Χειροποίητη εξάτμιση Τιτανίου σε δουλειά έργο τέχνης - VIDEO κατασκευής

Ιάπωνας ειδικός σε BMW
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2021

Το 2015 ανακάλυψα κάπου έξω από το Τόκυο τον Shiro Nakajima, όχι τον ίδιο απευθείας, αλλά την δουλειά του παρατηρώντας μία παλιά BMW σε ένα συνεργείο. Όχι ένα τυχαίο συνεργείο όμως, αλλά ΤΟ συνεργείο από το οποίο δημιουργήθηκε το άθλημα gymkhana! Είναι μία διαφορετική και παλαιότερη ιστορία που οι αναγνώστες του MOTO σίγουρα θα θυμούνται. Είχα πάει εκεί για να γνωρίσω τον πρωτο-μάστορα του αθλήματος και μου είχε κάνει εντύπωση μία από τις μοτοσυκλέτες που είχε στο μαγαζί ρωτώντας λεπτομέρειες και λαμβάνοντας περιγραφή με λόγια θαυμασμού για τον Nakajima. Λεπτομέρεια αλλά οι Ιάπωνες μηχανικοί μιλάνε με σεβασμό για κάποιον άλλο μηχανικό ή δεν μιλάνε καθόλου, σε καμία περίπτωση δεν περνάνε στο αντίθετο ρεύμα όμως, όπως γίνεται σε εμάς εδώ. Μου είχε κάνει εντύπωση τότε που υπάρχει ένα ειδικός στην ανακατασκευή των BMW στην Ιαπωνία και στο βαθμό που νοείται «ειδικός» σε μία τέτοια αγορά. Δηλαδή ιδιαίτερα ικανός! Ο Nakajima είχε μόλις ένα χρόνο πριν ξεκινήσει το 46Works και εκείνη την εποχή γινόταν γνωστός μέσα από την συνεργασία του με την BMW Motorrad με ένα custom R nine T που κέρδιζε συνέχεια αντίστοιχους διαγωνισμούς.

ο χώρος εργασίας του Nakajima - το 46works

Ο Nakajima δεν περιορίζεται στις BMW μόνο, έχει customάρει και KTM RC8 όπως και Ιαπωνικές μοτοσυκλέτες όμως είναι γνωστός κυρίως για τις BMW. Πολύ πριν από αυτό μάλιστα, πίσω στο 2001 όταν ξεκινούσε το πρώτο του μαγαζί. Είχε λοιπόν ήδη σχεδόν μία δεκαετία παγκόσμιας φήμης σε μία εποχή χωρίς social media, μέχρι να καταφέρω να δω δουλειά του από κοντά.

Αφορμή το τελευταίο του video που ανέβασε στο κανάλι του φτιάχνοντας μία χειροποίητη εξάτμιση τιτανίου. Δεν είναι το πρώτο τέτοιο video που ανεβάζει αλλά είναι σίγουρα το πιο καλοφτιαγμένο. Το τιτάνιο είναι δύσκολο μέταλλο και όσοι το δουλεύουν είναι λίγοι και πολύ καλοί στην δουλειά τους. Αναγκάστηκαν να γίνουν γιατί κάθε λάθος και κάθε αποτυχία κοστίζει πάρα πολύ σε υλικό.

Αναμφισβήτητα τα πρωτεία τα είχε και τα έχει ο Igor Akrapovic που η επίσκεψη στο εργοστάσιό του είναι στο top3 της καριέρας μου μέχρι στιγμής! Οι λύσεις που μόνος του βρήκε για να κατασκευάζει σωλήνες τιτανίου, να τους κουρμπάρει και να τους κολλάει είναι η επιτομή της βιομηχανικής παραγωγής τιτανίου και αξεπέραστη έως και σήμερα.

Εδώ έχουμε μία διαφορετική περίπτωση, έναν καλλιτέχνη όπως θα δείτε στο παρακάτω video που ο τρόπος δουλειάς του -φαίνεται ξεκάθαρα- τον κάνει να ανήκει σε ένα μικρό ποσοστό εκεί έξω. Δεν πιάνουν όλοι το τιτάνιο να αρχίσουν να το «στρίβουν» το κάνουν λίγοι. Κι αυτό είναι ένα ωραίο παράδειγμα:

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride