Honda CR Electric: Το ηλεκτρικό πρωτότυπο εν δράσει [Video]

Watt σε άλματα!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/4/2019

Η ενασχόληση της Honda με την ηλεκτροκίνηση δεν είναι αποτελεί κάποιο βαρύγδουπο νέο, αφού ήδη διαθέτει στην αγορά μικρά μοτοποδήλατα με ηλεκτρικούς κινητήρες. Η συμμετοχή της μάλιστα σε αγώνες με ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες έχει ξεκινήσει απ’ το 2012 λαμβάνοντας μέρος στην TT Zero κατηγορία του Isle Of Man, όπου ο πρώτος αγώνας έγινε πριν από μια δεκαετία. Βέβαια ήταν άτυπη καθώς έγινε μέσω της Mugen, ένας οίκος βελτιώσεων άρρηκτα συνδεδεμένος με τη Honda καθώς δημιουργήθηκε απ’ τον Hirotoshi Honda, γιο του ιδρυτή της Big-H, Soichiro Honda. Έκτοτε έχει ενεργό δράση στην ηλεκτρική κατηγορία των αγώνων του νησιού και απ’ το 2014 έρχεται πρώτη.

Πρόσφατα, στο Tokyo Motor Show, η Honda παρουσίασε ένα ηλεκτρικό motocross με τα διάσημα αρχικά CR να κοσμούν τα πλαστικά του, φέρνοντας επί της ουσίας το θάνατο του κινητήρα εσωτερικής καύσης ένα βήμα πιο κοντά. Μπορεί να έχουμε γεννηθεί στην εποχή όπου αυτού του τύπου οι κινητήρες κυριαρχούν τόσο στους αγώνες όσο και στους δημόσιους δρόμους, όμως πιθανότατα να γίνουμε μάρτυρες της μετάβασης σε πλήρως ηλεκτρικά κινούμενα οχήματα. Τα υβριδικά αυτοκίνητα αποτελούν εδώ και αρκετά χρόνια μια πραγματικότητα στους δρόμους των πόλεων, ενώ πλέον υπάρχουν και αρκετά που είναι τελείως ηλεκτρικά.

Με τις δηλώσεις της Honda που αναφέρουν ότι η εταιρεία σκοπεύει μέχρι το 2025 τα δυο τρίτα των πωλήσεων της γενικά να είναι ηλεκτρικά κινούμενα οχήματα στην ευρωπαϊκή αγορά, η μετάβαση είναι πολύ πιο κοντά απ’ όσο φανταζόμασταν στο παρελθόν.

Μέρος αυτού του πλάνου αποτελεί και το CR το οποίο είδαμε να κάνει μερικούς γύρους στην πίστα που φιλοξένησε τον πρώτο γύρο του All Japan Motocross πρωταθλήματος. Το πρωτότυπο ηλεκτρικό CR δεν έλαβε μέρος στον αγώνα αλλά έκανε μερικούς γύρους επίδειξης, όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο. Μάλιστα, οι ρυθμοί του αναβάτη μόνο νωχελικοί δεν ήταν, αφού συμπεριλάμβαναν και μικρά άλματα. Παρ’ όλα αυτά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε σε ποιο στάδιο της εξέλιξης του ηλεκτρικού κινητήρα βρίσκεται η Honda, όμως η συνεργασία της με την Mugen και τα δεδομένα που έχει συλλέξει απ’ την TT Zero κατηγορία συντομεύουν τις διαδικασίες.

Εξάλλου η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα παρουσιάστηκε στο Tokyo Motor Show και ως μοντέλο της Mugen με την ονομασία Ε.Rex. Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν προκύψει απ’ την ίδια πλατφόρμα με τις διαφορές τους να εντοπίζονται στον τομέα του σχεδιασμού. Ειδικότερα, το Ε.Rex έχει μια πιο επιθετική και ακραία σχεδίαση, ενώ το CR φέρει στο DNA της τα γονίδια της Honda. Όπως φαίνεται οι μοτοσυκλέτες έχουν αλουμινένιο πλαίσιο δύο δοκών και πιρούνι της Showa. Τα ελαστικά είναι της Dunlop και το σύστημα πέδησης εξοπλίζεται με τις δαγκάνες της Nissin μπροστά και πίσω. Σχετικά με τις επιδόσεις του ηλεκτρικού κινητήρα, η Honda ανέφερε πως είναι αντίστοιχες με αυτές ενός εσωτερικής καύσης των 250 κυβικών χωρίς να γίνεται πιο συγκεκριμένη, ενώ δεν αναφέρθηκε στην αυτονομία που έχει.

Καλό θα ήταν να έχουμε στην άκρη του μυαλού μας πως όσο και αν είμαστε υπέρ των κινητήρων εσωτερικής καύσης, οι ηλεκτρικοί δεν αποτελούν τον εχθρό μας αλλά μέρος της εξέλιξης στην ιστορία της μοτοσυκλέτας και γενικότερα της τεχνολογίας. Ο πραγματικός εχθρός προς το παρόν υπάρχει στα ηλεκτρικά συστήματα των αυτοκινήτων όπως το ISA (Intelligent Speed Adaptation). Σε πρώτη φάση ο ρόλος του είναι να προειδοποιεί τον οδηγό για το επιτρεπτό όριο ταχύτητας που έχει ο δρόμος. Ο καιρός γαρ εγγύς όπου το σύστημα δεν θα αφήνει τον οδηγό/χρήστη να το υπερβαίνει και να οδηγεί όπως θέλει (η αυτόνομη οδήγηση χτυπά την πόρτα μας). Η τεχνολογία αυτή ενδεχομένως να περάσει και στις μοτοσυκλέτες δρόμου με άλλοθι πάντα την ασφάλειά μας. Όμως τι θα ισχύσει στο χώμα που τα δεδομένα είναι διαφορετικά; Ο χρόνος -που όπως φαίνεται δεν θα είναι και πολύς- θα μας δώσει την οριστική απάντηση.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.