Γαλλία – Ρεκόρ συμμετοχής στις πορείες διαμαρτυρίας εναντίον των υποχρεωτικών ΚΤΕΟ

Ο μάχη μεταξύ Γάλλων μοτοσυκλετιστών και του Ανώτατου Δικαστηρίου καλά κρατεί
Διαμαρτυρία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

18/4/2024

Ακόμα μία πορεία μοτοσυκλετιστών διοργανώθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο 13-14 Απριλίου, από την Γαλλική Ομοσπονδία Θυμωμένων Μοτοσυκλετιστών FFMC, η οποία έσπασε κάθε ρεκόρ με πάνω από 60.000 συμμετέχοντες σε όλες τις πόλεις της Γαλλίας να δηλώνουν την αντίθεσή τους στην υποχρεωτική επιβολή τεχνικού ελέγχου στις μοτοσυκλέτες και άλλα μηχανοκίνητα δίκυκλα οχήματα.

Το γαϊτανάκι των υποχρεωτικών ΚΤΕΟ για τα μηχανοκίνητα δίκυκλα καλά κρατεί, καθώς ενώ η κυβέρνηση της Γαλλίας είχε συμφωνήσει στην μη εισαγωγή του μέτρου, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε άλλη άποψη. Βέβαια, οι Γάλλοι μοτοσυκλετιστές, που είναι από τους πιο μαχητικούς στον κόσμο, δεν άφησαν τα πράγματα στην τύχη τους, οργανώνοντας συγκεντρώσεις και μοτοπορείες σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας ως ένδειξη διαμαρτυρίας, προκαλώντας κυκλοφοριακά εμφράγματα και δυσκολεύοντας τις μετακινήσεις.

Όπως υποστηρίζει η FFMC, η οποία αποτελεί και μέλος της FEMA, μόλις το 0,3% με 0,4% των ατυχημάτων οφείλονται σε κάποιο τεχνικό πρόβλημα της μοτοσυκλέτας. Αντιθέτως, οι συνθήκες του οδικού δικτύου ευθύνονται για το 30% των τροχαίων, ποσοστό που επιτάσσει την βελτίωση των υποδομών. Όπως τονίζει η Γαλλική Ένωση Θυμωμένων Μοτοσυκλετιστών, το μέτρο αυτό είχε απορριφθεί το 2012 από την γαλλική Εθνοσυνέλευση και την Γερουσία, ενώ το 2014 προσαρμόστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στόχος ήταν να επιτρέψουν στα κράτη μέλη την εφαρμογή αποτελεσματικότερων εναλλακτικών μέτρων, για την βελτίωση της ασφάλειας και του περιβαλλοντικού αντίκτυπου των μηχανοκίνητων δικύκλων.

Η FFMC στηρίζει πλήρως την μείωση και πρόληψη των ατυχημάτων, έχοντας ενεργό ρόλο. Θεωρεί, όμως ότι η εκπαίδευση και η βελτίωση των υποδομών είναι πολύ καλύτερα μέτρα, σε σύγκριση με την υποχρεωτικότητα των ΚΤΕΟ, την οποία χαρακτηρίζει ως ένα "ξύλινο" και ανάλγητο μέτρο. Οι μοτοσυκλέτες και τα μηχανοκίνητα δίκυκλα αποτελούν μία λύση στην ατομική κινητικότητα, μετρώντας 4 εκατομμύρια χρήστες στην Γαλλία, βοηθώντας ταυτόχρονα στην αποσυμφόρηση των δρόμων, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα. Το μόνο που θα κάνει η υποχρεωτική εφαρμογή τεχνικών ελέγχων είναι να αυξήσει το κόστος, χωρίς κάποια ουσιαστική επίδραση στα ατυχήματα, σύμφωνα με την FFMC.

Στα πλαίσια της συμμετοχής ρεκόρ στις διαδηλώσεις απέναντι στους υποχρεωτικούς ελέγχους στις 13 και 14 Απριλίου, με περισσότερους από 60.000 αναβάτες να βγαίνουν στους δρόμους σε ολόκληρη την Γαλλία, η FFMC ενδυναμώνει τις δράσεις της, πέρα από τις πορείες. Ήδη, προετοιμάζει μία εθνική δράση πρωτοφανούς κλίμακας, ελπίζοντας να ενώσει όλους τους χρήστες του δρόμου. Επομένως, προβλέπεται μακρύ αυτό το σκοινί, μέχρι να δούμε ποια μεριά θα το τραβήξει πιο δυνατά.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.