Honda - Πατέντες για υβριδική μοτοσυκλέτα με θερμικό κινητήρα και δύο ηλεκτροκινητήρες

Ούτε ένα ούτε δύο αλλά έντεκα διαφορετικά αιτήματα ευρεσιτεχνίας από την Honda
Honda Patent
Από το

motomag

11/7/2023

Ο στόχος της Honda για πλήρη εξηλεκτρισμό τόσο της γκάμας των μοτοσυκλετών όσο και των αυτοκινήτων της έως το 2040 μπορεί να φαντάζει μακρινός, ωστόσο η ιαπωνική εταιρεία με τις νέες καταθέσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας μας δίνει μια ιδέα για τα μελλοντικά της πλάνα.

Η Kawasaki το 2022 είχε παρουσιάσει στην EICMA έναν πρωτότυπο κινητήρα βασισμένο στο υπερτροφοδοτούμενο μοτέρ του H2, με άμεσο ψεκασμό ο οποίος όμως έκαιγε υδρογόνο, και είχε ως στόχο να εισέλθει στην παραγωγή το 2024. Αν γυρίσουμε τον χρόνο πίσω θα δούμε πως η Honda το 2018 είχε παρουσιάσει το PCX Hybrid για τις ασιατικές αγορές, χωρίς ωστόσο να κάνει λόγο για επέκταση των πωλήσεων του μοντέλου και στις υπόλοιπες αγορές. Πριν λίγες ημέρες η "Big H" μας έκανε γνωστό πως δεν έχει εγκαταλείψει τα σχέδια που αφορούν τις υβριδικές μοτοσυκλέτες καθώς ήρθαν στο φως της δημοσιότητας έντεκα καταθέσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας οι οποίες σχετίζονται με υβριδικά δίτροχα. Αρχικά να αναφέρουμε πως οι σχετικές πατέντες ευρεσιτεχνίας είχαν κατατεθεί το 2021, ωστόσο δημοσιοποιήθηκαν πριν λίγες ημέρες. Μπορεί τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που βλέπουμε στις φωτογραφίες να αλλάζουν αριθμό, ωστόσο σε όλα υπάρχουν κάποιες βασικές αρχές: ένας κινητήρας εσωτερικής καύσης, που λειτουργεί σε συνδυασμό με δύο ηλεκτρικούς κινητήρες, και μια μονάδα ελέγχου ισχύος (PCU) η οποία αποφασίζει πως θα κατανεμηθεί η δύναμη στον οπίσθιο τροχό.

Honda Patent

Η μονάδα ελέγχου ισχύος (PCU) θα διαχειρίζεται τον τρόπο με τον οποίο η δύναμη θα περνάει στον πίσω τροχό, είτε ο θερμικός κινητήρας λειτουργεί μόνος του, είτε λειτουργεί σε συνεργασία με τον έναν ή και τους δύο ηλεκτροκινητήρες, είτε η μοτοσυκλέτα λειτουργεί μόνο με κάποιον ηλεκτροκινητήρα. Ενδιαφέρουσα είναι η χρήση των δύο ηλεκτροκινητήρων η οποία χαρίζει κάποια πλεονεκτήματα παρά την πολυπλοκότητα της. Στις πατέντες βλέπουμε πως ο ένας ηλεκτροκινητήρας θα μπορεί να λειτουργήσει ως κινητήρας μετάδοσης κίνησης ενώ ο άλλος θα γίνεται γεννήτρια, μετατρέποντας την απόδοση του κινητήρα σε ηλεκτρική ενέργεια για να φορτίσει τις μπαταρίες. Σε συνδυασμό με την ανάκτηση ενέργειας κατά το φρενάρισμα, αυτή η υβριδική διάταξη ενδεχομένως να μπορεί να επιτρέψει μικρότερες και ελαφρύτερες μπαταρίες χωρίς να θυσιάζεται η αυτονομία η οποία είναι το ζητούμενο των ηλεκτρικών οχημάτων σήμερα. Σε κάποιες από τις πατέντες βλέπουμε να υπάρχει διαφορετική διάταξη στους ηλεκτροκινητήρες με σκοπό την μείωση των διαστάσεων, αλλά και την βελτίωση της αεροδυναμικής και της ψύξης. Για παράδειγμα σε κάποιες άλλες πατέντες, οι ηλεκτροκινητήρες είναι δίπλα δίπλα πίσω από τον κινητήρα, ενώ σε κάποιες ο ένας είναι πίσω από τον κινητήρα και ο άλλος είναι ευθυγραμμισμένος με τον στροφαλοφόρο άξονα. Σε μία άλλη περίπτωση οι ηλεκτροκινητήρες είναι ευθυγραμμισμένοι κάθετα πίσω από τον κινητήρα.

Honda Patent

Η χρήση του κινητήρα NC 750 στα περισσότερα από τα σχέδια ευρεσιτεχνίας έχει κάποιο νόημα, καθώς η διάταξη του κινητήρα με την κλίση προς τα εμπρός δίνει στην ιαπωνική εταιρεία διάφορες επιλογές ως προς την τοποθέτηση άλλων εξαρτημάτων, όπως οι μπαταρίες. Στις πατέντες ευρεσιτεχνίας γίνεται αναφορά και σε ένα σύστημα συνεχώς μεταβαλλόμενης μετάδοσης, αλλά δεν αποκλείεται να υπάρχει και χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Μια άλλη πατέντα δείχνει τη χρήση του διπλού συμπλέκτη της Honda (DCT), όχι για την αλλαγή ταχυτήτων αλλά για την εναλλαγή μεταξύ του κινητήρα εσωτερικής καύσης και των δύο ηλεκτροκινητήρων. Η μεγάλη ποικιλία των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας υποδηλώνει μια ανοιχτή προσέγγιση σε διαφορετικές ιδέες, για το υβριδικό μέλλον της Honda. Το αν θα προλάβει την Kawasaki στον “πόλεμο” των υβριδικών μένει να αποδειχθεί.

Honda PatentHonda PatentHonda PatentHonda Patent

SK Motorium

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.