Freddie Spencer: 58 ετών σήμερα! Γενέθλια για τον “Fast Freddie”!

Χρόννια Πολλά σε έναν από τους καλύτερους όλων των εποχών!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/12/2019

Σαν σήμερα, 20 Δεκεμβρίου το 1961, γεννήθηκε ένας από τους ευγενείς ανθρώπους των MotoGP και ταυτόχρονα ένας από τους καλύτερους αναβάτες μοτοσυκλέτας: Χρόνια πολλά στον Fast Freddie!

Γεννημένος στο Shreveport της Λουιζιάνια, ο Spencer ξεκίνησε να αγωνίζεται μόλις τεσσάρων ετών στους τοπικούς αγώνες motocross. Το Shreveport μπορεί να είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία, αλλά δεν είναι μεγαλούπολη με βάση τα αμερικάνικα μεγέθη. Εκείνη την εποχή είχε 160.000 κατοίκους, όμως διοργανωνόντουσαν αγώνες για μικρά παιδιά και μάλιστα είχαν αρκετές συμμετοχές, ώστε να υπάρχει συναγωνισμός.

Ο Spencer από πολύ νωρίς άρχισε να καλλιεργεί το ταλέντο του, φτάνοντας το 1978 να κερδίσει το πρώτο του πρωτάθλημα. Δεν έτρεχε αρχικά με Honda, όμως έδωσε στην Honda την πρώτη τους νίκη στην Αμερική! Από εκεί και πέρα είχε συμβόλαιο με την Honda για το AMA, το αμερικανικό πρωτάθλημα.

Ο Spencer είχε μία δύσκολη ζωή με τραγικά γεγονότα στην προσωπική του ζωή. Γεγονότα για τα οποία μιλά στο βιβλίο του. Ωστόσο από πολύ μικρή ηλικία, είχε βρει στην μοτοσυκλέτα όχι μόνο τον τρόπο να ξεφεύγει από τα προβλήματα, αλλά και να εκφράζεται μέσα από τους αγώνες.

Έχοντας οδηγήσει μαζί του σε δρόμο και πίστα, στο Portimao συγκεκριμένα, μία πίστα με έντονες υψομετρικές διαφορές και αρκετά τεχνική, έχω καταλάβει πώς εννοεί ο Spencer πως εκφράζεται μέσα από την οδήγηση μοτοσυκλέτας. Εξαιρετικά μελετημένες αντιδράσεις, ζεσταίνοντας λάστιχα χρησιμοποιώντας τα φρένα στα πρώτα μέτρα, και οδηγώντας με μία απίστευτη ροή, ο Spencer έχει εκπληκτικό συντονισμό κινήσεων και μία συγκροτημένη σκέψη που σε κάνει να οδηγείς σβέλτα αλλά με την καρδιά σου να χτυπά φυσιολογικά. Αντίστοιχα και στον δρόμο, οι διαδρομές σε επαρχιακό γίνονται με τέτοιο τρόπο που πραγματικά ευχαριστιέσαι την οδήγηση.

φωτογραφία από την αποστολή του MOTO στην παγκόσμια παρουσίαση της νέας Honda Fireblade CBR1000RR, όπου ο Spencer απόλαυσε ιδιαίτερα...

Φέτος έγινε πρόεδρος της κριτικής επιτροπής της FIM στα MotoGP και αμέσως είχε ορισμένες δύσκολες αποφάσεις να πάρει. Από την ημέρα που αποσύρθηκε από τους αγώνες εργάζεται στην δική του σχολή οδήγησης, μαζί με διάφορες δράσεις που αναλαμβάνει στα πλαίσια της συμφωνίας με τους χορηγούς του.

Όπως έχει πει χαρακτηριστικά σε μία συζήτησή μας, θα ήθελε πολύ να έχει κάνει αυτό το άθλημα παράλληλα ή μετά την εποχή του Rossi. Διότι ο Rossi ανέβασε το επίπεδο για όλους τους οδηγούς και μαζί ανέβηκαν και οι απολαβές τους. Χωρίς τον Rossi θα έπαιρναν όλοι ακόμη «τρεις κι εξήντα» και θα αναγκαζόντουσαν να δουλεύουν στα εξήντα τους, όχι από επιλογή αλλά από ανάγκη. Ο Spencer όμως είναι απόλυτα ευχαριστημένος με την -δύσκολη πολύ δύσκολη- ζωή του. Συζεί με την πρώην γραμματέα της σχολής του, και τα τελευταία δύο χρόνια είναι και vegetarian, κάτι στο οποίο ενέδωσε έπειτα από προτροπή της για μία πιο υγιεινή ζωή, πριν μπει στα εξήντα.

Χρόνια Πολλά Freddie και να τα εκατοστήσεις οδηγώντας!

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.