Harley Davidson 338cc για την Κίνα!

Σε συνεργασία με την Qianjiang
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/6/2019

Η Harley Davidson εδώ και αρκετά χρόνια σχεδιάζει την επέκταση της γκάμας της και σε άλλες κατηγορίες, με σκοπό να έχει μεγαλύτερη απήχηση σε ευρύτερο κοινό.  Μάλιστα, πέρσι τέτοια εποχή, την ώρα που ετοίμαζε το διαζύγιό της με την Alta Motors –μια συνεργασία που είχε ξεκινήσει με σκοπό τη δημιουργία της LiveWire, η οποία εν τέλει οδήγησε στη δημιουργία του νέου R&D της H-D στην Καλιφόρνια-, έψαχνε και έναν άξιο συνεργάτη απ’ την ανατολή ώστε να δημιουργήσει μια σειρά από νέες μοτοσυκλέτες για την μικρή κατηγορία. Στόχος της ήταν η ασιατική αγορά, που για να μπει δυναμικά σε αυτή χρειάζεται μικρού κυβισμού μοντέλα. Τα νέα σχέδια απ’ το πρώτο μοντέλο της που θα κυκλοφορήσει με κυβισμό κάτω από 500cc έχουν κυκλοφορήσει ήδη στο διαδίκτυο, μαζί με τις φήμες πως πρόκειται να έχει έναν μονοκύλινδρο κινητήρα 338cc. Το σχέδιο είναι ξεκάθαρο πως έχει βασιστεί πάνω στο BN302 της Benelli. Οι ομοιότητες που έχουν μεταξύ τους είναι παρά πολλές και εντοπίζονται απ’ το ρεζερβουάρ και κάτω. Συγκεκριμένα, πλαίσιο, ψαλίδι, πιρούνι και η θέση του αμορτισέρ μπορούμε να πούμε πως είναι ακριβώς ίδια. Ο κινητήρας, εξωτερικά έχει αντίστοιχα πολλές ομοιότητες με το σύστημα εξαγωγής να διαφοροποιείται μόνο αισθητά. Εξάλλου το ανέφερε και η ίδια η HD πως θα συνεργαστεί με την Qianjiang/QJ, η οποία έχει εξαγοράσει την Benelli από το 2005. Περισσότερες πληροφορίες για το ποια είναι η QJ μπορείτε να βρείτε απ' την παρουσίαση του Benelli TRK 502X

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Harley Davidson επιχειρεί μια παρόμοια κίνηση, καθώς πίσω τη δεκαετία του ’80 είχε αγοράσει την Aermacchi (AMF) με αντίστοιχες βλέψεις. Αυτό που έκανε τότε ήταν να συνεχίσει την παραγωγή των μοντέλων της AMF κανονικά και να βάζει το λογότυπό της πάνω τους, με σκοπό να διατεθούν στην ευρωπαϊκή αγορά. Η κίνηση όμως ναυάγησε σαν καράβι πριν καλά-καλά σαλπάρει και αποτέλεσε μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της. Η διαφορά τώρα με την συνεργασία της QJ και της H-D είναι πως αφενός μεν η αμερικάνικη εταιρεία δεν έχει βλέψεις να αγοράσει την QJ (και να ήθελε θα ήταν αδύνατο αφού η QJ είναι ο νούμερο δύο κατασκευαστής μοτοσυκλετών παγκοσμίως σε ότι αφορά τα μεγέθη παραγωγής) και αφετέρου πως αυτή τη φορά δεν θα μείνει μόνο στο να βάλει το λογότυπό της πάνω τους.

Όπως είπαμε ο κινητήρας θα είναι 338cc και εδώ είναι η διαφορά που θα έχει με το BN302, αν οι φήμες είναι αληθινές. Αν λοιπόν ισχύει αυτό, τότε η ιπποδύναμη αναμένεται να ξεπερνά τους 38 ίππους που παράγει αυτός του BN302. Το πιθανότερο σενάριο είναι η Harley να έχει ζητήσει απ’ την QJ να υπερκυβίσει τον κινητήρα του ΒΝ, με σκοπό η μεγαλύτερη σε κυβισμό έκδοση να είναι διαθέσιμη μόνο για το μοντέλο της.  Ακόμη, η μοτοσυκλέτα θα παράγεται στο εργοστάσιο της QJ με την H-D να επιβλέπει τις διαδικασίες ώστε να πληρούνται οι προδιαγραφές της στην ποιότητα κατασκευής. Το πλάνο της Harley για την επέκτασή της στην ασιατική αγορά, εκεί που οι πωλήσεις των μικρών μοτοσυκλετών ανθίζουν, φαίνεται να προχωρά σταθερά, όμως δεν αποκλείεται να δούμε το μοντέλο και στην Ευρώπη ως μια μοτοσυκλέτα που θα εισάγει από νωρίς τους νέους αναβάτες στην οικογένεια και την φιλοσοφία της Harley Davidson.

Ανοίγει για το κοινό το FIM Racing Motorcycle Museum

Το Μουσείο Αγωνιστικής Μοτοσυκλέτας της FIM στην Ελβετία ανοίγει τις πύλες του για το κοινό στις 18 Φεβρουαρίου 2026
FIM Racing Motorcycle Museum
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/2/2026

Το κτήριο που στέγαζε ως πρόσφατα το στρατηγείο της FIM στην πόλη Mies της Ελβετίας έχει μετατραπεί πλέον σε ένα μοναδικό μουσείο, το FIM Racing Motorcycle Museum (RMM), το οποίο εγκαινιάστηκε με πάσα επισημότητα την ημέρα της τελετής 2025 FIM Awards Ceremony τον περασμένο Δεκέμβρη.

Στους χώρους του ο επισκέπτης μπορεί να δει από κοντά μοτοσυκλέτες που έγραψαν ιστορία στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα της FIM, συναντώντας θρύλους όπως την AJS Porcupine με την οποία ο Leslie Graham κατέκτησε το 1949 το παρθενικό πρωτάθλημα FIM Grand Prix 500cc, την περίφημη Honda RC166 του Mike Hailwood από το 1967 ή την Kawasaki Ninja ZX-10R του 2016 με την οποία ο Jonathan Rea κατέκτησε τον δεύτερο από τους έξι τίτλους WorldSBK που κατέχει.

Η εκτός δρόμου πτέρυγα περιλαμβάνει ιστορικές μοτοσυκλέτες όπως την BMW R80 G/S με την οποία θριάμβευσε το 1981 στο Paris-Dakar ο Hubert Auriol, την πρωτότυπη Beta Zero του Jordi Tarres από το 1989, τη Yamaha YZ450F του Stefan Everts με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα FIM MX1 το 2006 και την εξαιρετικά εξειδικευμένη Zaeta DT450RS με την οποία ο Francesco Cecchini πήρε τον τίτλο στο FIM Flat Track World Championship το 2019.

Στα εκθέματα του RMM περιλαμβάνονται και πρωταθλήτριες μοτοσυκλέτες σπουδαίων θρύλων του παρόντος, όπως οι Marc Marquez (MotoGP), Toprak Razgatlioglu (WSBK), Toni Bou (TrialGP), Daniel Sanders (World Rally-Raid), Josep Garcia (EnduroGP), Bartosz Zmarzlik (Speedway) and Romain Febvre (MXGP).

Το μουσείο έχει οργανωθεί γύρω από τρεις κεντρικούς πυλώνες: Heroes (ήρωες), Technologies (τεχνολογίες) και From Race to Road (από τον αγώνα στον δρόμο), προσφέροντας στον επισκέπτη την ευκαιρία να εξερευνήσει τα πρόσωπα και τις καινοτομίες που έδωσαν στους αγώνες μοτοσυκλέτας τη μορφή που έχουν σήμερα.

Στο RMM ο επισκέπτης θα βρει ακόμη το Paddock Café, ένα ιδανικό σημείο συναντήσεων αλλά και για παρακολούθηση αγώνων σε μεγάλη οθόνη, καθώς και τη Simulator Zone για να ζήσει εικονικά τη συγκίνηση ενός αγώνα Motocross ή Ταχύτητας.

Το FIM Racing Motorcycle Museum βρίσκεται στην ελβετική πόλη Mies, στην οδό Route de Suisse 11b, εύκολα προσβάσιμο με μια μικρή διαδρομή με τρένο από τη Γενεύη. Οι ώρες λειτουργίας του για το κοινό είναι από 10 το πρωί ως 6 το απόγευμα, από Τετάρτη ως Κυριακή.