Flat Track στην Ελλάδα: Εγκαίνια με A. Colton!

Μαθήματα και αγώνας με τον αμερικανό άσο!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/7/2017

Η πρώτη –μόνιμη- πίστα Flat Track στην Ελλάδα είναι γεγονός, όπως είχαμε προαναγγείλει, και χθες υποδέχθηκε τον Aaron Colton που παρέδωσε μία σειρά μαθημάτων και σήκωσε την σημαία για την εκκίνηση του πρώτου, άτυπου αγώνα! Χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θα έπρεπε να περιμένουμε ακούγοντας πως είμαστε προσκεκλημένοι στην «Aaron Colton’s Flat Track Clinic» για την πρώτη «συνεδρία» μαζευτήκαμε στην πίστα όπου μας περίμενε η αψίδα της Red Bull και η τέντα της Yamaha. Ελπίδα της οργανωτικής ομάδας της Red Bull είναι να εμφυσήσει την αγάπη για το άθλημα αυτό στην Ελλάδα και να το δει να μεγαλώνει, με αυτοσχέδιες πίστες να ξεφυτρώνουν σε διάφορες γωνιές της χώρας. Ας προεξοφλήσουμε κάτι από τώρα: Φεύγοντας αργά εχθές το βράδυ από την πίστα, έπειτα από μερικές ώρες παίζοντας με τα μικρά TTR 125 της Yamaha, ένα είναι το μόνο σίγουρο: Το Flat Track είναι απόλυτα ιδανικό για τα δεδομένα της Ελλάδας και των συγκυριών που περνά, μοναδικά διασκεδαστικό και απόλυτα εθιστικό!

Με ένα ελαφρύ αεράκι να κάνει την παραμονή στον ήλιο ευχάριστη, νωρίς το απόγευμα, μαζευτήκαμε στις εγκαταστάσεις του Riding School, στο 32ο χλμ. Αθηνών - Λαμίας, όπου ο Aaron ήταν ήδη εκεί και μας περίμενε. Το MOTO είχε πολυπληθή ομάδα, εγώ και ο Μπάμπης Μέντης θα κρατούσαμε τις σημειώσεις από την παράδοση του μαθήματος του Aaron Colton, μέχρι ο εντουράς του περιοδικού, Κίμων Καράμπελας, ολοκληρώσει την φωτογράφιση που είχε ξεκινήσει από το πρωί και έρθει προετοιμασμένος, κατευθείαν από το βουνό. Καλεσμένοι για τα εγκαίνια ήταν αναβάτες από το enduro, Τρίγκας και Βαγγελάκος, αλλά και από τον χώρο της ταχύτητας είτε σαν θεατές, είτε σαν συμμετέχοντες.

Το Flat Track είναι απόλυτα ιδανικό για τα δεδομένα της Ελλάδας και των συγκυριών που περνά, μοναδικά διασκεδαστικό και απόλυτα εθιστικό!

Ο 26^ος Aaron Colton ξεκίνησε με την θεωρία, δείχνοντας τις ιδανικές γραμμές στην πίστα και σημειώνοντας τις διαφορές με την προσέγγιση που δείχνει κάποιος με καταγωγή από τα superbike ή αντίστοιχα από το motocross. Στο Flat Track που πλαγιολισθαίνεις μπαίνοντας πολύ αργά στην στροφή, η θεωρεία λέει πως το εσωτερικό κερμπ το «χτυπάς» μονάχα στην έξοδο, σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα σε μία διαγώνια πορεία στην μικρή ευθεία που μεσολαβεί, ώστε να επιταχύνεις το δυνατόν περισσότερο. Δείχνοντας έπειτα την στάση του σώματος, είχε έρθει η ώρα να περάσουμε σε μερικές ασκήσεις μέσα στην πίστα.

Με αχυρόμπαλες, κορύνες και κανονικά κερμπ η πρώτη πίστα στην Ελλάδα είναι όμορφα φτιαγμένη, σε μικρό μέγεθος, ιδανικό για να έχει κανείς την πρώτη του επαφή με το άθλημα. Η σύγκριση με τις πίστες που μπορεί κανείς να έχει παρακολουθήσει στο εξωτερικό ως θεατής, δεν την δικαιώνει, γιατί το σκεπτικό της είναι εκπαιδευτικό. Να ενώσει γρήγορα δύο στροφές, χωρίς να αναπτύσσονται εξωφρενικές ταχύτητες, ώστε ο κόσμος να μάθει διασκεδάζοντας με ασφάλεια. Δύο φαρδιές στροφές που πολύ σωστά δεν είναι απόλυτα όμοιες μεταξύ τους, με μικρές ευθείες στο ενδιάμεσο, οριοθετούν την πίστα που αποδείχτηκε εξίσου κατάλληλη για τα μικρά TTR της Yamaha, αλλά και το WR του Colton και τις υπόλοιπες μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλέτες που μπήκαν στο τέλος προσπαθώντας ανεπιτυχώς να οργώσουν το καλά στρωμένο αμμώδες χώμα!

Ο A. Colton δοκιμάζει το "The Slider" στην πίστα!

Έχοντας φέρει και το “The Slider” την ελληνική Flat Track μοτοσυκλέτα που κέρδισε φέτος στο Yamaha Yardbuilt, ο Colton δοκίμασε τα όρια της πίστας και με κάτι μεγαλύτερο, καθώς το “The Slider” προέρχεται από το XSR 700 και απέδειξε πως είναι ιδανικά φτιαγμένη για να διασκεδάζεις από τετράχρονο μικρό enduro 125, μέχρι… γνήσιο Flat Track 700 κυβικών!

Ανεβαίνουμε στις μοτοσυκλέτες όπου ο Colton μας δείχνει άλλη μία φορά την στάση του σώματος και περνάμε κατευθείαν στην πρώτη άσκηση, που είναι σλάλομ ανάμεσα στις κορύνες. Μέχρι εδώ είναι όλα εύκολα. Τα δύσκολα ξεκινάνε αμέσως μετά, γιατί πρέπει να κάνουμε «donuts» γύρω από τις κορύνες, και είναι δύσκολο για όποιον δεν έχει… αριστερό γόνατο! Εγώ συνειδητοποίησα εκείνη την ώρα το πρώτο «πρόβλημα» με αυτό το άθλημα. Κατά 90% σε όλο τον κόσμο, και κατά 100% στις ΗΠΑ, το Flat Track διεξάγεται πάντα αριστερόστροφα, πάντα το αριστερό πόδι είναι κάτω. Εκτός κι αν μιλάμε για αγώνα Flat Track TT που εκεί υπάρχει και μία δεξιά στροφή που οδηγεί σε άλμα. Όποιος λοιπόν έχει πρόβλημα συνδέσμων στο αριστερό, όπως κι εγώ κι ο Μπάμπης, αντιμετωπίζει μία δυσκολία, αλλά για αυτό έχουμε μαζί μας τον Κίμων, για να μας βγάλει ασπροπρόσωπους στον mini-αγώνα που θα ακολουθούσε.

Η τελευταία άσκηση με τον Colton, είναι να οδηγήσουμε πίσω του μονάχα με τρίτη στο κιβώτιο και χωρίς καθόλου φρένα. Οδηγώντας μία ταχύτητα επάνω, αναγκάζεσαι να ακολουθήσεις την ιδανική γραμμή γιατί αλλιώς δεν έχεις γκάζι να βγεις στην έξοδο, ενώ χωρίς φρένα στην είσοδο χρησιμοποιείς μονάχα το σώμα για να θέσεις την μοτοσυκλέτα σε πλαγιολίσθηση. Τοποθετώντας κορύνες που μας αναγκάζουν να έχουμε την γραμμή που έπρεπε και περπατώντας την πίστα μαζί του, ο Colton μας μεταδίδει βήμα-βήμα τα μικρά μυστικά του Flat Track! Έπειτα θα ερχόταν η ώρα που θα οδηγούσαμε ανά τριάδες με τις κορύνες στην πίστα να υποδεικνύουν τις γραμμές αλλά και μόνοι μας χωρίς πλέον περιορισμό στην επιλεγμένη ταχύτητα ή την χρήση του πίσω φρένου, μετατρέποντας ήδη τα μαθήματα Flat Track σε έναν διασκεδαστικό διαγωνισμό μεταξύ μας.

Ο Colton δείχνει στον Νότη Παπαπαύλου την στάση του σώματος:

Πριν ακόμα έρθει ο αγώνας στο τέλος της ημέρας, το συμπέρασμα ήταν ήδη πως μία παρέα με μικρές μοτοσυκλέτες όπως τα TTR, ή και παπιά ακόμα, μπορεί να διασκεδάσει με τις ώρες βγάζοντας απίστευτο γέλιο, μαζεύοντας υλικό για ατελείωτα πειράγματα και συζητήσεις. Δεν υπήρχε άνθρωπος, από τους συμμετέχοντες μέχρι τους θεατές, που να μην ήταν με χαραγμένο χαμόγελο, και πρώτος από όλους ο Colton:

Είσαστε πολύ αξιόλογο γκρουπ. Καλοί αναβάτες, ευχάριστοι τύποι. Το διασκεδάζω όπως κι εσείς!

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, έπαιρνε την μοτοσυκλέτα του και μας χάριζε θέαμα στρίβοντας πολύ πιο γρήγορα από τον κάθε έναν, ενώ αργότερα μπήκε με την δική του WR450 πλαγιολισθαίνοντας με τριπλάσια ταχύτητα σε σύγκριση με τα μικρά TTR. Για εμάς βέβαια στο MOTO, η γνωριμία μας με τον Colton είχε ξεκινήσει νωρίτερα, μόλις ο Πέτρος Χατζηροδέλης, έφερε το “The Slider” στην τέντα της Yamaha. Ο Colton ήρθε μόνος του προς τα εμάς αναφωνώντας «να ένα πραγματικό Flat Track»! Όχι μόνο του άρεσε, αλλά βρήκε πολύ σωστή την επιλογή τροχών και μάλιστα την μάντεψε κιόλας αναγνωρίζοντας ότι προέρχεται από το Super Tenere. Έχοντας την εμπειρία του Wheels and Waves, ξέραμε πολύ καλά ότι το “The Slider” μαγνητίζει τα βλέμματα, κι αυτό που θέλαμε ήταν να μας πει την γνώμη του για τις ικανότητές του στην πράξη. Περιμέναμε λοιπόν να ολοκληρωθούν τα μαθήματα κι όσο οι υπόλοιποι γεύονταν την φιλοξενία της Red Bull –κυριολεκτικά- ο Colton πήρε το “The Slider” για μία βόλτα. Έπαθε το ίδιο με τον Mamola… δεν κατέβαινε αν δεν τελείωνε η βενζίνη! Αν δεν πίεζε ο χρόνος θα ήταν εκεί μέχρι να αδειάσει το ρεζερβουάρ!

«Ήθελα να πάω σιγά και προσεκτικά γιατί είναι μοναδικό, αλλά αυτό το μηχανάκι πάει τέλεια στην πίστα. Τεράστια ασφάλεια και εξαιρετική δύναμη!»

Μετά από την επιβεβαίωση του Colton για το “The Slider”, μονάχα μία επικράτηση του Κίμων στον άτυπο αγώνα που θα ξεκινούσε αμέσως μετά, θα μπορούσε να επαναφέρει το ενδιαφέρον μας πίσω στα τεκταινόμενα. Ως ο εντουράς του περιοδικού πήρε μέρος στον αγώνα, σε ένα σκέλος που πυροδότησε τον ανταγωνισμό αφού ήταν μονομαχία ανάμεσα σε Τρίγγα, Βαγγελάκο και... Καράμπελα! Ο Τρίγγας θα επικρατούσε άνετα, αλλά αποφάσισε να παραχωρήσει την θέση του και να συνεχίσει ως θεατής, με τον Βαγγελάκο να στέφεται νικητής της βραδιάς.

Με μοτοσυκλέτες που ούτε που θα σου περνούσε από το μυαλό ότι θα διασκεδάζεις για ώρες, σε μία πίστα που δεν απαιτεί τεράστια έξοδα, και με εξοπλισμό που έχει ο καθένας, το Flat Track μας έδειξε στην πράξη πόσο διασκεδαστικό και εκπαιδευτικό μπορεί να γίνει! Οι junior της παρέας Περιστεράς, Φουρθιώτης και Παπαπαύλου έδειξαν πόσο εκπαιδευτικό μπορεί να είναι το Flat Track για τους νέους αναβάτες. Ο Περιστεράς ήταν εξαιρετικά γρήγορος και ο Νότης Παπαπαύλου επέδειξε μαχητικότητα που ξεπερνούσε την κατηγορία του κοντράροντας τους εντουράδες της παρέας.

μάχες μέχρι αργά την νύκτα:

Το μοναδικό πράγμα που έχει κάνει ο Colton από πλευράς εξοπλισμού, είναι να τοποθετήσει μία λεία σόλα στην αριστερή του μπότα. Η δεξιά είναι ατόφια. Χρησιμοποιεί μπότες για trial, καθώς είναι λιγότερο σκληρές από το enduro και δεν χρειάζεται τον ίδιο βαθμό προστασίας, στις χωρίς πέτρες πίστες. Η διαφορά με την λεία σόλα είναι τεράστια και για αυτό έδινε την αριστερή του μπότα στο τέλος της βραδιάς, μαζί με την μοτοσυκλέτα του, ώστε να αντιληφθούν όλοι πως είναι να πλαγιολισθαίνεις με ταχύτητα! Άραγε πόσο πιο προσγειωμένος μπορεί να είναι ένας αθλητής σαν τον Colton;

Τα εγκαίνια της πρώτης –μόνιμης- πίστας στην Ελλάδα, όπως και ο άτυπος αγώνας, ήταν μία εξαιρετική εμπειρία που όλοι διασκέδασαν και την χάρηκαν εξίσου! Ακόμα κι αν δεν την επισκεφτείτε, χρησιμοποιήστε το παράδειγμα αυτό ως έμπνευση: Μία κυκλική διαδρομή με πατημένο χώμα, που μπορεί να διαμορφωθεί χωρίς πολλά μηχανήματα. Σέρνοντας μία εξέδρα με παλέτες και ανθρώπους για βάρος ας πούμε, όπως ήδη δοκίμασαν και στις εγκαταστάσεις του Riding School αφού δημιούργησαν την πίστα! Αυτό που υπογράφουμε είναι το εξής: Θα το διασκεδάσετε απίστευτα, όπως κι εμείς!

Ομάδα του MOTO με τον Aaron Colton: Μπάμπης Μέντης, Θάνος Αμβ. Φελούκας, Κίμων Καράμπελας

Ο Colton με τον Σάκη Συνιώρη:

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από το πρώτο ελληνικό Flat Track!

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

Ο δρόμος που φαλίρισε μία χώρα! Πληγή στην καρδιά των Βαλκανίων με επιπτώσεις-ντόμινο μέχρι την Ελλάδα

Η ιστορία του αυτοκινητόδρομου Bar – Boljare που σχεδόν πτώχευσε το Μαυροβούνιο

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/1/2026

Ένα μεγάλο έργο υποδομής, κινέζικες κατασκευαστικές στα Βαλκάνια, αυτοκινητόδρομος μέσα από τα μοναδικά δάση βροχής των Βαλκανίων και η οικονομική ομηρία του Μαυροβούνιου που αποκάλυψε όχι μόνο γεωγραφικές αλλά και πολιτικές συγκρούσεις με συνέπειες μέχρι και για την ελληνική οικονομία.

Το σχέδιο για τον αυτοκινητόδρομο Bar–Boljare προέβλεπε μια σύγχρονη σύνδεση από το λιμάνι του Bar στις ακτές της Αδριατικής μέχρι τη Σερβία, διατρέχοντας ολόκληρη την χώρα και περνώντας μέσα από την πρωτεύουσα της, Podgorica. Ένα μεγαλόπνοο έργο υποδομής που, με την ολοκλήρωση του, θα μπορούσε να φέρει πρόσβαση στην Ριβιέρα του Μαυροβουνίου, σε μεγάλο μέρος τουριστών από την Σερβία που δεν διαθέτει πρόσβαση σε θάλασσα, απομακρύνοντας τους από τις ακτές του Ιονίου και τις Χαλκιδικής με ότι αυτό συνεπάγεται οικονομικά για τον τουριστικό κλάδο της βορείου Ελλάδος, τονώνοντας την οικονομική και εμπορική δραστηριότητα μεταξύ των δύο κρατών της πρώην Γιουγκοσλαβίας και όχι μόνο. Montenegro

Το έργο δεν προχώρησε με τους αρχικούς διαγωνισμούς, στους οποίους συμμετείχε και ο γνωστός σε εμάς, όμιλος ΑΚΤΩΡ σε κοινοπραξία με την Ισραηλινή εταιρεία Housing & Construction Holding, αλλά τελικά χρηματοδοτήθηκε από μια αμφιλεγόμενη και σκιώδη συμφωνία με το Πεκίνο, για δανεισμό από την Export-Import Bank of China, ύψους σχεδόν ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Ο όρος ήταν η κατασκευή να γίνει από την China Road and Bridge Corporation (CRBC). Από την αρχή έγινε ξεκάθαρο ότι κάτι τέτοιο ανοίγει την πόρτα όχι απλώς σε υποδομές, αλλά σε στρατηγική κινεζική παρουσία στα Δυτικά Βαλκάνια μια περιοχή ήδη αρκετά ταλανισμένη από τα συμφέροντα και τις παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων.

Δάνειο, χρέος και “παγίδα”

To Μαυροβούνιο, χώρα μόλις 620.000 κατοίκων, εισχώρησε με την συμφωνία αυτή σε ένα ευμέγεθες χρέος με αντιστοιχία σε μεγάλο μέρος του κρατικού προϋπολογισμού, και για μεγάλο διάστημα εξαρτήθηκε ουσιαστικά από έναν δανειστή. Η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης αποδείχτηκε εξαιρετικά δύσκολη, με την κυβέρνηση να προχωράει σε έκκληση της ΕΕ, να αναχρηματοδοτήσει ή να ρυθμίσει μέρος του χρέους, γεγονός που έφερε στο φως τον κίνδυνο οικονομικής εξάρτησης από την Κίνα.

Τεχνικές δυσκολίες, κρίσεις και κόστη

Το έργο είναι ένα από τα πιο τεχνικά απαιτητικά οδικά έργα στην Ευρώπη, όχι λόγω μήκους αλλά εξαιτίας του ιδιαίτερα εντόνου ανάγλυφου του Μαυροβουνίου που αποτελείται από βουνά, χαράδρες, ποταμούς και εκπληκτικά δάση όπως το Biogradska Gora που είχαμε περάσει στο MEGA TEST ON-OFF του 2013, κάτω από τους μόλις δύο πρώτους πυλώνες του ανύπαρκτου ακόμη δρόμου. Εκείνη η θεμελίωση ήταν πριν τα κινέζικα κεφάλαια, σε μία πρώτη προσπάθεια να φτιαχτεί ο δρόμος αυτός με δικά τους κεφάλαια.

Τότε είχαν μόλις ξεκινήσει τα έργα και εμείς είχαμε μείνει με την απορία, πρώτα για το μέγεθος της κατασκευής που πραγματοποιεί το μικρό αυτό κράτος και έπειτα για το που ακριβώς φτιάχνουν αυτό το νέο δρόμο, κυριολεκτικά στην μέση του πουθενά! Δεν είναι ότι δεν το χρειαζόταν η περιοχή, στις παρακάτω φωτογραφίες θα καταλάβετε τι έβλεπε τότε κανείς, ταξιδεύοντας προς την κωμόπολη Kolasin. Ήταν ένας όμορφος επαρχιακός για εμάς τους ταξιδευτές, αλλά μία κόλαση για τους ντόπιους που τον έκαναν καθημερινά:

Μαυροβούνιο η χώρα που φαλίρισε από ένα δρόμο — Ο παλαιός δρόμος προς το Kolasin είναι παράδεισος για τους ταξιδευτές αλλά Κόλαση για τους ντόπιους

Το πρώτο και μοναδικό μέχρι σήμερα ολοκληρωμένο τμήμα, από το Smokovac έως το Mateševo, μήκους περίπου 41 χιλιομέτρων, παραδόθηκε στην κυκλοφορία το 2022 και διασχίζει ορεινή περιοχή με βαθιές χαράδρες, απότομες κλίσεις και ασταθή γεωλογία.

Η απορία που είχαμε τότε, περνώντας από ένα από τα πλέον πράσινα σημεία της Ευρώπης, είναι πως τα μικρά χωριά δεν μπορούν να υποστηρίξουν ένα τόσο μεγάλο έργο, ενώ αν γίνει με παραχώρηση, πολύ δύσκολα θα καλυφθεί τόσο η κατασκευή, όσο και η συντήρησή του με την μορφή των διοδίων. Στο μεταξύ ο στόχος του, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα και αναφέρουμε πιο πάνω, είναι να ενώσει την πρωτεύουσα με την Σερβία, τον αδερφό λαό του Μαυροβουνίου. Το μέρος όμως που θα έμπαινε στην Σερβία είναι το μοναδικό δάσος της βροχής στην Ευρώπη, ένα από τα πιο αραιοκατοικημένα της Σερβίας! Το είχαμε διασχίσει σε πρόσφατο MEGA TEST ON-OFF αν θυμάστε και παραμένει, τώρα, ένας πράσινος παράδεισος χωρίς πολλούς ανθρώπους.

Οπότε εκτός της δύσκολης κατασκευής, η πρόκληση είναι να γεμίσεις έναν τέτοιο αυτοκινητόδρομο που χωρίς σημεία ενδιαφέροντας ενδοιάμεσα ή μπόλικο ντόπιο πληθυσμό, θα έχει κίνηση μόλις για λίγες ημέρες τον χρόνο!

Περίπου το 60% της διαδρομής που έχει τελειώσει εδώ και μία τριετία, αποτελείται από γέφυρες και σήραγγες! Περισσότερες από 20 σήραγγες και σχεδόν 40 γέφυρες και ανισόπεδους κόμβους! Ξεχωρίζει η γέφυρα Moračica, ύψους άνω των 200 μέτρων, μία από τις ψηλότερες οδικές γέφυρες στα Βαλκάνια που παρέκαμψε τον παλιό απαιτητικό δρόμο του “φαραγγιού του θανάτου” της Morača, οπου είχαν σημειωθεί αρκετά ατυχήματα με τραγικότερο την πτώση μιας παλιάς γέφυρας το 2013 με αποτέλεσμα 18 θανάτους και 29 τραυματισμούς.

Το συγκεκριμένο τμήμα θεωρείται ένα από τα ακριβότερα στον κόσμο ανά χιλιόμετρο λόγω του δύσκολου γεωγραφικού ανάγλυφου. Οι κατασκευαστικές δυσκολίες, οι συνεχείς κατολισθήσεις, η ανάγκη ειδικών αντισεισμικών λύσεων και το υψηλό κόστος συντήρησης σε τόσο σκληρό περιβάλλον ήταν από την αρχή γνωστοί παράγοντες ρίσκου, που τελικά επιβάρυναν τόσο το χρονοδιάγραμμα όσο και τα δημόσια οικονομικά του Μαυροβουνίου και σε συνδυασμό με τις παγκόσμιες κρίσεις της πανδημίας Covid και της Ρώσσο-Ουκρανικής σύρραξης, έκαναν τον αρχικό προϋπολογισμό που της κινεζικής εταιρείας CRBC από τα περίπου 809,6 εκατομμύρια ευρώ, να εκτινάσσεται στο τελικό κόστος, σύμφωνα με εκτιμήσεις, στα 1,28 δισεκατομμύρια ευρώ. (μέχρι τις αρχές του 2026, μαζί με πρόσθετα έργα και τόκους).

Κινεζικοί στρατηγικοί δανεισμοί - Ο νέος δρόμος του μεταξιού

Παράλληλα, η συμφωνία ήταν δομημένη ορίζοντας ότι, η όποια διαφορά εξελισσόταν σε νομική διαμάχη, να λύνεται στα δικαστήρια του Πεκίνου, κάτι που πολλοί θεωρούν ως έναν τρόπο ενίσχυσης της κινεζικής επιρροής και διασφάλισης ελέγχου περιουσιακών στοιχείων ή αποφάσεων μιας ευρωπαϊκής χώρας.

Η εμπλοκή της Κίνας δεν περιορίζεται στο συγκεκριμένο έργο. Η στρατηγική της χρηματοδότησης υποδομών με δάνεια αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης τακτικής που πολλοί αναλυτές περιγράφουν ως “παγίδα χρέους” προσφέροντας κεφάλαια που είναι δύσκολο να αποπληρωθούν πλήρως και με όρους που ευνοούν την ίδια ή τις εταιρείες της, κερδίζοντας έτσι επιρροή στις πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις άλλων κρατών.

Η ευρωπαϊκή λύση – Μια δεύτερη μαχαιριά στην οικονομία της μικρής χώρας

Η ευρωπαϊκή παρέμβαση ήρθε όταν το ρίσκο του κινεζικού δανείου άρχισε να μεταφράζεται σε άμεση δημοσιονομική απειλή. Το 2018 το Μαυροβούνιο, σε μια προσπάθεια να προστατευθεί από τη συναλλαγματική έκθεση του δανείου της σε δολάρια, προχώρησε σε συμφωνία αντιστάθμισης κινδύνου με τέσσερις μεγάλες δυτικές τράπεζες, τις Deutsche Bank, Société Générale, Merrill Lynch και JP Morgan. Όμως η ισχυροποίηση του δολαρίου μετέτρεψε το δίχτυ ασφαλείας σε πρόσθετο βάρος, αυξάνοντας το πραγματικό κόστος εξυπηρέτησης του χρέους.

Η Ευρώπη τα έκανε ακόμη χειρότερα!

Έτσι, μια λύση που σχεδιάστηκε για να μειώσει το ρίσκο, κατέληξε να το επιτείνει, οδηγώντας τελικά στην ευρωπαϊκά υποστηριζόμενη αναχρηματοδότηση και στο πρόωρο “σπάσιμο” της συμφωνίας. Αν και η κίνηση απέτρεψε μια άμεση κρίση, άφησε πίσω της ένα μάθημα, η χρηματοδότηση μεγάλων υποδομών χωρίς θεσμικό ευρωπαϊκό πλαίσιο μπορεί να μετατρέψει ένα τεχνικό έργο σε πολιτικό και οικονομικό βάρος με μακροχρόνιες συνέπειες

Στην Ελλάδα μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για το παράδειγμα προς αποφυγή που έχουμε γίνει για συμβάσεις Παραχώρησης καταστροφικές για τον λαό και ιδιαίτερα επικερδής για τον εργολάβο. Η μεγαλύτερη ζημιά έχει γίνει στην Αττική Οδό, καθώς έχει πληρωθεί πολλαπλάσια του κόστους κατασκευής ενώ στις Εθνικές Οδούς έχουμε κάνει το εξής φανταστικό. Έχουμε παραχωρήσει έτοιμους σταθμούς διοδίων τρία χρόνια πριν ξεκινήσουν τα έργα αναβάθμισης ενός δρόμου που ήδη υπήρχε, ουσιαστικά βοηθώντας την δημιουργία κεφαλαίου και έπειτα εγγυηθήκαμε την απώλεια ζημιάς σε περίπτωση μειωμένης διέλευσης και το πήγαμε και ακόμη παραπέρα. Εγγυηθήκαμε και το κέρδος του εργολάβου και έτσι όταν κλείνει ο δρόμος από φυσικές καταστροφές μέχρι διαμαρτυρίες ή από μέτρα, όπως αυτά που λήφθηκαν κατά την πανδημία, το κράτος επιδοτεί ακόμη και το κέρδος που έπρεπε να έχει ο εργολάβος εκείνη την περίοδο! Εμείς είχαμε τονίσει από το 2008 το πρόβλημα που των Συμβάσεων που είχε υπογράψει τότε ο Σουφλιάς, τονίζοντας την κατάφορη επίσης αδικία που γίνεται και στις μοτοσυκλέτες, καθώς υπολογίζουν την φθορά του οδοστρώματος έως ύψος 70% του αυτοκινήτου! Όταν θα έπρεπε να είναι το ανάποδο! Δεν υπάρχει μοτοσυκλέτα που να προκαλεί στον δρόμο φθορά ως 70% ενός αυτοκινήτου για να χρεώνεται με το αντίστοιχο αντίτοιμο διοδίων τελών. Είμαστε μία μοναδική περίπτωση, υπάρχουν βέβαια και χειρότερα. Μαζί με το παράδειγμα της Ελλάδα, τα ξένα Πανεπιστήμια μελετούν ήδη και την περίπτωση του Μαυροβουνίου.