Έρευνα: Σαν τρελοί οδηγούν οι ψυχίατροι!

Όταν η ειδικότητα επηρεάζει τη συμπεριφορά στο δρόμο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/12/2019

Όπως όλοι ξέρουμε, όποιος οδηγεί πιο αργά από εμάς είναι ανίκανος και όποιος οδηγεί πιο γρήγορα από εμάς είναι τρελός. Επίσης ξέρουμε πως άμα θέλεις να τεκμηριώσεις επιστημονικά μια μπούρδα, τότε κάνεις μια στατιστική έρευνα και μετά ερμηνεύεις τα στοιχεία της όπως σε βολεύει. Κάνουμε αυτόν τον πρόλογο, διότι η έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, κινείται στα όρια της σοβαρότητας ως προς τα συμπεράσματά της, έστω κι αν τα στοιχεία στα οποία βασίζεται είναι επίσημα έγραφα της τροχαίας των 52 πολιτειών των ΗΠΑ. Σύμφωνα λοιπόν με τους συντάκτες-ερευνητές, ήθελαν να δουν αν η ειδικότητα που έχει ο κάθε γιατρός επηρεάζει τον τρόπο που οδηγεί.

Δυστυχώς δεν οργάνωσαν οι ίδιοι κάποια αδιάβλητη διαδικασία που να εξασφαλίζει την επιστημονική εγκυρότητα της έρευνας, αλλά αρκέστηκαν να δουν πόσες τροχαίες παραβάσεις έχουν βεβαιωθεί σε γιατρούς και μετά τις χώρισαν ανά ειδικότητα. Πρωταθλητές στις παραβάσεις των ορίων ταχύτητας είναι οι ψυχίατροι, ενώ τις λιγότερες έχουν οι καρδιολόγοι και συγκεκριμένα οι γυναίκες καρδιολόγοι.

Αυτό σημαίνει δύο διαφορετικά πράγματα. Είτε οι ψυχίατροι λόγω ειδικότητας γνωρίζουν πως τα όρια ταχύτητας είναι παράλογα χαμηλά, είτε η καθημερινή επαφή με τους ψυχικά ασθενείς τους έχει αποτρελάνει και αυτούς! Όσο για τους καρδιολόγους και τα μικρά ποσοστά τους στις παραβάσεις στα όρια ταχύτητας, είναι εύκολα να πούμε πως λόγω ειδικότητας προσέχουν μην αυξηθούν οι καρδιακοί παλμοί τους κατά την οδήγηση!

Προφανώς η έρευνα αυτή μπάζει νερά από παντού και τα συμπεράσματά της είναι διαβλητά. Τότε γιατί έγινε και κυρίως γιατί κάποιοι έχασαν χρόνο και χρήμα για να την κάνουν; Η απάντηση είναι απλή, αν γνωρίζεις πως λειτουργούν οι ασφαλιστικές εταιρείες στα αγγλοσαξονικά κράτη. Είναι απόλυτα βέβαιο πως οι ψυχίατροι θα δουν σύντομα τα ασφάλιστρα των αυτοκινήτων τους να αυξάνονται λόγω… ειδικότητας! Κι αν αυτό σας φαίνεται παράλογο, σας λέμε πως στην Αυστραλία τα αυτοκίνητα που έχουν δύο πόρτες και είναι κόκκινα πληρώνουν περισσότερα χρήματα για να ασφαλιστούν σε σχέση με ακριβώς το ίδιο αυτοκίνητο που έχει 4 ή πέντε πόρτες και είναι γκρι! Κι αυτό έγινε διότι οι ασφαλιστικές είδαν σε ίδιου τύπου έρευνες πως όσοι αγοράζουν κόκκινα δίπορτα αυτοκίνητα παραβιάζουν τον Κ.Ο.Κ. περισσότερες φορές και εμπλέκονται πιο συχνά σε ατυχήματα. Φυσικά αν πας στην Αυστραλία δεν πρόκειται να δεις ούτε Ferrari σε κόκκινο χρώμα! 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.