Harley Davidson 338cc για την Κίνα!

Σε συνεργασία με την Qianjiang
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/6/2019

Η Harley Davidson εδώ και αρκετά χρόνια σχεδιάζει την επέκταση της γκάμας της και σε άλλες κατηγορίες, με σκοπό να έχει μεγαλύτερη απήχηση σε ευρύτερο κοινό.  Μάλιστα, πέρσι τέτοια εποχή, την ώρα που ετοίμαζε το διαζύγιό της με την Alta Motors –μια συνεργασία που είχε ξεκινήσει με σκοπό τη δημιουργία της LiveWire, η οποία εν τέλει οδήγησε στη δημιουργία του νέου R&D της H-D στην Καλιφόρνια-, έψαχνε και έναν άξιο συνεργάτη απ’ την ανατολή ώστε να δημιουργήσει μια σειρά από νέες μοτοσυκλέτες για την μικρή κατηγορία. Στόχος της ήταν η ασιατική αγορά, που για να μπει δυναμικά σε αυτή χρειάζεται μικρού κυβισμού μοντέλα. Τα νέα σχέδια απ’ το πρώτο μοντέλο της που θα κυκλοφορήσει με κυβισμό κάτω από 500cc έχουν κυκλοφορήσει ήδη στο διαδίκτυο, μαζί με τις φήμες πως πρόκειται να έχει έναν μονοκύλινδρο κινητήρα 338cc. Το σχέδιο είναι ξεκάθαρο πως έχει βασιστεί πάνω στο BN302 της Benelli. Οι ομοιότητες που έχουν μεταξύ τους είναι παρά πολλές και εντοπίζονται απ’ το ρεζερβουάρ και κάτω. Συγκεκριμένα, πλαίσιο, ψαλίδι, πιρούνι και η θέση του αμορτισέρ μπορούμε να πούμε πως είναι ακριβώς ίδια. Ο κινητήρας, εξωτερικά έχει αντίστοιχα πολλές ομοιότητες με το σύστημα εξαγωγής να διαφοροποιείται μόνο αισθητά. Εξάλλου το ανέφερε και η ίδια η HD πως θα συνεργαστεί με την Qianjiang/QJ, η οποία έχει εξαγοράσει την Benelli από το 2005. Περισσότερες πληροφορίες για το ποια είναι η QJ μπορείτε να βρείτε απ' την παρουσίαση του Benelli TRK 502X

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Harley Davidson επιχειρεί μια παρόμοια κίνηση, καθώς πίσω τη δεκαετία του ’80 είχε αγοράσει την Aermacchi (AMF) με αντίστοιχες βλέψεις. Αυτό που έκανε τότε ήταν να συνεχίσει την παραγωγή των μοντέλων της AMF κανονικά και να βάζει το λογότυπό της πάνω τους, με σκοπό να διατεθούν στην ευρωπαϊκή αγορά. Η κίνηση όμως ναυάγησε σαν καράβι πριν καλά-καλά σαλπάρει και αποτέλεσε μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της. Η διαφορά τώρα με την συνεργασία της QJ και της H-D είναι πως αφενός μεν η αμερικάνικη εταιρεία δεν έχει βλέψεις να αγοράσει την QJ (και να ήθελε θα ήταν αδύνατο αφού η QJ είναι ο νούμερο δύο κατασκευαστής μοτοσυκλετών παγκοσμίως σε ότι αφορά τα μεγέθη παραγωγής) και αφετέρου πως αυτή τη φορά δεν θα μείνει μόνο στο να βάλει το λογότυπό της πάνω τους.

Όπως είπαμε ο κινητήρας θα είναι 338cc και εδώ είναι η διαφορά που θα έχει με το BN302, αν οι φήμες είναι αληθινές. Αν λοιπόν ισχύει αυτό, τότε η ιπποδύναμη αναμένεται να ξεπερνά τους 38 ίππους που παράγει αυτός του BN302. Το πιθανότερο σενάριο είναι η Harley να έχει ζητήσει απ’ την QJ να υπερκυβίσει τον κινητήρα του ΒΝ, με σκοπό η μεγαλύτερη σε κυβισμό έκδοση να είναι διαθέσιμη μόνο για το μοντέλο της.  Ακόμη, η μοτοσυκλέτα θα παράγεται στο εργοστάσιο της QJ με την H-D να επιβλέπει τις διαδικασίες ώστε να πληρούνται οι προδιαγραφές της στην ποιότητα κατασκευής. Το πλάνο της Harley για την επέκτασή της στην ασιατική αγορά, εκεί που οι πωλήσεις των μικρών μοτοσυκλετών ανθίζουν, φαίνεται να προχωρά σταθερά, όμως δεν αποκλείεται να δούμε το μοντέλο και στην Ευρώπη ως μια μοτοσυκλέτα που θα εισάγει από νωρίς τους νέους αναβάτες στην οικογένεια και την φιλοσοφία της Harley Davidson.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.