Εξωτερικοί αερόσακοι αυτοκινήτων απ’ τη Honda

Με στόχο να προστατεύουν τους “έξω”
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Σχεδόν πάντα, οι εξελίξεις στον τομέα της ασφάλειας των οχημάτων αφορούσαν κατά βάση τους επιβαίνοντες ή τους αναβάτες και σπανίως όσους ήταν έξω απ’ το όχημα κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος. Λέμε και αναβάτες, επειδή η Honda ήταν πρωτοπόρος στη δημιουργία του αερόσακου για μοτοσυκλέτα, ο οποίος φυσικά χρησιμοποιήθηκε στην Goldwing. Σχετικά πρόσφατα, είχαμε δει και τις πατέντες της Big-H για την εγκατάσταση το ίδιου συστήματος σε ένα πιο μικρό δίκυκλο που το έχει πραγματικά ανάγκη, κρίνοντας απ’ τη συχνότητα χρήσης του, το PCX.

Τα τελευταία χρόνια όμως, οι εταιρείες έχουν στρέψει την προσοχή τους και στην ανάπτυξη συστημάτων ασφαλείας όχι μόνο για τους χρήστες των οχημάτων, αλλά και για όσους εμπλέκονται στο ατύχημα. Αυτή τη φορά, η Honda κατέθεσε νέες πατέντες για εξωτερικούς αερόσακους, οι οποίοι δεν είναι καθόλου απίθανο να χρησιμοποιηθούν στο άμεσο μέλλον στα αυτοκίνητά της, καθώς η τεχνολογία για να υποστηρίξει ένα τέτοιο σύστημα υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η Big-H δεν είναι πρωτοπόρος σε αυτό το κομμάτι, αφού πριν από δύο χρόνια η γερμανική ZF είχε παρουσιάσει τη δική της πρόταση σε ό,τι αφορά τους εξωτερικούς αερόσακους. Ωστόσο, οι πατέντες των δυο εταιρειών έχουν τελείως διαφορετική φιλοσοφία, αφού αυτή της ZF εστιάζει στην  προστασία των επιβαινόντων, ενώ αυτή της Honda εστιάζει στην προφύλαξη των πεζών ή των αναβατών που μπορεί να χτυπήσουν πάνω στο καπό του αυτοκινήτου.

Οι πλαϊνοί αερόσακοι της ZF στοχεύουν στο να απορροφήσουν τις δυνάμεις απ' την κρούση και να προστατέψουν τους επιβαίνοντες - όχι τους "έξω"

 

Συγκεκριμένα, ο ιαπωνικός κολοσσός έχει σχεδιάσει ένα προηγμένο σύστημα αερόσακου το οποίο θα συνεργάζεται με τα ραντάρ και τις περιφερειακές κάμερες που υπάρχουν στα αυτοκίνητα και θα αναλύουν όλες τις παραμέτρους ώστε ο αερόσακος να ενεργοποιείται μόνο όταν χρειάζεται. Έτσι, όταν μια αιθέρια ύπαρξη, για παράδειγμα, τύχει την ώρα που διασχίζει τη διάβαση να περάσει δίπλα από ένα τέτοιο αυτοκίνητο, ο αερόσακός του δεν θα ενεργοποιείται πρόωρα.

Το συγκεκριμένο σύστημα αποτελείται από τρεις ξεχωριστούς αερόσακους. Ο ένας βγαίνει μέσα απ’ τον μπροστά προφυλακτήρα και καλύπτει το καπό, ούτως ώστε ο πεζός ή ο αναβάτης να πέσει στα μαλακά. Οι δύο άλλοι έχουν το ρόλο της "δαγκάνας", καθώς αναπτύσσονται απ’ τα πλάγια του καπό, όπως μπορείτε να δείτε και στα σχέδια, και ο ρόλος τους είναι να συγκρατήσουν το άτομο πάνω στο αυτοκίνητο ούτως ώστε να μην χτυπηθεί από κάποιο άλλο διερχόμενο όχημα ή να μην τραυματιστεί περισσότερο πέφτοντας στην άσφαλτο. Το πιο ενδιαφέρον είναι πως πέρα από τον αερόσακο, η ιδέα της Honda περιλαμβάνει και αρκετά κινούμενα μέρη (και το καπό) που θα ανασηκώνονται αλλάζοντας την γωνία τους για να απορροφούν μέρος της κρούσης. Όπως φαίνεται η Honda μπορεί να άντλησε την έμπνευσή της σε ό,τι αφορά τα κινούμενα μέρη απ’ τον ανταγωνισμό, καθώς το 2012 η Volvo είχε ήδη παρουσιάσει ένα αντίστοιχο σύστημα στο V40, το οποίο μάλιστα σημείωσε βαθμολογία ρεκόρ στις δοκιμές πρόσκρουσης του Euro NCAP.

Ωστόσο, στο τομέα των συστημάτων ασφάλειας δεν έχει καμία σημασία από που αντλεί κανείς την έμπνευσή του, καθώς αυτό που μετρά περισσότερο απ’ όλα είναι εξέλιξή τους.

Ετικέτες

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.