Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Στη ΖΧΜΟΤΟ 500RR ντεμπουτάρει το πρώτο κινέζικο Cornering ABS

Αν υπήρχε μια μοτοσυκλέτα που θα προσφερόταν για την υλοποίηση του οράματος Made in China, αυτή θα ήταν του Zhang Xue
zxmoto 500rr
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/4/2026

Ο Zhang Xue δεν είναι απλώς ένας ευφυέστατος και αεικίνητος κατασκευαστής μοτοσυκλετών, όπως τον πρωτογνωρίσαμε ως διευθυντή της Kove Moto, αλλά και ένας ένθερμος υποστηρικτής της φιλοσοφίας Made in China.

Το αντιληφθήκαμε ήδη από την πρώτη φορά που κατέβασε τα, πρωτότυπα τότε ακόμη, 450 Rally της Kove στο Dakar διαφημίζοντας στα φέρινγκ τους την κινέζικη καταγωγή τους. Ο Xue δήλωνε εξαρχής περήφανος που οι μοτοσυκλέτες της Kove έρχονταν στις δυτικές αγορές με αναρτήσεις Yu-An και φρένα Taisko, τις ίδιες μάρκες που φορούσε στις αγωνιστικές του Dakar.

Το όραμά του για μια μοτοσυκλέτα 100% κατασκευασμένη από κινέζικα εξαρτήματα ωστόσο δεν ήταν εύκολο να υλοποιηθεί και αυτό δεν έχει αλλάξει. Η κινέζικη βιομηχανία έχει κάνει άλματα προς τα μπροστά, αλλά ακόμη έχει χιλιόμετρα να διανύσει πριν καταφέρει να καλύψει κάθε πτυχή της τεχνολογίας που φορούν σήμερα οι μοτοσυκλέτες.

safe braking

Ένα από τα τελευταία προπύργια είναι τα ηλεκτρονικά συστήματα όπως το Cornering ABS. Στην Κίνα η ανάπτυξη εγχώριων εταιρειών που να φτιάχνουν τέτοια συστήματα αφορά ουσιαστικά μόνο την τελευταία δεκαετία, καθώς μέχρι τα μέσα της προηγούμενης οι Κινέζοι κατασκευαστές είχαν πολύ περιορισμένες επιλογές: Bosch ή Continental, δύο γερμανικές εταιρείες που είχαν σπεύσει να επενδύσουν στις αγορές της Ινδίας και της Κίνας χτίζοντας εργοστάσια και παράγοντας συστήματα που, ακόμη κι όταν φάνταζαν αναχρονιστικά στην Ευρώπη, ήταν ό,τι ακριβώς χρειάζονταν οι Ασιάτες κατασκευαστές μικρών μοντέλων, όπως απλά μονοκάναλα ABS για μοντέλα με ταμπούρο πίσω.

Γύρω στα μέσα της περασμένης δεκαετίας οι Safe Braking και Hangte άρχισαν να εξελίσσουν τα πρώτα κινέζικα ABS, απλά συστήματα σε πολύ πιο προσιτές τιμές από τα αντίστοιχα των Bosch και Continental για τα μικρά μοντέλα της κινέζικης παραγωγής.

zxmoto 500rr

Η φυσική εξέλιξη αυτής της πορείας φέρνει την αναμενόμενη ανάπτυξη και εξειδίκευση, για να φτάσουμε στο σήμερα και στη μεσαία τετρακύλινδρη supersport ZXMOTO 500RR, η οποία φορά το πρώτο κινέζικο Cornering ABS κατασκευασμένο από τη Ningbo Safe Automotive Braking, Safe Braking επί το συντομότερο, ενώ η γυμνή 500F φορά απλό δικάναλο σύστημα της ίδιας προμηθεύτριας.

Υπηρετώντας το όραμα του Zhang Xue για μια μοτοσυκλέτα ολοκληρωτικά Made in China, η Safe Braking κάνει το επόμενο τεχνολογικό βήμα της κινέζικης βιομηχανίας δικύκλων. Προφανώς δεν είμαστε σε θέση να πούμε περισσότερα για ένα σύστημα που δεν έχουμε οδηγήσει, έτσι αφήνουμε τις κριτικές για το (ελπίζουμε κοντινό) μέλλον όταν οι μοτοσυκλέτες της ΖΧΜΟΤΟ θα έρχονται και στην Ελλάδα, άρα θα τις δοκιμάσουμε όπως πρέπει.

safe braking

Σε πρώτη φάση πάντως κρατάμε μικρό καλάθι, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μας τη γνώση του πόσο δύσκολα εξελίσσεται η τεχνολογία και ειδικά όταν αυτή η ανάπτυξη πρέπει να γίνει υπό τις επιταγές και δεσμεύσεις της επιχειρηματικότητας.

Όταν η ίδια η Bosch αποφάσισε να επενδύσει βαρέως στα μοτοσυκλετιστικά ABS – έχοντας ξεκινήσει την εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για αυτοκίνητα το 1969 – χρειάστηκε να πάρει κάποιες δύσκολες και ακριβές αποφάσεις, όπως για παράδειγμα να φτιάξει κέντρο έρευνας στην Ιαπωνία για να συνεργαστεί από κοντά με τη Honda στην εξέλιξη συστήματος ABS για μοτοσυκλέτες.

Τα πρώτα συστήματα που έφτιαξε ωστόσο δεν ήταν αυτά που περίμεναν οι Ιάπωνες και εν τέλει αυτή η συνεργασία δεν προχώρησε, ενώ οι Γερμανοί συνέχισαν τη συνεργασία τους με τη BMW και μετέπειτα την ΚΤΜ μέσω ενός κέντρου τεχνολογικής έρευνας που είχε στηθεί στην άλλη άκρη του κόσμου.

zxmoto 500rr

Για να φτάσουν κορυφαίες εταιρείες, όπως η Bosch, στο σημερινό τους επίπεδο χρειάστηκε πολύς χρόνος, άφθονη δουλειά και αμέτρητα έξοδα, έπρεπε να βιώσουν αποτυχημένες συνεργασίες και απογοητεύσεις για να βρεθούν σήμερα στη θέση πυγμής που απολαμβάνουν. Δεν περιμένουμε να είναι διαφορετική η διαδικασία της τεχνολογικής εξέλιξης για τους Κινέζους.

Το πρώτο cornering ABS Made in China είναι γεγονός και ελπίζουμε σύντομα να έχουμε την ευκαιρία να το δούμε σε λειτουργία και να εκφράσουμε την αντικειμενική μας ετυμηγορία επ’ αυτού.