Έρχεται νέα εποχή για την Kawasaki στην Ελλάδα

Νέο πολύ δυναμικό σχήμα αν επαληθευθεί το ρεπορτάζ του ΜΟΤΟ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/4/2022

«Let the good times roll» είναι το επίσημο motto της Kawasaki Motors και υπό μία έννοια μία νέα καλή εποχή για την εταιρεία στην Ελλάδα, όλα δείχνουν, πως θα ξεκινήσει από εδώ και πέρα, έπειτα από μία ταραχώδη περίοδο αλλαγών.

Δίχως κάποια ιστορική αναδρομή, απλά για να συνδέσουμε τον αναγνώστη με την έως τώρα αρθρογραφία μας, ήταν Μάρτιος του 2019 όταν το ΜΟΤΟ έγραφε άρθρο με τίτλο: «Πολύφερνος νύφη με πλήθος μνηστήρων» για την Kawasaki στην Ελλάδα. Η αλήθεια είναι πως για περιζήτητη νύφη, μετράμε μεγάλο διάστημα από το 2019 μέχρι να φτάσουμε στο σημείο μίας νέας αντιπροσώπευσης. Σε αυτό όμως δεν ευθύνεται η Kawasaki εδώ ή έξω, αλλά το γεγονός πως υπήρχε πολυφωνία μνηστήρων. Δεν θα το αναλύσουμε σε αυτό το σημείο περισσότερο καθότι δημοσιεύματα τρίτων ενέπλεκαν διάφορα ονόματα που είχαν από μηδενική έως πραγματικά ελάχιστη συμμετοχή στο ενδεχόμενο νέας αντιπροσώπευσης, χωρίς να βρίσκουν τους επιχειρηματίες που με επιμονή και πραγματικό ενδιαφέρον, εξέτασαν το ενδεχόμενο να αποκτήσουν την αντιπροσώπευση.

Χαρακτηριστικό είναι πως υπήρχε αναφορά για επιχειρηματία που επισκέφτηκε την EICMA 2021 για να συνομιλήσει με τους ανθρώπους της εταιρείας, αγνοώντας ο αρθρογράφος πως κανείς από τα στελέχη της Kawasaki Europe ή της μητρικής ιαπωνικής δεν ήταν στην EICMA! Κι αυτό το ξέραμε εμείς ήδη από τον Οκτώβριο όταν επισκεπτόμασταν τα κεντρικά του αγωνιστικού τμήματος στην Γερμανία, για να παραλάβουμε ένα H2SX για το φοβερό -δικά σας σχόλια- συγκριτικό στο Nurburgring με Suzuki Hayabusa Gen3.

Ο Οκτώβριος 2021 ήταν έτσι κι αλλιώς γεμάτος εξελίξεις για την μάρκα, όπως αποτυπώνεται σε άρθρο με τίτλο: «Το δύσκολο παρόν της Kawasaki στην Ελλάδα και το γεμάτο επιλογές μέλλον». Ο Απρίλιος άλλωστε είναι ο πρώτος μήνας για το νέο οικονομικό έτος, σημείο αλλαγών για τους Ιάπωνες που έχουν προχωρήσει και σε αναδιάρθρωση με την δημιουργία της Kawasaki Motors Corporation με πλήρη διοικητική ανεξαρτητοποίηση από την μητρική Kawasaki Heavy Industries, που σε περίπτωση που δεν το γνωρίζει κάποιος, πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστικούς κολοσσούς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σε αυτά τα πλαίσια της αναδιοργάνωσης για την Kawasaki, αναζητείται και η εκ νέου αντιπροσώπευση στην Ελλάδα, με επιθυμία της μητρικής εταιρείας -σύμφωνα με το δικό μας ρεπορτάζ- να είναι η εξεύρεση κάποιου αμιγώς μοτοσυκλετιστικού σχήματος. Ενός αντιπροσώπου που δεν θα αντιμετωπίζει την μάρκα ως επένδυση ή ως άλλη μία κτίση, αλλά θα έχει να συνεισφέρει ενεργά στο συνολικό μερίδιο αγοράς στην Ευρώπη, ακόμη και με τα δεδομένα της μικρής εγχώριας κατανάλωσης νέων μοτοσυκλετών, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα που πωλούνται λίγες μεγάλες μοτοσυκλέτες συνολικά, από όλους τους κατασκευαστές.

Απόρροια ρεπορτάζ του ΜΟΤΟ είναι πως αυτή η αναζήτηση από την πλευρά της Kawasaki για κάποιο νέο αντιπρόσωπο έχει ολοκληρωθεί για την Ελλάδα και η εκτίμησή μας είναι πως πρόκειται να αναθέσουν την αντιπροσώπευση στην δυναμική KSR Hellas.

Η πράξη αυτή είναι αρκετά λογική αν επαληθευθεί, καθώς η KSR Hellas έχει πραγματοποιήσει άλματα προς τα εμπρός στο λίγο διάστημα δραστηριοποίησης της στην ελληνική αγορά. Εισάγει τις μάρκες του αυστριακού KSR Group, Brixton, Lambretta, Motron και Italjet, καθώς όμως και μάρκες που ταιριάζουν απόλυτα στην εγχώρια αγορά, όπως η Moto Morini, τα νεοαφιχθέντα μοντέλα Malaguti, και τα ξεχωριστά παπιά της ταϊλανδέζικης GPX, ανάμεσα σε άλλα.

Ευχόμαστε η πορεία προς μία νέα αντιπροσώπευση της Kawasaki να οδηγήσει σύντομα προς αυτή την κατεύθυνση, και να επαληθευτεί το σενάριο που σήμερα αποκαλύπτουμε, καθώς υπάρχουν ιδιαίτερα έμπειρα στελέχη στην KSR Hellas, ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα η παρουσία της ιστορικής μάρκας.

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.