Εξερράγη το ελαστικό του Michael Dunlop στα 300χαω – Αποσύρεται παρτίδα ελαστικών στον North West 200

Πολλοί αναβάτες με πρόβλημα, ανάμεσά τους και ο Peter Hickman
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/5/2022

Μια μεγάλη τραγωδία αποφεύχθηκε από συνδυασμό τύχης και ικανοτήτων, όταν διαλύθηκε το πίσω ελαστικό του Michael Dunlop με περίπου 290χ.α.ω σκορπώντας τα κομμάτια του στον δημόσιο δρόμο όπου διεξάγεται ο North West 200, μαζί με τμήματα από τα φτερά που έσπασαν.

Ο Michael Dunlop επέστρεψε στους αγώνες το 2019 μερικούς μήνες αφότου έχασε τον αδερφό του Willian Dunlop το καλοκαίρι του 2018. Είναι ο τελευταίος μίας μεγάλης σειράς αγωνιζομένων Dunlop και μάλιστα στον ίδιο ακριβώς αγώνα είχε σκοτωθεί ο πατέρας του, Robert Dunlop, το 2008! Θα ήταν λοιπόν μία αρχαιοελληνικού τύπου τραγική ειρωνεία με την λέξη εδώ να αποκτά την έννοια του δράματος όπως της αρμόζει, αν ο Michael Dunlop δεν είχε καταφέρει να ελέγξει την μοτοσυκλέτα του. Θυμίζουμε πως ο αδερφός του, ο 33χρονος William Dunlop σκοτώθηκε στις 7 Ιουλίου 2018, έπειτα από πτώση που είχε στον αγώνα «Skerries 100» μόλις 5 ημέρες από την 18η επέτειο του θανάτου του Joey Dunlop, θείου του και θρυλικού αναβάτη στο παγκόσμιο στερέωμα που σκοτώθηκε το 2000 στην Εσθονία και μόλις δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Robert Dunlop στον North West το 2008.

Η σοβαρότητα του συμβάντος οδήγησε την Dunlop να αποσύρει από τον τελευταίο αγώνα το σύνολο των αγωνιζομένων που χρησιμοποιούσαν τα αγωνιστικά ελαστικά της με αποτέλεσμα εκκίνηση να πάρουν μόνο 22 από τους 56 αναβάτες! Ανάμεσά σε εκείνους που δεν πήραν εκκίνηση, πέρα από τον ίδιο τον Michael Dunlop που ήταν το φαβορί με βάση την προηγούμενη ημέρα, ήταν οι Michael Rutter, Dean Harrison, Peter Hickman, Brian McCormack, Sam West και αρκετοί ακόμη φυσικά.

Ο Peter Hickman που μόλις πρόσφατα έλεγε στο MOTO πως δεν οδηγεί στον δρόμο συχνά και πως χρησιμοποιεί μόνο ελαστικά της Dunlop χωρίς να έχει αγωνιστεί ποτέ με κάτι διαφορετικό, είδε τον Michael Dunlop να εγκαταλείπει με τον τρόπο που καταγράφηκε από κινητά τηλέφωνα θεατών και δεν μπορούσε να πιστέψει πως γλίτωσε την πτώση.

Η εξέταση της Dunlop αποκάλυψε μία προβληματική παρτίδα αγωνιστικών ελαστικών και είναι ευχής έργο που αποφεύχθηκε κάποιο ατύχημα. Η Dunlop που είναι αποκλειστικός προμηθευτής της Moto3 και της Moto2 με αγωνιστικά ελαστικά ενώ έχει τεράστιο ποσοστό στους αγώνες TT, διεξάγει εξονυχιστικούς ποιοτικούς ελέγχους για να βεβαιωθεί πως δεν μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο και για αυτό και έχει ξεκινήσει εσωτερική έρευνα για το ζήτημα.

Δείτε το VIDEO:

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.