Gas Gas από την Rieju αφού δεν θα τα έχει η KTM!

Σχέδια σε τιμή ευκαιρίας…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2020

Η Rieju υπέγραψε συμφωνία με την Torrot Electric Europe αγοράζοντας τα βιομηχανικά σχέδια και την πνευματική τους ιδιοκτησία για τα δίχρονα Enduro, που έφτιαχνε ως τώρα η Gas Gas. Η Torrot Electric Europe είχε αποκτήσει την Gas Gas όταν εκείνη χρεωκόπησε, αναλαμβάνοντας και ένα μέρος των χρεών. Από την ώρα που η KTM εξαγόρασε την Gas Gas και μαζί και τα ηλεκτρικά της Torrot, οι μοτοσυκλέτες της Gas Gas και όλη η εξέλιξη της σειράς Endurocross έμειναν στον αέρα. Η KTM έκρινε πως δεν είχε να πάρει κάτι τεχνολογικά την Gas Gas και θα ήταν οικονομικά ασύμφορο να συνεχίσει να δουλεύει σε κάτι τελείως διαφορετικό.

Και το να πεταχτούν στα αζήτητα τα Endurocross βέβαια, ήταν επίσης αμαρτία και έτσι εδώ και μήνες η Torrot εκδήλωσε την επιθυμία της να δώσει τα σχέδια. Δεν έβαλε βέβαια αγγελία, αλλά το επικοινώνησε σε όλους όσους θα μπορούσαν να ενδιαφέρονται και εξ αρχής ήταν η Rieju που δήλωσε το θερμότερο ενδιαφέρον. Η συμφωνία ήταν έτοιμη εδώ και μήνες έχοντας λύσει όλα τα διαδικαστικά θέματα και απλά περίμεναν την ολοκλήρωσή τους. Πλέον είναι και επίσημα ανακοινωμένο, πως η Rieju αναλαμβάνει τα EC 250 και 300 2T, όπως και το Ranger 300 και θα συνεχίσει την παραγωγή στο εργοστάσιό της στην Καταλονία. Πρόκειται για μία εγκατάσταση στην πόλη Figueres κοντά στα σύνορα με την Γαλλία, βοριοανατολικά στον χάρτη της Ισπανίας.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Rieju θα πουλά μοτοσυκλέτες Gas Gas με δικά της χρώματα και ονόματα. Το 2010 όταν η κρίση χτύπησε τα Ισπανικά εργοστάσια, είχαν ανταλλάξει μοντέλα. Η Rieju πουλούσε το EC250F με κινητήρα Yamaha και κατασκευή στην Gas Gas, και αντίστροφα τους έδινε το Tango 125 που η Gas Gas πουλούσε σαν Pampera 125… Η Rieju πουλούσε και το 450 που κατασκεύαζε η Sherco, και μάλλον θα κρατήσει το όνομα Marathon που είχε για εκείνο το Sherco για να το βγάλει σαν Ranger 300. Αν και είναι βέβαιο πως όλα τα υπόλοιπα ονόματα της Endurocross σειράς θα παραμείνουν.

εικόνα από τα παλιά, ένα Gas Gas με χρώματα Rieju...

Η διαφορά με την κατάσταση του 2010 είναι τεράστια. Κι αυτό γιατί τώρα η Rieju παίρνει στα χέρια της τα σχέδια και όλη την τεχνολογία και πρέπει να κατασκευάζει τις μοτοσυκλέτες, αντί απλά να τις ντύνει με τα δικά της χρώματα. Αυτό θα βοηθήσει και στην εξέλιξη των δικών τους, χειρότερων από κινέζικων, μοτοσυκλετών που πωλούσαν τόσο καιρό. Κάθε χρόνο τους βλέπουμε στην Eicma και κάθε χρόνο είναι οι ίδιοι με τις ίδιες μοτοσυκλέτες και την ίδια ποιότητα. Η εξέλιξη αυτή θα τους πάει μπροστά και ταυτόχρονα θα βοηθήσει να κρατηθεί μία σειρά enduro που δεν ήταν καθόλου κακή…

Βλέπετε μία τέτοια αγορά συμπεριλαμβάνει όλο το λεγόμενο “tooling”. Όταν κάποιος φτιάνει μία γραμμή παραγωγής, φτιάχνει και τα εργαλεία για την παραγωγή κάθε εξαρτήματος, καλούπια, ειδικές βάσεις για υπάρχοντα ρομποτικά και συνήθως απαιτούν τον ίδιο χρόνο που χρειάζεται για να φτιάξεις το ίδιο το μοντέλο. Αν και αυτή είναι μία απλοποιημένο πρόταση για να δώσει το μέγεθος της σημασίας του “tooling” καθώς κανένας κατασκευαστής δεν ξεχωρίζει τις διαδικασίες. Σχεδιάζοντας ένα νέο μοντέλο, ταυτόχρονα σχεδιάζεις και την γραμμή παραγωγής του, όχι πριν ή μετά…

Έτσι λοιπόν η Rieju γίνεται πλέον ιδιοκτήτης της γραμμής παραγωγής και την μεταφέρει στο εργοστάσιό της αυτούσια, πράγμα που σημαίνει πως οι ιδιοκτήτες των enduro της Gas Gas που είχαν μοτοσυκλέτες έως και το 2019, θα μπορούν πλέον να βρίσκουν ανταλλακτικά!

Το εργοστάσιο της Gas Gas και η γραμμή παραγωγής που υποτίθεται πως θα μείνει εκεί για πάντα, πράγματι συνεχίζει να εργάζεται στα νέα μοντέλα που θα δούμε το 2021 και στα trial. Ήδη όμως έχει γίνει μία πρώτη κουβέντα με την Sherco για εξ αγορά του εργοστασίου, που σημαίνει πως μόλις η KTM που έχει το 60% της Gas Gas, αποδεσμευτεί από τους υπάρχοντες χρονικούς περιορισμούς, θα μεταφέρει την γραμμή παραγωγής των trial στην Αυστρία και θα πουλήσει το εργοστάσιο στην Sherco…Δυναμώνοντας τον ανταγωνιστή της, ναι, μόνο και μόνο γιατί πιστεύει πως η απόσταση που τους χωρίζει είναι ήδη τεράστια.

O Jordi Riera, γενικός διευθυντής της Rieju είπε το αυτονόητο, πως η συμφωνία αυτή επιτρέπει την άμεση παρουσία της μάρκας στην αγορά των Enduro και με αριθμούς που μέχρι τώρα ήταν αδύνατο να πιάσουν από μόνοι τους. Ποντάρουν και στους υπάρχοντες ιδιοκτήτες φυσικά και για αυτό και υποσχέθηκαν να κρατήσουν ανοικτή την γραμμή παραγωγής για ανταλλακτικά. Από την πλευρά μας πιστεύουμε πως η κίνηση αυτή θα φέρει την Rieju μερικά βήματα μπροστά από πλευράς ποιότητας κατασκευής…

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες