H Yamaha πάει camping!

Μόνο στην Ιαπωνία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/9/2019

Όχι δεν πρόκειται για κάποιο αστείο αλλά για μια απόφαση της ιαπωνικής εταιρείας απ’ τo Iwata, να διευρύνει περισσότερο τους ορίζοντές της. Πώς; Με μια πολύ απλή κίνηση. Να βάλει πέντε "πινέζες" στο χάρτη για όσους αποφασίσουν να ενοικιάσουν μια μοτοσυκλέτα της από προκαθορισμένα σημεία, τα οποία συνεργάζονται με την εταιρεία εξοπλισμού camping της Tental και παρέχουν τη δυνατότητα ενοικίασης εξοπλισμού για camping. Το κόστος ενοικίασης του εξοπλισμού διαφοροποιείται με βάση το χρόνο που θα τον κρατήσει ο εκάστοτε ενδιαφερόμενος κι έτσι το πρώτο 24ωρο φτάνει τα 94$ και για κάθε επιπλέον ημέρα υπάρχει επιβάρυνση της τάξεως των 28$. Ο εξοπλισμός συμπεριλαμβάνει σκηνή, υπνόσακο, εσωτερικό υπνόσακο, υπόστρωμα, ένα τραπέζι και μια καρέκλα, γκαζάκι, λαμπτήρα, μαγειρικά σκεύη, γενικής χρήσης σφυρί και σάκο. Διαθέτει σχεδόν όλα όσα χρειάζεται κανείς για να μετατρέψει μια απλή εκδρομή σε μια επική περιπέτεια, κατασκηνώνοντας στο δάσος ή όπου του αρέσει και να “φορτίσει” τις μπαταρίες του δημιουργώντας όμορφες αναμνήσεις. Με αυτό τον τρόπο η Yamaha προσπαθεί να προσελκύσει όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο στο να ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα και να βιώσει μοναδικές εμπειρίες.

Κάτι αντίστοιχο αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα είχε κάνει πριν από λίγο καιρό και η τοπική κυβέρνηση της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία. Για την ακρίβεια είχε συνεργαστεί με την “Stories of Bike” και την Pipeburn και δημιούργησαν ένα εκπληκτικό video που αναδεικνύει τις ομορφιές του τόπου τους, συνδυάζοντάς τες με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό. Όπως φαίνεται όλο και περισσότερες χώρες ασπάζονται την ιδέα της προώθησης του τουρισμού με μοτοσυκλέτα, με στόχο φυσικά το κέρδος και την ευμάρεια της οικονομίας τους.

Η χώρα μας στηρίζεται στον τουρισμό, αφού η παραγωγική της δυνατότητα δραστηριοποιείται κυρίως γύρω από τον πρωτογενή τομέα και δεν είναι αρκετή για να αποφέρει μεγάλα κέρδη από εξαγωγές. Ο τουρισμός αν και θεωρείται το δυνατό μας χαρτί, περιορίζεται κατά βάση στους θερινούς μήνες του έτους με τα νησιά και τα παράλια της χώρας μας να βρίσκονται σε πρώτο πλάνο. Έτσι, μένει ανεκμετάλλευτη η ενδοχώρα που έχει τη δική της μαγεία που παράλληλα αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή και για χειμερινές αποδράσεις. Η επίσκεψη αυτών των προορισμών με μοτοσυκλέτα μάλιστα, αποτελεί “παρθένο έδαφος” αν σκεφτεί κάνεις πόσες γραφικές διαδρομές με εκπληκτικά τοπία προσφέρει το εθνικό επαρχιακό δίκτυο. Το γεγονός όμως ότι παραμένει παραγκωνισμένη αυτή η πτυχή του τουρισμού οφείλεται στο Υπουργείο Τουρισμού και στον ΕΟΤ, που δεν καταβάλουν ιδιαίτερη προσπάθεια ως προς την ανάδειξή της. Η χώρα μας έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να υποστηρίξει τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό αλλά και να αποτελέσει έναν απ’ τους καλύτερους προορισμούς για αναβάτες του εξωτερικού, που θέλουν να βρεθούν σε μαγευτικά μέρη. Όρισμένοι ιδιώτες έχουν ξεκινήσει να δραστηριοποιούνται στο χώρο του τουρισμού με μοτοσυκλέτες τα τελευταία χρόνια, ωστόσο υπάρχει ακόμη χώρος σε αυτό το κλάδο μέχρι να κορεστεί. Κρίνοντας από τον τρόπο που αντιμετωπίζαν μέχρι στιγμής οι εκάστοτε κυβερνήσεις τους αναβάτες εδείχνε πως ένα σχέδιο για την προώθηση του μοτοσυκλετιστικού τουρισμού φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας… Όμως το πρώτο βήμα με την πρόταση για τη μείωση του Φ.Π.Α. στα κράνη δείχνει κάποια αλλαγή στη νοοτροπία της κυρβέρνησης. Το θέμα είναι να συνεχίσει έτσι και πιο δυναμικά... Σίγουρα η κίνηση της Yamaha στην Ιαπωνία να προωθήσει με τον τρόπο της τόσο τις μοτοσυκλέτες της όσο και τον τουρισμό με μοτοσυκλέτα μπορεί να αποτελέσει άλλο ένα λαμπρό παράδειγμα και να δώσει λύση στη χώρα μας ώστε να ενισχυθεί περισσότερο η οικονομία μας.

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"