Hayabusa 1400 Turbo

Το τέρας επιστρέφει (Update)

Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/2/2017

Το τελευταίο πράγμα που θα θέλαμε να κάνουμε, είναι να δώσουμε ψεύτικες ελπίδες στους οπαδούς της Suzuki, που περιμένουν πως και πως να δουν μια καινούρια Hayabusa Turbo να σκίζει το Kawasaki H2/H2R. Όμως με την ίδια τη Suzuki να αφήνει σιγά-σιγά λίγα ψίχουλα πληροφοριών σχετικά με το θέμα, έχουμε αρχίσει να πιστεύουμε ότι η μέρα που θα δούμε την νέα Hayabusa δεν είναι πολύ μακριά μας. Τι γνωρίζουμε μέχρι τώρα; Τα στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας, τα οποία μάλιστα έχουν έρθει κατευθείαν από την Ιαπωνία και δεν είναι απλώς ανακύκλωση κουτσομπολιών ανάμεσα σε site, έχουν ως εξής:

1. Η Suzuki έχει επιβεβαιώσει ότι θα κατασκευάσει μοτοσυκλέτα Turbo με δικύλινδρο κινητήρα στα 500-700 κυβικά. Άρα αυτή την στιγμή δουλεύουν ήδη πάνω σε αυτή την τεχνολογία και την προσαρμογή της σε μοτοσυκλέτες

2. Το στατικό πρωτότυπο που παρουσίασαν στην έκθεση του Τόκιο για να δείξουν τη νέα σχεδιαστική γλώσσα που θα έχουν η μοτοσυκλέτες της, είχε ξεκάθαρα το βασικό σχήμα μιας μοτοσυκλέτας σαν της σημερινής Hayabusa.

3. Πρόσφατα παρουσίασαν έναν κινητήρα αυτοκινήτου 1400 κυβικών με άμεσο ψεκασμό και turbo και οι Ιάπωνες δημοσιογράφοι επιμένουν ότι η επόμενη Hayabusa θα είναι 1400 κυβικά και όχι 1300. Αυτό ίσως να έχει να κάνει με το γεγονός ότι η αύξηση του κυβισμού βοηθάει τη ροπή στις χαμηλές στροφές, οπότε μειώνει και τις επιπτώσεις του Turbo-lag στις πραγματικές συνθήκες οδήγησης

4. Υπάρχουν πατέντες για ένα καινούριο πλαίσιο το οποίο πιθανών να εξελίσσεται με σκοπό τη χρήση του σε τετρακύλινδρες μοτοσυκλέτες με κινητήρες turbo, καθώς φαίνεται ο σχεδιασμός του να προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα χωροταξίας και ψύξης. Μην ξεχνάμε ότι η Kawasaki οδηγήθηκε στην χρήση ατσάλινου σωληνωτού πλαισίου για ακριβώς αυτούς τους λόγους.

Πότε θα δούμε τη νέα Hayabusa 1400 και πόσα άλογα θα βγάζει; Μμμμ, οι περισσότεροι υποθέτουν ότι αυτό θα γίνει το 2017 στην έκθεση του Τόκιο ως πρωτότυπο και σε παραγωγή κάπου μέσα στο 2019. Πάει κάπως μακριά η βαλίτσα, αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι να περιμένεις από τη Suzuki που έχει την πιο μυστικοπαθή συμπεριφορά απ όλους τους υπόλοιπους Ιάπωνες.

Η XN 85 ήταν η Turbo μοτοσυκλέτα της Suzuki στα 80ς, όταν η τεχνολογία των υπερσυμπιεστών έκανε τα πρώτα της βήματα σε κινητήρες παραγωγής

https://bit.ly/MOTO_676

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.