Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Fleximan: ο καταστροφέας των ραντάρ στην Ιταλία χτυπά ξανά

Κάμερες κάτω, νεύρα πάνω και οι αρχές σε αναβρασμό
Fleximan
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/2/2026

Ο μυστηριώδης σαμποτέρ που τροχίζει κολόνες ραντάρ-καμερών συνεχίζει τη δράση του στους δρόμους της Ιταλίας και ρίχνει λάδι στη διαμάχη για τους αυστηρούς ελέγχους των ορίων ταχύτητας.

Στο φθινόπωρο του 2023 άρχισαν να εμφανίζονται στη βόρεια Ιταλία περίεργες "εικαστικές παρεμβάσεις", στύλοι από κάμερες-ραντάρ κομμένοι στη ρίζα τους. Σε όλα τα περιστατικά υπάρχει μάλιστα και η ίδια υπογραφή, ένα χαρτί που έγραφε "Fleximan". Το όνομα είναι λογοπαίγνιο μεταξύ του ευέλικτου (flexible) και της ιταλικής ονομασίας "Flessibile" για τον γωνιακό τροχό, το εργαλείο που κάνει τη βρόμικη δουλειά.

Fleximan

Υπενθυμίζουμε πως στην Ιταλία το ζήτημα των καμερών είναι λίγο πιο σύνθετο καθώς τα δικαστήρια σε πολλές περιπτώσεις έχουν δικαιώσει τους “παραβάτες” για διάφορους λόγους, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως η συγκέντρωση καμερών τροχαίας στην Ιταλία είναι  μεγαλύτερη από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, με περισσότερες από 11.000 σύμφωνα με εκτιμήσεις. Άλλη μια ιδιαιτερότητα εντοπίζεται στο ότι μεγάλος αριθμός καμερών είναι παράνομα τοποθετημένος με στόχο τις εισπράξεις, που φαίνεται να πηγαίνουν περίφημα, καθώς οι ιταλικοί δήμοι έχουν δεχτεί κριτική πολλές φορές στο παρελθόν για τον πρωτίστως εισπρακτικό τρόπο που διαχειρίζονται τις κάμερες-ραντάρ ταχύτητας, με τοποθετήσεις όπου μπορούν και όχι εκεί που πραγματικά εξυπηρετούν την βελτίωση της οδικής ασφάλειας, χωρίς απαραίτητα να προειδοποιούν τους διερχόμενους. 

Fleximan

Αρκετοί υποστηρίζουν πως δεν μιλάμε για έναν μοναχικό λύκο, αλλά ενδεχομένως για ομαδική δράση ή για μιμητές που εμπνεύστηκαν από το παράδειγμα του αρχικού Fleximan και των κατορθωμάτων του. Οι δολιοφθορές συμβαίνουν πάντα υπό την κάλυψη της νύχτας, με καθαρό κόψιμο και συνοδεύονται πάντα από ανάληψη ευθύνης -το γνωστό σημειωματάκι Fleximan. Κάποιες φορές μάλιστα, ο/οι "Fleximen" προανήγγελλαν το επόμενο ραντεβού τους με τις κολόνες, τύπου "Fleximan is coming, for you too"!

Fleximan

Το 2024 οι αρχές κυνήγησαν τον "Ιταλό Ρομπέν των Καμερών" με ζήλο, και τον Μάιο συνέλαβαν έναν ύποπτο χάρη σε ταυτοποίηση από βίντεο επιτήρησης. Σε έρευνες στο σπίτι του βρέθηκαν στοιχεία για τη σύνδεση του με πέντε περιστατικά που τον έφεραν αντιμέτωπο με κατηγορίες βανδαλισμού Το τέλος της χρονιάς έφερε μερικές ακόμα επιθέσεις, και μετά… σιωπή. Το 2025 κύλησε σχεδόν ήρεμα, και όλα έδειχναν πως τα ραντάρ είχαν πάρει μια ανάσα.

Fleximan

Μέχρι το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Τα ξημερώματα της Κυριακής 1 Φεβρουαρίου, δύο ακόμα κάμερες ταχύτητας "ξάπλωσαν" κοντά στο Τορίνο. Η περιοχή είναι γνωστή για ατυχήματα που έχουν επιφέρει το όριο των 70 χ.α.ω., προφανώς αρκετό για να ανάψει τα αίματα. Οι κολόνες βρέθηκαν κομμένες, όπως πάντα, με χειρουργική ακρίβεια.

Ο δήμαρχος της Orbassano δεν το πήρε με χιούμορ: "Θα τα αποκαταστήσουμε σύντομα, η αναρχία δεν θα επικρατήσει", δήλωσε. Η αστυνομία του Τορίνο ερευνά, ενώ οι μοτοσυκλετιστές της περιοχής κοιτάζουν τα άδεια σημεία όπου άλλοτε κρεμόταν το μάτι του Μεγάλου Αδελφού.

Fleximan

Το εγχείρημα έχει εμπνεύσει μάλιστα μέχρι και καλλιτέχνες του δρόμου που παραλλήλισαν την δράση, με την εκδίκηση της Uma Therman ως “Νύφη” στις ταινίες του Quentin Tarantino, Kill Bill.

Κάποιοι βλέπουν τον Fleximan ως προστάτη των οδηγών που πνίγονται από πρόστιμα, άλλοι ως απλό βάνδαλο που παίζει με την οδική ασφάλεια. Η αλήθεια και οι ισορροπίες είναι όπως πάντα λεπτές και πολλές φορές προσωπικές, αλλά το σίγουρο είναι πως η δράση των  Fleximan προσφέρει μια αναθέρμανση της συζήτησης για την οδική ασφάλεια, τα όρια ταχύτητας, τον βανδαλισμό και τις διαφωνίες με την χωρίς μέτρο αστυνόμευση.