Honda - Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade

Πιο καθαρή εμφάνιση και βελτιωμένη κάθετη δύναμη με λιγότερη αεροδυναμική αντίσταση - Ίσως τα δούμε σε μία επόμενη ανανέωση του CBR 1000RR-R
motomagHonda – Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

4/1/2024

Μετά την ανανέωση που δέχτηκε το CBR1000RR/SP στην EICMA 2023, βλέπουμε να έρχονται στο φως νέες πατέντες, όπου φαίνεται η αναθεωρημένη θέση των αεροδυναμικών βοηθημάτων (“φτερα”), τα οποία φεύγουν από τη συμβατική τους θέση, προσδίδοντας μία πιο καθαρή εμφάνιση στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας.

Για το 2024 είδαμε μία εκ βάθρων ανανέωση από την Honda για το Fireblade, το οποίο είναι αυτή την στιγμή το ισχυρότερο ιαπωνικό superbike και ένα από τα πιο δυνατά γενικότερα. Οι αλλαγές αφορούσαν κάθε σημείο της μοτοσυκλέτας, με βασικότερα τον κινητήρα, το πλαίσιο, το ψαλίδι και τα ηλεκτρονικά. Όσον αφορά την εμφάνιση, μπορεί να μην είναι ολοκληρωτικά νέα, ωστόσο τα φαίρινγκ έχουν ανασχεδιαστεί με γνώμονα την καλύτερη αεροδυναμική. Τα φτερά είναι και αυτά νέα για το 2024 για μεγαλύτερη κάθετη δύναμη και 10% μειωμένη αντίσταση της μοτοσυκλέτας στις αλλαγές κατεύθυνσης.

Honda – Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade

Αποτελώντας την πιο σημαντική εξωτερική ανανέωση για το CBR1000RR-R 2024, τα νέα φτερά έρχονται από τα MotoGP, τοποθετημένα στο μπροστινό τμήμα της μοτοσυκλέτας. Αντικαθιστούν έτσι τα τοποθετημένα στα πλευρικά τμήματα με πολλαπλές στρώσεις, που είχαμε δει στον προκάτοχό του. Η λύση που υιοθέτησε η Honda έχει δοκιμαστεί στο σκληρό πεδίο των αγώνων, προσφέροντας ταυτόχρονα λίγη από την αίγλη των MotoGP σε μία μοτοσυκλέτα για… κοινούς θνητούς. Γενικότερα, η προσθήκη αεροδυναμικών βοηθημάτων στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας επηρεάζει την αντίσταση που προβάλει στις αλλαγές κατευθύνσεων και στην τελική, σε σύγκριση με ένα λείο φαίρινγκ χωρίς αυτά. Όπως είναι λογικό υπάρχουν και εξαιρέσεις (για παράδειγμα η BMW ανακοινώνει 10 χλμ μεγαλύτερη τελική για το M 1000 RR σε σχέση με το S 1000 RR, παρά τα μεγαλύτερα φτερά του πρώτου), όμως αυτός είναι ο γενικότερος κανόνας. Στις πατέντες που βλέπουμε εδώ, το Big H προσπαθεί να συνδυάσει το καλύτερο δύο κόσμων, φέρνοντας τα φτερά πιο μέσα και πιο κοντά μεταξύ τους, ενώ ταυτόχρονα φέρνει πρωτοποριακό σχεδιασμό για το μπροστινό τμήμα της μοτοσυκλέτας, με στόχο να εξισορροπήσει τις απώλειες στην κάθετη δύναμη που θα φέρει η έλλειψη των φτερών.

Honda – Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade

Στην ουσία, η ιδέα είναι να μεταφερθούν τα αεροδυναμικά βοηθήματα από την θέση που βρίσκονται συνήθως εκατέρωθεν της μοτοσυκλέτας, στο μπροστινό μέρος και να έρθουν πιο κοντά μεταξύ τους. Στην συνέχεια με την χρήση εισαγωγών και αεραγωγών ο αέρας θα περνάει μέσα από το μπροστά μέρος της μοτοσυκλέτας. Όπως εξηγείται στις πατέντες της Honda: “…όταν προσθέτεις φτερά στα άκρα του μπροστινού φαίρινγκ, αυξάνεται η κάθετη δύναμη. Ταυτόχρονα, όμως, το ίδιο συμβαίνει και με την αεροδυναμική αντίσταση ”. Και συνεχίζει: “Στα παρόντα σχέδια, η κάθετη δύναμη μπορεί να αυξηθεί στο μπροστινό τμήμα του φαίρινγκ με σχήμα ανεστραμμένου φτερού. Επιπλέον, λόγω του ότι τα πλαϊνά φτερά καθίστανται περιττά, η αεροδυναμική αντίσταση μειώνεται. Έτσι οι επιδόσεις (μέγιστη ταχύτητα και επιτάχυνση) βελτιώνονται και ως αποτέλεσμα η κατανάλωση καυσίμου μπορεί να βελτιωθεί κι αυτή.”

Εξωτερικά, ένα από τα βασικά στοιχεία που μπορούμε να διακρίνουμε στα σχέδια είναι οι εισαγωγές εκατέρωθεν της ζελατίνας, μπροστά από τα clip-on. Ένα δεύτερο σετ εισαγωγών είναι τοποθετημένο πιο χαμηλά, στο κοίλο τμήμα ακριβώς κάτω από τη “μύτη” του μπροστινού μέρους. Οι εισαγωγές αυτές συνδυάζονται με αντίστοιχες εξαγωγές στο πίσω μέρος του φαίρινγκ. Αυτό που δεν γίνεται άμεσα ορατό είναι το σχήμα του φαίρινγκ εσωτερικά, απ’ όπου περνάει ο αέρας. Σε μία από τις εικόνες, ωστόσο, βλέπουμε εγκάρσια κομμένο το μπροστινό τμήμα, όπου αποκαλύπτεται ότι ο αέρας ρέει γύρω από ένα πτερύγιο με επιθετικό προφίλ, μέσα στην μοτοσυκλέτα.

Honda – Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade

Εκτός τώρα από τη δημιουργία κάθετης δύναμης και την μείωση της μετωπικής επιφάνειας της μοτοσυκλέτας, η Honda ισχυρίζεται πως ο συγκεκριμένος σχεδιασμός προσθέτει επιπλέον αεροδυναμικά οφέλη και πιο πίσω, καθώς ανακατευθύνει τη ροή του αέρα πιο καθαρά γύρω και πάνω από τον αναβάτη. Η πατέντα αναφέρει ότι περνώντας μέσα από το μπροστινό μέρος και τα εσωτερικά τοποθετημένα φτερά “ο αέρας που εξέρχεται λειτουργεί ως “κουρτίνα”. Αυτό σημαίνει ότι η αεροδυναμική προστασία του αναβάτη μπορεί να μειωθεί σε όγκο, κάνοντας και τη μοτοσυκλέτα να μοιάζει μικρότερη όταν την κοιτάζεις από μπροστά. Μικρότερη μετωπική επιφάνεια, σημαίνει με την σειρά της ότι θα μπορούσε να ρίξει ακόμα χαμηλότερα τον συντελεστή αεροδυναμικής αντίστασης.

Μπορεί στα σχέδια της πατέντας να βλέπουμε το CBR1000RR-R, με την εξάτμιση, το πλαίσιο και το ψαλίδι να ταιριάζουν εμφανισιακά με το νέο Fireblade του 2024, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ιδέα αυτή αφορά αποκλειστικά τη superbike ναυαρχίδα της Honda. Με την κατάθεση της πατέντας, η εταιρεία μπορεί να αποσκοπεί απλώς στο να κατοχυρώσει τη συγκεκριμένη λύση, αποτρέποντας τους υπόλοιπους κατασκευαστές από το να την ακολουθήσουν.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.