H Yamaha πατεντάρει cruise control που ελέγχει και το κιβώτιο ταχυτήτων
Νέα προσθήκη στα συστήματα ασφαλείας που βασίζονται σε ραντάρ
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
26/5/2026
Η sport touring ναυαρχίδα της Yamaha, Tracer 9 GT+ Y-AMT, έχει συστήσει στον κόσμο ένα νέο επίπεδο αυτοματισμών που επικεντρώνονται γύρω από δύο βασικά στοιχεία που δημιουργούν πρακτικά και το όνομά της: το σύστημα ραντάρ (το + στο GT+) και την αυτόματη-ημιαυτόματη μετάδοση Υ-ΑΜΤ.
Η συνέργεια αυτών των συστημάτων δημιουργεί ένα νέας γενιάς έξυπνο Adaptive Cruise Control (ACC), στο οποίο η μοτοσυκλέτα δεν ρυθμίζει απλώς τη ταχύτητα ανάλογα με το προπορευόμενο όχημα επεμβαίνοντας στην ανάφλεξη, αλλά το πάει ένα μεγάλο βήμα παραπέρα εμπλέκοντας τόσο το Unified Braking System όσο και τις ημιενεργές αναρτήσεις στην όλη εξίσωση.
Εν ολίγοις, το cruise control του Tracer 9 GT+ Y-AMT μπορεί κατά περίπτωση να περιορίσει την ταχύτητα μέσω τροφοδοσίας και ανάφλεξης, αλλά και να επέμβει στα φρένα συνεπικουρώντας τον αναβάτη και ταυτόχρονα να έχει τις αναρτήσεις καταλλήλως ρυθμισμένες για σταθερότητα στις παραπάνω διαδικασίες.
Αυτή η σύμπραξη θα μπορούσε να εμπλουτιστεί με μιαν ακόμη ικανότητα, όπως προκύπτει από πρόσφατη κατοχύρωση ευρεσιτεχνίας της Yamaha. Συγκεκριμένα, η προτεινόμενη τεχνολογία που παρουσιάζεται σε αυτήν την πατέντα αφορά στη σύνδεση του adaptive cruise control με τη μετάδοση Υ-ΑΜΤ, δίνοντάς του τη δυνατότητα να κατεβάσει σχέση στο κιβώτιο για να βοηθήσει στο αυτόματο φρενάρισμα.
Όπως αποκαλύπτεται στο σχέδιο που περιγράφει τη στρατηγική του ACC, αυτή προβλέπει τρία βήματα κατά σειρά. Το σύστημα έτσι κι αλλιώς επεμβαίνει στον έλεγχο του γκαζιού και, καθώς αυτό κλείνει, εφόσον χρειαστεί έρχεται κατά σειρά η επέμβαση στο πίσω φρένο (Tr) και μετά στο μπροστινό (Tf), ενώ το νέο βήμα που προστίθεται είναι το κατέβασμα σχέσης (Td).
Προφανώς αυτό είναι ένα σχέδιο πατέντας που αφορά στα μοντέλα με Υ-ΑΜΤ, καθώς εκεί υπάρχει ήδη η υποδομή για καθοδήγηση του κιβωτίου μέσω αυτόματων μηχανισμών. Όπως ισχύει πάντα για ευρεσιτεχνίες, δεν είναι δεδομένο ότι η συγκεκριμένη θα φτάσει και στην παραγωγή, ωστόσο οι πιθανότητες είναι πολλές, ειδικά στην σημερινό τεχνολογικό κόσμο που έχει βαλθεί να πάρει τον έλεγχο από τα χέρια του αναβάτη.
QJMOTOR: Κινούμενα φτερά με έλεγχο από IMU - Υπόσχονται καλύτερο φρενάρισμα, επιτάχυνση και στρίψιμο
Πατέντα με ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια – Στον δρόμο της CFMOTO V4 SR-RR
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
7/7/2026
Η QJMOTOR φαίνεται πως μπαίνει σε διαδικασία εξέλιξης της ενεργής αεροδυναμικής, καθώς μια νέα πατέντα αποκαλύπτει σύστημα με ανεξάρτητα κινούμενα αεροδυναμικά πτερύγια, τα οποία ελέγχονται από τη αδρανειακή μονάδα μετρήσεων (IMU) μεταβάλλοντας την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.
Ένας ακόμη μεγάλος κατασκευαστής από την Κίνα δείχνει ότι θεωρεί την ενεργητική αεροδυναμική πεδίο εξέλιξης στις supersport μοτοσυκλέτες.
Η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στα σχέδια της πατέντας θυμίζει τις SRK 800 RR και SRK 921 RR, δύο μοντέλα που ήδη διατίθενται με σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα ίδια τα μοντέλα, αλλά στο σύστημα που είναι ενσωματωμένο στα πλαϊνά του φέρινγκ.
Σε αντίθεση με τα συμβατικά φτερά, τα οποία έχουν σταθερή κλίση, τα νέα πτερύγια της QJMOTOR μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα μεταξύ τους, ελεγχόμενα με βάση τα δεδομένα από την IMU της μοτοσυκλέτας. Έτσι, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θέση τους ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης και τις κινήσεις της μοτοσυκλέτας.
Διαφορετική αεροδυναμική για κάθε φάση της οδήγησης
Η πιο ενδιαφέρουσα δυνατότητα του συστήματος είναι ότι τα δύο φτερά δεν είναι απαραίτητο να κινούνται ταυτόχρονα. Η ανεξάρτητη λειτουργία τους ανοίγει τον δρόμο ώστε να επηρεάζουν ακόμη και την είσοδο της μοτοσυκλέτας στη στροφή, λειτουργώντας θεωρητικά με τρόπο αντίστοιχο με τα πηδάλια roll ενός αεροσκάφους.
Παρότι δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικό πλεονέκτημα στην πίστα ή αν θα επηρέαζε την αίσθηση στο τιμόνι, η πατέντα δείχνει ότι η QJMOTOR εξετάζει σοβαρά αυτή την προοπτική.
Περισσότερη κάθετη δύναμη στο φρενάρισμα
Η πιο άμεση εφαρμογή αφορά το δυνατό φρενάρισμα. Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας, τα φτερά μπορούν να περιστρέφονται προς τα κάτω όταν ο αναβάτης φρενάρει έντονα.
Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται τόσο η αεροδυναμική αντίσταση όσο και η κάθετη δύναμη στον εμπρός τροχό. Η μεγαλύτερη αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της ταχύτητας, ενώ η αυξημένη φόρτιση θα μπορούσε να επιτρέψει δυνατότερο φρενάρισμα πριν το ελαστικό φτάσει στα όρια της πρόσφυσης.
Λιγότερες σούζες χωρίς απώλεια επιδόσεων
Κατά την επιτάχυνση, το σύστημα θα μπορούσε να λειτουργεί αντίστροφα. Σήμερα οι σύγχρονες superbike βασίζονται στον συνδυασμό ηλεκτρονικού ελέγχου σούζας, σταθερών φτερών και της διαχείρισης του γκαζιού από τον αναβάτη για να κρατούν τον εμπρός τροχό στο έδαφος.
Ωστόσο, ο ηλεκτρονικός έλεγχος συχνά περιορίζει την ισχύ του κινητήρα, ενώ τα σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια δημιουργούν μόνιμη αντίσταση στον αέρα, ακόμη και όταν δεν απαιτείται επιπλέον κάθετη δύναμη.
Με τα κινούμενα winglets, η επιπλέον κάθετη δύναμη θα μπορούσε να παράγεται μόνο όταν χρειάζεται και στη συνέχεια τα πτερύγια να επιστρέφουν σε θέση με μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Θεωρητικά, αυτό θα επέτρεπε ισχυρότερη επιτάχυνση χωρίς την αντίστοιχη απώλεια τελικής ταχύτητας.
Η παρουσίαση είχε τραβήξει αμέσως τα βλέμματα δημοσιογράφων και επισκεπτών, δείχνοντας ότι τα εργοστάσια της Κίνας θεωρούν την ενεργητική αεροδυναμική έναν από τους βασικούς τομείς εξέλιξης των σπορ μοτοσυκλετών του μέλλοντος.
Η επόμενη μεγάλη μάχη
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα σε σχέση με το πόσο μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα προσφέρουν τα ενεργητικά αεροδυναμικά βοηθήματα σε σχέση με τα συμβατικά σταθερής κλίσης. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και βρίσκεται κυρίως στο επίπεδο των πρωτοτύπων και των πατεντών.
Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τόσο η CFMOTO όσο και η QJMOTOR εξελίσσουν αντίστοιχα συστήματα δείχνει ότι η ενεργητική αεροδυναμική ίσως αποτελέσει το επόμενο πεδίο ανταγωνισμού στην κατηγορία των supersport και superbike μοτοσυκλετών. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν οι αναβάτες θα εμπιστευτούν ένα σύστημα που θα μεταβάλλει συνεχώς την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα, με την εμπειρία να δείχνει ότι η φυσική πορεία των συστημάτων είναι από αχρείαστα, ανασφαλή και υπερβολικά σύνθετα, σε απαραίτητα και κάποιες φορές μέχρι και υποχρεωτικά.
