FEMA - Οι προτάσεις της για βελτίωση του συστήματος εκπαίδευσης και εξέτασης αναβατών μοτοσυκλέτας

Απογοήτευση με τις νέες προτάσεις της Ε.Ε. για τις άδειες οδήγησης
FEMA Άδειες Οδήγησης
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/3/2023

Η Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Συνδέσμων Μοτοσυκλέτας FEMA δηλώνει πολύ απογοητευμένη από τις προτάσεις της Ε.Ε. για αναθεώρηση των αδειών οδήγησης μοτοσυκλέτας, θεωρώντας πως αυτές αγνοούν τις πραγματικές ανάγκες των αναβατών. Η FEMA επιθυμεί την έκδοση μιας καλύτερης οδηγίας, καταθέτοντας τις δικές της προτάσεις στο θέμα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της FEMA:

“Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε μια νέα δέσμη μέτρων για την οδική ασφάλεια. Μέρος αυτού είναι η πρόταση για μια νέα οδηγία για τις άδειες οδήγησης. Τα νέα στοιχεία είναι κυρίως η εισαγωγή της ψηφιακής άδειας οδήγησης και η εναρμόνιση της ανανέωσης των αδειών οδήγησης.

Σε γενικές γραμμές, η FEMA ζητά αλλαγή κατεύθυνσης από τη σημερινή εστίαση στις τεχνικές δεξιότητες σε χαμηλές ταχύτητες, σε υψηλότερες δεξιότητες που οδηγούν σε καλύτερη επίγνωση του κινδύνου και προετοιμασία για την αντιμετώπιση απρόβλεπτων καταστάσεων. Αυτό μπορεί να γίνει χωρίς να αυξηθεί το ηλικιακό κατώφλι για την απόκτηση πλήρους άδειας οδήγησης Α, κάνοντας διαφορετικές επιλογές και διευκολύνοντας τη μετάβαση από την άδεια Α1 στην Α.

Εφιστούμε επίσης την προσοχή στην παρούσα δομή της οδηγίας όσον αφορά τις μοτοσυκλέτες κατάρτισης και εξέτασης, η οποία δυσκολεύει τις γυναίκες και γενικότερα τα χαμηλότερα αναστήματα. Μια αλλαγή στις απαιτήσεις για τις μοτοσυκλέτες εκπαίδευσης και δοκιμών θα μπορούσε να αλλάξει αυτή την κατάσταση. Τέλος, ζητάμε περαιτέρω εναρμόνιση όσον αφορά τα ρυμουλκούμενα και τη δυνατότητα οδήγησης ελαφριάς μοτοσυκλέτας με άδεια Β (αυτοκινήτου) σε όλα τα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή διατύπωσε επίσης πέντε στόχους για την επίλυση των παραπάνω βασικών προβλημάτων, τους οποίους και κοινοποίησε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτοί εν συντομία είναι οι εξής:

1. Αύξηση της ασφάλειας στους δρόμους της Ένωσης με τη μείωση των επικίνδυνων συμπεριφορών

2. Αύξηση της ασφάλειας στους δρόμους της Ένωσης με τη βελτίωση των οδηγικών δεξιοτήτων καθώς και με την αύξηση της αναγνώρισης των κινδύνων και των γνώσεων σχετικά με την οδική ασφάλεια

3. Αύξηση της ασφάλειας στους δρόμους της Ένωσης με τη διασφάλιση της επαρκούς ιατρικής ικανότητας των οδηγών. αξιολογείται με συνεπή τρόπο σε ολόκληρη την Ένωση

4. Άρση των εναπομεινάντων εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία που προκύπτουν από το πεδίο εφαρμογής και την εφαρμογή της

των υφιστάμενων κανόνων για την έκδοση, την ανταλλαγή και την ανανέωση των αδειών οδήγησης

5. Να επιτρέψει την αναγνώριση των ψηφιακών αδειών οδήγησης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πιο αναλυτικά:

1. Συμπεριφορά. Αυτό είναι θέμα επιβολής και εκπαίδευσης. Οι νέοι χρήστες του οδικού δικτύου πρέπει να εκπαιδεύονται πώς να συμπεριφέρονται και τι σημαίνει αυτό για εκείνους από μικρή ηλικία με τρόπο κατανοητό. Τα μέλη της FEMA έχουν εμπειρία με εκπαιδευτικά προγράμματα που απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας 12-16 ετών και έχουν αποδείξεις ότι αυτό είχε θετική επίδραση στη μείωση του αριθμού των ατυχημάτων. Επίσης, κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης για τις εξετάσεις, το να μαθαίνει κανείς να είναι υπεύθυνος χρήστης του δρόμου είναι σημαντικότερο από την εκπαίδευση στον ΚΟΚ.

2. Δεξιότητες οδήγησης και επίγνωση των κινδύνων. Πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα, αλλά κατά κάποιο τρόπο η Επιτροπή τα βάζει στο ίδιο καλάθι. Οι δεξιότητες οδήγησης είναι τεχνικές δεξιότητες, οι οποίες για τους μοτοσυκλετιστές διδάσκονται και εξετάζονται με τρόπο και σε περιβάλλον που έχει ελάχιστη σχέση με τις καταστάσεις που αντιμετωπίζει κανείς στον δρόμο. Οι σημερινές απαιτήσεις σχετικά με τις δεξιότητες οδήγησης έχουν περιορισμένο αντίκτυπο στην οδική ασφάλεια. Η επίγνωση του κινδύνου είναι πολύ πιο σημαντική και απαιτεί την ικανότητα αναγνώρισης, αξιολόγησης και πρόβλεψης καταστάσεων που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τον αναβάτη. Αυτές μπορεί να είναι οι άλλοι χρήστες του δρόμου, η κατάσταση του οδοστρώματος, και άλλες αναμενόμενες ή απροσδόκητες καταστάσεις. Το να είσαι προετοιμασμένος για τις παραπάνω καταστάσεις είναι κατά την άποψή μας η σημαντικότερη συμβολή στην οδική ασφάλεια που μπορεί να συνδεθεί με τον αναβάτη, και είναι ακριβώς αυτό το στοιχείο που λείπει από τις σημερινές απαιτήσεις για τις άδειες οδήγησης. Για την ανάπτυξη αυτών των δεξιοτήτων απαιτείται μια καλή αρχική εκπαίδευση, ενώ σημαντική είναι και η εκπαίδευση μετά την απόκτηση της άδειας οδήγησης. Ταυτόχρονα, η εκπαίδευση και οι εξετάσεις δεν πρέπει να επιβαρύνουν αναίτια τον αναβάτη από άποψη χρόνου, ενέργειας και κόστους. Το όριο για την απόκτηση πλήρους άδειας οδήγησης μοτοσυκλέτας είναι ήδη πολύ υψηλότερο από ό,τι για την άδεια οδήγησης αυτοκινήτου, ως αποτέλεσμα των των πολλών σταδίων μέχρι να φτάσει κανείς εκεί (Α1, Α2, Α), με επαναλαμβανόμενες εξετάσεις (και συνεπώς εκπαίδευσης). Κάνοντας τις σωστές επιλογές είναι δυνατόν να έχουμε καλύτερα εκπαιδευμένους αναβάτες, οι οποίοι δείχνουν μια ασφαλέστερη και πιο υπεύθυνη στάση και συμπεριφορά στον δρόμο, και ταυτόχρονα να μειωθούν τα όρια για κάθε άδεια. Η FEMA έχει ήδη έδειξε τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να γίνει αυτό στο έργο "Αρχική εκπαίδευση αναβατών" και στην έκθεση του έργου που προέκυψε και στο ανάλογο εγχειρίδιο (Το μοντέλο IRT)

3. Ιατρική καταλληλότητα. Αναγνωρίζουμε τη σημασία της ιατρικής καταλληλότητας. Πρέπει να γίνεται διάκριση όσον αφορά στις σωματικές αναπηρίες, τις χρόνιες ασθένειες και τη χρήση φαρμάκων που μπορεί να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ικανότητα οδήγησης. Οι συνέπειες μιας σωματικής αναπηρίας μπορούν συχνά να ξεπεραστούν με με τη χρήση προσαρμοσμένων χειριστηρίων (ακόμη και στην περίπτωση των PTWs)- οι σωματικές αναπηρίες δεν πρέπει απαραίτητα να αποτελούν εμπόδιο για την απόκτηση άδειας οδήγησης. Αυτό σημαίνει επίσης ότι πρέπει να είναι δυνατή η παρακολούθηση της εκπαίδευσης και των εξετάσεων με όχημα που έχει προσαρμοσμένα χειριστήρια. Η άδεια που χορηγείται από τις αρχές ενός κράτους μέλους για οδήγηση με αυτόν τον τρόπο πρέπει να αναγνωρίζεται και στις υπόλοιπες χώρες μέλη. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε περίπτωση χρόνιων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της κακής όρασης, ή/και χρήσης φαρμάκων που μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης.

4. Εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία. Εδώ ζητάμε προσοχή για τη χρήση ρυμουλκούμενων από μοτοσυκλέτες. Το συγκεκριμένο θέμα εξακολουθεί να μη ρυθμίζεται, ενώ σε ορισμένα κράτη μέλη επιτρέπεται και σε άλλα όχι. Επίσης, η χρήση ελαφριάς μοτοσυκλέτας (<125cc) με άδεια οδήγησης Β πρέπει να ρυθμιστεί σε επίπεδο ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των ελάχιστων απαιτήσεων για την εκπαίδευση. Τώρα αρκετά κράτη μέλη έχουν τους δικούς τους κανονισμούς και απαιτήσεις, αλλά αυτό ισχύει μόνο στο έδαφός τους και όχι διασυνοριακά. Αυτές οι ελαφριές μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούνται κυρίως σε κυκλοφορία χαμηλών ταχυτήτων από commuters που προσπαθούν να αποφύγουν το μποτιλιάρισμα. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν στη μείωση της αστικής συμφόρησης. Προτείνουμε στην Επιτροπή να ξεκινήσει μια αξιολόγηση κόστους-οφέλους στο θέμα.

5. Αμοιβαία αναγνώριση των ψηφιακών αδειών οδήγησης. Υποστηρίζουμε τη θέσπιση ενός πλαισίου για τις ψηφιακές άδειες οδήγησης.”

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.