H Autoliv εξελίσσει αποσπώμενο αερόσακο για δίκυκλα που μένει πάνω στον αναβάτη

Από την εταιρεία που φτιάχνει τον αερόσακο του Yamaha Tricity
autoliv
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Στον κόσμο των αυτοκινήτων η Autoliv είναι μια από τις εταιρείες που πρωταγωνιστούν ως προμηθεύτρια συστημάτων αερόσακων, εξοπλίζοντας περίπου το 40% των ανάλογων συστημάτων που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η αμερικανο-σουηδική εταιρεία έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να επεκταθεί και στα δίκυκλα, έχοντας μια σύμπραξη με την Piaggio (για τα Mp3) που ακόμη δεν έχει παράξει αποτέλεσμα, ενώ δικός της θα είναι και ο αερόσακος που θα φορέσει το νέο Tricity 300 της Yamaha.

Το νέο σχέδιο που επεξεργάζεται η Autoliv και αποτελεί αντικείμενο κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας είναι ένας αποσπώμενος αερόσακος που μπορεί να τοποθετηθεί σε πληθώρα σκούτερ και μοτοσυκλετών.

autoliv

Η ιδέα είναι απλή και κατά βάση αποτελείται από τη συνήθη τεχνολογία που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια. Ο αερόσακος είναι τοποθετημένος μέσα σε έναν μακρόστενο σωλήνα, μαζί με την ηλεκτρονική πλακέτα ελέγχου, το αέριο και τον μηχανισμό ενεργοποίησής του.

Η καινοτομία στο σχέδιο αυτό έγκειται στον τρόπο λειτουργίας του αερόσακου. Συγκεκριμένα, όταν το σύστημα ενεργοποιηθεί, ο μηχανισμός που πυροδοτεί το φούσκωμα του αερόσακου είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε ταυτόχρονα να σπάει τη σύνδεση με το τιμόνι, έτσι όταν ο αναβάτης εκτοξευτεί από τη μοτοσυκλέτα ο αερόσακος παραμένει πάνω στο σώμα του και όχι στη μηχανή.

autoliv

Το σχήμα του αερόσακου συνεπώς είναι εδώ διαφορετικό, μελετημένο να αγκαλιάζει τον κορμό του αναβάτη και να περνά πάνω από τους ώμους του, προστατεύοντας από τυχόν σύγκρουση του σώματος με την άσφαλτο ή όποιο άλλο εμπόδιο απειλήσει τη σωματική του ακεραιότητα.

Τα πλεονεκτήματα αυτής της διάταξης είναι αρκετά και εμφανή. Πρώτον, κατά την Autoliv είναι ένα εξάρτημα με σχετικά μικρό κόστος παραγωγής, άρα δεν θα επιβαρύνει σημαντικά την τιμή του δικύκλου που θα το φορέσει. Δεύτερον, προσφέρει τη δυνατότητα προσαρμογής σε πληθώρα μοντέλων, κάτι που θα τον κάνει ελκυστικό για εργοστασιακή τοποθέτηση (ΟΕΜ) από πολλούς κατασκευαστές και, τρίτον, απολαμβάνει την καινοτομία της απόσπασής του από το όχημα για να μείνει στο σώμα του αναβάτη, αντικαθιστώντας έτσι τζάκετ ή ανεξάρτητα γιλέκα με ενσωματωμένο αερόσακο που πωλούνται ξεχωριστά στην αγορά.

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά