Έξι χώρες μέλη της Ε.Ε. αρνούνται να υπογράψουν την απαγόρευση πωλήσεων βενζινοκίνητων οχημάτων

"Μαραίνεται" η Πράσινη Συμφωνία, με τις φωνές να πληθαίνουν για περισσότερες εναλλακτικές λύσεις πέρα από την ηλεκτροκίνηση!
Μαραίνεται η πράσινη συμφωνία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/3/2023

Έξι κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρνούνται να υπογράψουν την απαγόρευση πωλήσεων βενζινοκίνητων αυτοκινήτων και βαν που η Επιτροπή εισηγείται να ισχύσει από το 2035, με τους αντιδρώντες να καλούν για περισσότερες εναλλακτικές λύσεις στην Πράσινη Συμφωνία, όπως τα συνθετικά καύσιμα, ώστε να μην πληγούν κατασκευαστές και ιδιοκτήτες οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Σημειώστε πως η Πράσινη Συμφωνία της Ε.Ε. συνεχίζει να μην κάνει την παραμικρή αναφορά στη μοτοσυκλέτα, όμως είναι 100% σίγουρο πως θα την επηρεάσει στο άμεσο μέλλον.

Θυμίζουμε πως στις 27 Οκτωβρίου του 2022, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωκοινοβούλιο και τα κράτη μέλη της Ένωσης συμφώνησαν σε ένα σχέδιο μετάβασης από τα βενζινοκίνητα στα ηλεκτροκίνητα οχήματα, με κομβικό σημείο την απαγόρευση πώλησης καινούργιων αυτοκινήτων και βαν με θερμικό κινητήρα από το 2035.

Στη συμφωνία υπήρχε ένα μικρό παράθυρα για τον κινητήρα εσωτερικής καύσης, μια μη δεσμευτική ρήτρα που ζητούσε από την Επιτροπή να εξερευνήσει τις δυνατότητες για εναλλακτικές μορφές κίνησης μηδενικών ρύπων, όπως τα συνθετικά καύσιμα. Όμως την ίδια στιγμή ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής και υπεύθυνος για την Πράσινη Συμφωνία (Green Deal) Frans Timmermans, δήλωσε ευθέως πως δεν έβλεπε μέλλον σε εναλλακτικούς δρόμους πέρα από τα ηλεκτρικά οχήματα με μπαταρίες.

Το επόμενο βήμα στη διαδικασία ήταν η υιοθέτηση της συμφωνίας από το Ευρωκοινοβούλιο. Εκεί φάνηκε πως θα υπήρχαν αντιδράσεις, όμως στις 15 Φεβρουαρίου του 2023 το Ευρωκοινοβούλιο υιοθέτησε τη νέα συμφωνία με 340 ψήφους υπέρ, 279 κατά και 21 αποχές. Οι κατασκευαστές οχημάτων με θερμικό κινητήρα ενώθηκαν στη συμμαχία των συνθετικών καυσίμων με την ονομασία E-Fuel Alliance και συνέχισαν να αντιδρούν μέσω διαδικτύου.

Τώρα, ούτε μια εβδομάδα πριν τα κράτη μέλη της E.E. κληθούν να επικυρώσουν τη συμφωνία, η νέα ιταλική κυβέρνηση ανακοίνωσε πως τελικά δεν θα την υπογράψει, ανακοίνωση την οποία ακολούθησαν παρόμοιες δηλώσεις από Γερμανία., Πολωνία, Τσεχία, Βουλγαρία και Πορτογαλία. Αργότερα στους αρνητές προσχώρησε και η Αυστρία, που ανακοίνωσε πως δεν θα δεχτεί νομοθεσία που να εστιάζει μόνο σε μία εναλλακτική λύση, εξαιρώντας όλες τις υπόλοιπες. Κάπως έτσι, η υπογραφή της συμφωνίας στις 7 Μαρτίου 2023 αναβλήθηκε!

Εισερχόμαστε έτσι σε μια πρωτόγνωρη περίοδο, όπου είτε θα πιεστούν οι αρνητές για να υπογράψουν τη συμφωνία που έχει ψηφιστεί από το Ευρωκοινοβούλιο, είτε θα πρέπει να βρεθεί (άμεσα) μια εναλλακτική, κοινά αποδεκτή λύση που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες