Eric Geboers 1962 – 2018: Ο παγκόσμιος που έφυγε νωρίς [video]

Μαχητής ως το τέλος…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/5/2018

Πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής και ο πρώτος στον κόσμο που πήρε το παγκόσμιο και στις τρεις κατηγορίες, 125 – 250 & 500, ο Geboers ήταν μία χαρισματική φυσιογνωμία εξαιτίας της οποίας κέρδισε το παρατσούκλι 'The Kid'

Γεννημένος στις 5 Αυγούστου του 1962, ο παγκόσμιος Eric Geboers έχασε την ζωή του στις 6 Μαΐου 2018, στα παγωμένα νερά μία λίμνης, όταν πήδηξε για να σώσει το κουτάβι που είχε υιοθετήσει λίγες ημέρες πριν…

αριστερά ο Eric Geboers σε πρόσφατη φωτογραφία, δεξιά οι έρευνες για τον εντοπισμό του:

Η σωρός του ανασύρθηκε το απόγευμα της Δευτέρας, όταν και ανακαλύφθηκε από τους διασώστες που τον αναζητούσαν:

«Είναι ένα τραγικό περιστατικό» αναφέρει ο δήμαρχος Paul Rotthier στην περιφέρεια του οποίου υπάρχει η μικρή λίμνη Miramar, στην οποία ο Geboers έκανε βόλτα με την βάρκα του. Η λίμνη δημιουργήθηκε από την εκσκαφή άμμου και έχει ιδιαίτερα παγωμένα νερά και δυνατό ρεύμα, όπως εξηγεί ο δήμαρχος στην ενημέρωσή του: «Αμέσως μόλις ο Eric έπεσε στο νερό, ήρθε αντιμέτωπος με τον κίνδυνο. Ένας ακόμη που επέβαινε στην βάρκα έκανε μία προσπάθεια να τον σώσει, αλλά χρειάστηκε αμέσως να την εγκαταλείψει ειδοποιώντας τις αρχές». Η πυροσβεστική υπηρεσία έθεσε αμέσως δύτες στην υπηρεσία της έρευνας καθώς και μία βάρκα εξοπλισμένη με sonar και ραντάρ βυθού, καθώς και υποβρύχιο drone που εξέταζε τον βυθό, ωστόσο οι έρευνες αναγκαστικά διακόπηκαν τα ξημερώματα στις 2:30 για να συνεχίσουν με το πρώτο φως του ήλιου, έχοντας ήδη χάσει τις ελπίδες να βρεθεί εν ζωή. Τελικά οι έρευνες ανακάλυψαν την σωρό του Eric το απόγευμα της Δευτέρας…

Σταματώντας την αγωνιστική δράση στο παγκόσμιο Motocross, έχοντας αγωνιστεί με την Honda, (HRC μαζί Dave Thorpe &Andre Malherbe) αλλά και την Suzuki, ανέλαβε με τον μεγάλο του αδερφό και επίσης αγωνιζόμενο, Sylvain Geboers την εργοστασιακή ομάδα της Suzuki. Παράλληλα οργάνωσε πολλά Βελγικά πρωταθλήματα και συνέχισε να αγωνίζεται στα αυτοκίνητα.

Στη διάρκεια της αγωνιστικής του δράσης, ο Geboers είχε 38 νίκες σε μία πολύ απαιτητική περίοδο του αθλήματος, που οι αγωνιζόμενοι είχαν ταυτόχρονα πολλούς ρόλους και χρειαζόταν μόνοι τους να αντιμετωπίζουν τις περισσότερες δυσκολίες που προκύπταν. Στην διάρκεια της καριέρας του αυτό σταδιακά θα άλλαζε, όμως του έδωσε πολύτιμη εμπειρία που αργότερα την έθεσε υπό τις υπηρεσίες των Βέλγων αναβατών Clement Desalle και Kevin Strijbos, καθώς και μία αξιοθαύμαστη δυνατότητα να προσπερνά τις δυσκολίες τις τελευταίας στιγμής, πάντα με το χαμόγελο. Αυτό το χαρακτηριστικό του, που ήταν συνέχεια χαμογελαστός, και το μικρό του ανάστημα, διαμετρικά αντίθετο από το ταλέντο του, αποτέλεσαν την βάση για το παρατσούκλι 'The Kid', που ο ίδιος απολάμβανε ιδιαίτερα. Ο Geboers επισκεπτόταν συχνά την λίμνη και είχε μόλις υιοθετήσει τα κουτάβια, όπως φαίνεται στην φωτογραφία, πέφτοντας χωρίς κανέναν δισταγμό στα παγωμένα νερά, για να γλιτώσει το ένα από δύο που γλίστρησε κατά την διάρκεια της βόλτας…

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του 55χρονου παγκόσμιου πρωταθλητή…

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.