Galfer USA: Νέα εποχή για την εταιρεία - Μετονομάζεται σε GBrakes

Μια νέα γενιά συστημάτων πέδησης υψηλών αποδόσεων για μοτοσυκλέτες
Galfer rebranded GBrakes
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/9/2025

Η Giocar America, γνωστή επί δεκαετίες ως Galfer USA και κύριος διανομέας προϊόντων της Galfer Ισπανίας, ανακοίνωσε επίσημα τη μετάβαση στην νέα επωνυμία GBrakes με μια ολοκληρωμένη σειρά προϊόντων και εξατομικευμένων λύσεων πέδησης για σπορ μοτοσυκλέτες, δρόμου, εκτός δρόμου αλλά και on-off.

Με έδρα στη Νεβάδα, η εταιρεία αξιοποιεί πάνω από 70 χρόνια τεχνογνωσίας τριών γενεών της οικογένειας Milesi. Στην ομάδα της GBrakes συμμετέχουν αναβάτες και αγωνιζόμενοι, οι οποίοι συνεισφέρουν με την εμπειρία τους ώστε κάθε προϊόν να ταιριάζει και να λειτουργεί άψογα στις πραγματικές συνθήκες χρήσης.

Galfer rebranded GBrakes

Η παρουσίαση συνοδεύεται από το νέο site www.GBrakes.com, έναν ολοκληρωμένο προορισμό για δίσκους, τακάκια και σωληνάκια φρένων υψηλής απόδοσης. Επιπλέον, η GBrakes λανσάρει υπηρεσίες εξατομίκευσης, όπως τις custom δισκόπλακες και η δυνατότητα κατασκευής σωλήνων φρένων κατά παραγγελία.

Galfer rebranded GBrakes

Ο CEO της GBrakes, Sandro Milesi, δήλωσε, “Είμαστε ενθουσιασμένοι που εγκαινιάζουμε αυτή τη στρατηγική μετάβαση. Ό,τι μάθαμε τα τελευταία 70 χρόνια από τον παππού και τον πατέρα μου, το εξελίσσουμε σήμερα με τη GBrakes. Η δέσμευση στην απόδοση, το πάθος για τις κοινότητες των αναβατών και η κορυφαία εξυπηρέτηση παραμένουν αναλλοίωτα.”

Galfer rebranded GBrakes

Η GBrakes δεν είναι απλώς μια νέα επωνυμία αλλά η συνέχεια μιας κληρονομιάς που ξεκινά το 1952, όταν ο Maffio Milesi ίδρυσε τη Galfer στη Βαρκελώνη. Το 1992, ο γιος του Giorgio έφερε αυτήν την παράδοση στις ΗΠΑ, ιδρύοντας τη Giocar America και χτίζοντας το όνομα Galfer USA. Σήμερα, η τρίτη γενιά, με τον Sandro Milesi στο τιμόνι, οδηγεί τη GBrakes στη νέα εποχή.Galfer rebranded GBrakes

Οι αναβάτες, οι κατασκευαστές και οι dealers μπορούν να περιμένουν μια πλήρη γκάμα προϊόντων: δίσκους κομμένους με laser, τακάκια υψηλών επιδόσεων, σωληνάκια φρένων από ανοξείδωτο πλέγμα και πλήρη κιτ πέδησης, όλα με πλήρη τεχνική υποστήριξη και εξυπηρέτηση πελατών.

Τα προϊόντα GBrakes είναι ήδη διαθέσιμα στο www.GBrakes.com και διανέμονται μέσω Parts Unlimited, Drag Specialties και Western Power Sports, με συνεχώς διευρυνόμενο δίκτυο συνεργατών και καταστημάτων σε όλη την Αμερική και τον κόσμο.

Galfer rebranded GBrakes

 

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»