Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Δημοπρατείται η Aprilia RS125R με την οποία ο Valentino Rossi νίκησε το πρώτο του Grand Prix

Η εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του 1996 με την οποία ο "Γιατρός" κατέκτησε την πρώτη του νίκη στα GP125.
Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/5/2026

Μία σημαντική αγωνιστική μοτοσυκλέτα για την σύγχρονη εποχή του μηχανοκίνητου αθλητισμού ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια, καθώς η Aprilia RS125R του Valentino Rossi από τη σεζόν του 1996 βγαίνει στο σφυρί από τον οίκο Sotheby’s.

Η συγκεκριμένη δίχρονη αγωνιστική μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς μία εργοστασιακή 125 GP. Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Valentino Rossi πανηγύρισε την πρώτη του νίκη σε Grand Prix, στο Brno της Τσεχίας το 1996, βάζοντας τότε τα θεμέλια για μία από τις σπουδαιότερες καριέρες στην ιστορία των αγώνων ταχύτητας.

Η δημοπρασία θα πραγματοποιηθεί από τον οίκο πλειστηριασμών Sotheby’s, με την εκτιμώμενη τιμή πώλησης να κυμαίνεται μεταξύ 100.000 και 150.000 ευρώ. Ωστόσο, δεδομένου ότι πρόκειται για δημοπρασία χωρίς ελάχιστη τιμή, το τελικό ποσό θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από το ενδιαφέρον των συλλεκτών και των φίλων του Rossi όταν ανοίξει η διαδικασία στις 13 Μαΐου 2026. Για να παρακολουθήσετε ή να συμμετάσχετε στη δημοπρασία: rmsothebys.com/auctions/s0526/lots/r0015-1996-aprilia-rs125r

Για τους φίλους των MotoGP, η συγκεκριμένη RS125R έχει ανεκτίμητη ιστορική σημασία. Πάνω σε αυτήν τη μοτοσυκλέτα ο νεαρός τότε Ιταλός ξεκίνησε την πορεία που αργότερα θα τον οδηγούσε σε 115 νίκες σε Grand Prix και σε εννέα παγκόσμιους τίτλους, μετατρέποντάς τον σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους αθλητές του πλανήτη.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Η μοτοσυκλέτα προέρχεται από την πρώτη σεζόν του Rossi στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP125 το 1996, όταν αγωνιζόταν με τη Scuderia AGV Aprilia και φυσικά έφερε ήδη το εμβληματικό νούμερο 46. Το αγωνιστικό χρώμα έχει διατηρηθεί στην αυθεντική του μορφή, όπως ακριβώς χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της σεζόν.

Η χρονιά είχε ξεκινήσει με έκτη θέση στο ντεμπούτο του, ενώ ακολούθησαν σταθερά αποτελέσματα σε πίστες όπως Jerez, Mugello και Suzuka. Το πρώτο βάθρο ήρθε στην Αυστρία με τρίτη θέση, πριν φτάσει η ιστορική νίκη στο Brno που ουσιαστικά σηματοδότησε την έναρξη ενός θρύλου.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Για τους συλλέκτες, ιδιαίτερη αξία έχει το γεγονός ότι η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από πλήρη εργοστασιακή τεκμηρίωση. Στο πακέτο περιλαμβάνονται τα επίσημα έγγραφα που επιβεβαιώνουν τη συμμετοχή της σε όλη τη σεζόν του 1996, έγγραφα μεταβίβασης που αποτυπώνουν το ιστορικό ιδιοκτησίας, καθώς και σημείωση του θρυλικού manager της ομάδας της Aprilia, Mauro Noccioli.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Ακόμη σημαντικότερο είναι στα έγγραφα φαίνεται ότι ο κινητήρας που βρίσκεται στη μοτοσυκλέτα είναι ο ίδιος με τον οποίο ο Rossi κατέκτησε εκείνη την πρώτη νίκη στο Brno.

Η Aprilia πούλησε τη μοτοσυκλέτα σε ιδιώτη τον Ιανουάριο του 1997, ενώ ο σημερινός κάτοχος την έχει στην ιδιοκτησία του από το 2013.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Για όποιον αναζητά ένα πραγματικό κομμάτι από την ιστορία των αγώνων Grand Prix, δύσκολα θα υπάρξει σύντομα, κάποια αντίστοιχης ιστορικής βαρύτητας μοτοσυκλέτα διαθέσιμη.