Γλάρος προξενεί ατύχημα με superbike [video]

Τα πτηνά ξαναχτυπούν
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/10/2018

Το Grand Prix του Philip Island ως γνωστόν φιλοξενεί πολλούς αγώνες ταχύτητας από διάφορα πρωταθλήματα και βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, ενώ μέσα στο χώρο της πίστας υπάρχει και μια λίμνη που προσφέρει τη δική της φυσική ομορφιά. Η τοποθεσία μπορεί να είναι γραφική όμως η απόστασή της από τη θάλασσα κάνει την επέλαση των γλάρων αρκετά συχνή ακόμη και κατά τη διάρκεια τον αγώνων. Η επίσκεψη των θαλάσσιων πτηνών έχει απασχολήσει τον Τύπο στο παρελθόν, καθώς έχουν εμπλακεί σε διάφορα αγωνιστικά ατυχήματα. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα ήταν η εμφάνιση του Gavin (ενός ανυποψίαστου γλάρου) που βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, που είχαμε αναφερθεί και παλιότερα. Συγκεκριμένα, ήταν στον αγώνα της μεγάλης κατηγορίας το 2015 που αποφάσισε στο δεύτερο γύρο να χαρεί την ηλιόλουστη μέρα μέσα στη μέση της πίστας. Ο καημένος γλάρος δεν γνώριζε πως λίγο αργότερα θα περνούσε ο “Maniac” με την Ducati του σε φρενήρεις ρυθμούς, ενώ μόλις τον είδε να ‘ρχεται προσπάθησε να πετάξει εκτός πίστας, δυστυχώς όμως προς τη λάθος κατεύθυνση με αποτέλεσμα να βρεθεί αντιμέτωπος σε μια άνιση μάχη έναντι της Ducati και το κράνος του Iannone. “Νικητής” της μάχης στέφθηκε ο Andrea με ελάχιστες υλικές ζημιές στο μπροστινό φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας του, τερματίζοντας κιόλας στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Ο Gavin απ’ τη μεριά του πέρασε στην “αντίπερα όχθη” μετά την κουτουλιά που δέχτηκε απ’ τον “Maniac”, ενώ μετέπειτα ο Ιταλός αναβάτης φρόντισε να τιμήσει τη μνήμη του με μια αερογραφία στο κράνος του.

Αυτό ήταν το πιο light σενάριο της υπόθεσης από πλευράς υλικών ζημιώνΤο χειρότερο σενάριο όμως διαδραματίστηκε χθες στα πλαίσια ενός track day στο μαγευτικό Phillip Island. Το σκηνικό αυτή τη φορά ήταν λίγο διαφορετικό καθώς ο άτυχος γλάρος δεν καθόταν μέσα στη μέση, αλλά προσπάθησε να πετάξει κάθετα στην πίστα παρέα με έναν φίλο του σε χαμηλό ύψος. Συγκεκριμένα όταν έγινε η πρόσκρουση, οι δύο μοτοσυκλέτες, βρισκόταν στην επιτάχυνση στην ευθεία με πάνω από 170 χιλιόμετρα την ώρα. Οι RSV4 και R1 είχαν απόσταση μεταξύ τους, με την Aprilia να βρίσκεται μπροστά και αριστερά απ’ τη Yamaha που ακολουθούσε κατά πόδας και επάνω στην επιτάχυνση εμφανίζονται στα πλάνα του βίντεο τα δύο πτηνά που διέσχισαν την πίστα. Το πρώτο κατάφερε να περάσει, όμως το δεύτερο δεν στάθηκε τόσο τυχερό καθώς καρφώθηκε πάνω στον αναβάτη της RSV4 που κινούνταν με 180 χιλιόμετρα την ώρα εκείνη τη στιγμή, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να χάσει τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του και επιβραδύνοντας, να συγκρουστεί με την R1 που ακολουθούσε

Το βίντεο βρίσκεται στο τέλος του άρθρου

Η αντίδραση του αναβάτη της R1 ήταν άμεση πατώντας τα φρένα όμως δεν ήταν αρκετή καθώς όλα εξελίχθηκαν πολύ γρήγορα. Οι δύο μοτοσυκλέτες ήρθαν σε επαφή με το μπροστινό τροχός της R1 να χτυπάει τον πίσω της Aprilia και να πέφτει στην αμμοπαγίδα, ενώ ο αναβάτης της Aprilia κατάφερε να διατηρήσει οριακά την ισορροπία του γλυτώνοντας τη πτώση οδηγώντας παράλληλα με τον άτυχο γλάρο αγκαλιά. Τα κομμάτια της R1 εξαπλώθηκαν σε μεγάλη έκταση στη πίστα, ενώ η ζημιά της πιθανότατα να αγγίζει τα πέντε ψηφία στην λίστα των ανταλλακτικών…χωρίς να είναι γνωστό σε τι κατάσταση βρίσκεται η υγεία του αναβάτη… Ελπίζουμε οι ζημιές να είναι μονάχα υλικές χωρίς με τον αναβάτη να στεναχωριέται μόνο για το λογαριασμό.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.