Honda NSR500VF 499cc 1997 - Σε δημοπρασία ένα από τα 20 αγωνιστικά V2 της Honda
Με τιμή που πιθανώς να ξεπεράσει τις 100.000 ευρώ και με εκτενέστατη προίκα ανταλλακτικών
Από τον
Κώστα Γκαζή
7/10/2024
Το κόστος των 500 V4 με τους σχεδόν 200 hp και το βάρος των 120 kgτης δίχρονης εποχής των GPέκανε ιδιαίτερα δύσκολη τη συμμετοχή ιδιωτών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που αργότερα θα μετονομαζόταν σε MotoGP. Για να αυγατίσουν οι συμμετοχές, η Honda παρουσίασε το V2 NSR500VF, μια πιο οικονομική σε αγορά και συντήρηση μοτοσυκλέτα. Μόλις 20 από αυτά κατασκευάστηκαν, ένα από τα οποία βγαίνει τώρα σε δημοπρασία τον Νοέμβριο.
Για να ρίξει το κόστος, η Hondaεφοδίασε τη νέα της μοτοσυκλέτα με έναν V2 αντί για V4 κινητήρα, με μικρότερη ιπποδύναμη -κατά 40 hp περίπου-, που όμως στις πιο κλειστές πίστες δεν υστερούσαν πολύ από τα V4 τέρατα.
Η Hondaσυμμετείχε και η ίδια με NSR500VFστα GP, με τον TadayukiOkada να τερματίζει στο TOP-5 σε 6 αγώνες το 1996, καταφέρνοντας μάλιστα να ανέβει ακόμα και στη 2η θέση του βάθρου στο GPτης Αυστραλίας.
Οι υπόλοιπες V2 GP μοτοσυκλέτες πωλήθηκαν σε ομάδες όπως στην Gresini, ενώ κάποια ελάχιστα NSR500VF βρέθηκαν στα χέρια ιδιωτών με παχύ πορτοφόλι.
Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας αγοράστηκε ολοκαίνουργια από την PadgettsHonda από ιδιώτη αγωνιζόμενο, και χρησιμοποιήθηκε σε αγώνες στη Βρετανία μεταξύ 1997-1999. Κατόπιν η μοτοσυκλέτα μπήκε σε βιτρίνα πίσω από το bar του σπιτιού του ιδιοκτήτη!
Καθώς η μοτοσυκλέτα δεν έχει πάρει μπροστά από το 1999, σίγουρα θα χρειαστεί αρκετή δουλειά για να πάρει ξανά μπροστά και να κάνει γύρους σε κάποια πίστα, όμως ευτυχώς μαζί με το NSR δίνεται και μια εκτενή προίκα ανταλλακτικών που περιέχει τροχούς, ειδικά εργαλεία του HRC, γρανάζια, εξαρτήματα κινητήρα, κ.α.
Η μοτοσυκλέτα αναμένεται να πουληθεί μεταξύ 83.700-107.600 ευρώ.
Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας
Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
10/2/2026
Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.
Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.
Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.
Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα
Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.
Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.
Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.
Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή
Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.
Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.
Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.
Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.