτητα. Ο συνομιλητής όχι μόνο θα σε ακούσει, αλλά δεν και να του πεις ότι εκείνη τη στιγμή οδηγείς, δεν θα σε πιστέψει γιατί απουσιάζει ο θόρυβος από τον αέρα.

 

Καθώς στο περιοδικό αλλάζουμε συχνά κράνη, ήταν αρκετά σημαντικό για εμάς, να είναι εύκολη η τοποθέτηση. Αντίθετα με τους αγοραστές της SENA, εμείς αλλάζαμε συνέχεια κράνος. Διαπιστώσαμε έτσι στην πράξη, ότι αν κάποιος έχει το ίδιο ζήτημα με εμάς, αν έχει δηλαδή δύο κράνη που τα εναλλάσσει συχνά, θα εντυπωσιαστεί από την απλότητα του συστήματος ασφάλισης της SENA. Θέλεις ένα μικρό αλεν (υπάρχει στη συσκευασία) και δύο λεπτά, για να τοποθετήσεις την ενδοεπικοινωνία σε άλλο κράνος. Το S20 παρέχει επίσης και ειδικές προσθήκες για τα ακουστικά, ώστε αναλόγως την κατασκευής του κράνους, να εξασφαλίσεις ότι εφάπτονται στα αυτιά σου, κάτω από όλες τις συνθήκες.

Δοκιμάσαμε το «ζευγάρωμα» του S20 σε android και iphone, και δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα στην επικοινωνία τους. Το μόνο θέμα που συναντήσαμε, ήταν με τρεις συσκευές ενωμένες, δηλαδή την PRISM, το S20 και το smartphone συνδεδεμένα ταυτόχρονα. Υπήρχαν κάποιες φορές τότε, που δεν συνδεόταν αυτόματα η κάμερα με την ενδοεπικοινωνία, και έπρεπε να την κλείσεις και να την ανοίξεις ξανά. Πέρα από αυτό, η επικοινωνία ήταν απρόσκοπτη, χωρίς κανένα πρόβλημα. Τόσο στις συνθήκες του Mega Test, όσο και αργότερα, στην καθημερινή χρήση. Για την S20, πέρα από την αργή διαδικασία αναζήτησης ραδιοφωνικού σταθμού, δεν έχουμε πραγματικά άλλη παρατήρηση. Χρειάζεται να ξοδέψεις χρόνο, ώστε να μάθεις τους συνδυασμούς κουμπιών, αλλά από εκεί και πέρα η S20 θα γίνει προέκτασή σου, και δεν θα μπορείς χωρίς αυτή.

Για την Prism, η εικόνα του video που παρουσιάζουμε παρακάτω, μιλά από μόνη της, και ο καθένας αποφασίζει με βάση αυτά που βλέπει. Εμείς να προσθέσουμε, ότι αργότερα σε μια δυνατή βροχή, η κάμερα άντεξε χωρίς την χρήση της προστατευτικής θήκης. Όπως επίσης και σε μερικές πτώσεις, ευτυχώς μόνη της, χωρίς την μοτοσυκλέτα και τον αναβάτη να ακολουθούν…

 

Όμως όλη αυτή η προστασία, της μικροσκοπικής κάμερας, έχει κι ένα μικρό μειονέκτημα. Για να την φορτίσεις θα πρέπει να την ανοίξεις, παρόλο που η mini usb υποδοχή, έχει το δικό της καπάκι. Είναι τόσο μικρό, που δεν εφαρμόζουν όλα τα καλώδια. Επίσης οι φωτογραφίες που τραβά, εκτός από το γεγονός ότι υπολείπονται της ευκρίνειας που έχει το video, αλλά και της χρωματικής απεικόνισης, περιορίζονται και από τον επεξεργαστή της κάμερας, και έτσι οι συνεχείς λήψεις είναι αναγκαστικά μέχρι 3MP αντί για 5MP, που τραβά στις μεμονωμένες φωτογραφίες.

 

Από την άλλη, το video, που για αυτό την θέλεις, πλησιάζει την GoPro, όταν μιλάμε για 1080p στα 30 frame. Γιατί η Gopro έχει περισσότερες δυνατότητες και ελαφρώς καλύτερη ευκρίνεια, ιδιαίτερα το βράδυ. Όμως η SENA, με το μακρόστενο σχήμα της, δεν προεξέχει από το κράνος σου, έχει μικρότερη αντίσταση από τον αέρα και στο πακέτο υπάρχουν όλα όσα χρειάζεσαι, για να την τοποθετήσεις σε κάθε δυνατό σημείο της μοτοσυκλέτας. Είναι σημαντικό να εστιάσουμε για λίγο στις βεντούζες που έρχονται μαζί της: Είναι ότι καλύτερο έχουμε δει! Έχουν μαλακή υφή και μια κολλώδη επιφάνεια, που μένουν πάνω σε πλαστικά και ρεζερβουάρ, πριν ακόμα τις ασφαλίσεις. Το μειονέκτημα είναι ότι απαιτούν προστασία. Για αυτό στη συσκευασία, έχεις και τα αντίστοιχα καλύμματα και δεν πρέπει να τις αφήνεις χωρίς αυτά. Η βάση με τις δύο βεντούζες, πέρα από την ασφάλεια (πιο εύκολα χαλαρώνει μία, αντί για δύο) προσφέρει και καλύτερη σταθερότητα.

 

Στο video που ετοιμάσαμε, πέρα από τις διαφορετικές μοτοσυκλέτες, και τις διαδρομές για ποικιλία στην εικόνα, βάλαμε στο τέλος και υποβρύχια λήψη, αλλά και ένα πλάνο από τον κρατήρα ενός παλιού ηφαιστείου, που σταθερά βγάζει ατμούς, περίπου στους 100ο Κελσίου, γιατί αφού βρήκαμε την ευκαιρία, είπαμε να μην σπάσουμε τα στερεότυπα, σε ότι αφορά τις δοκιμές των «action cam»!

 

 

 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.