Honda: Στην Ινδία το μεγαλύτερο εργοστάσιο δικύκλων της στον κόσμο έως το 2027
Προσθήκη ακόμα μιας σειράς παραγωγής στο εργοστάσιο του Vithalapur ετοιμάζει η Honda
Από το
motomag
27/5/2025
Η Honda ετοιμάζεται για ακόμη μία σημαντική επένδυση στην Ινδία, ανακοινώνοντας την προσθήκη τέταρτης γραμμής παραγωγής στο εργοστάσιο της στο Vithalapur. Η επέκταση αυτή θα αναβαθμίσει το ινδικό εργοστάσιο στο μεγαλύτερο κέντρο συναρμολόγησης μοτοσυκλετών και σκούτερ της Honda παγκοσμίως.
Η κατασκευή της νέας γραμμής προβλέπεται να ολοκληρωθεί έως το 2027 και αυξήσει την ετήσια παραγωγική ικανότητα του των εγκαταστάσεων κατά 650.000 μονάδες, φτάνοντας τα 2,61 εκατ. δίκυκλα τον χρόνο για μια μονάδα παραγωγής που ξεκίνησε να λειτουργεί μόλις το 2016.
Η νέα γραμμή παραγωγής θα επικεντρωθεί σε μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού 125cc καθώς αποτελούν τον κύριο όγκο των μοντέλων που κυριαρχούν στην αστική μετακίνηση τόσο της Ινδίας όσο και πολλών ακόμα σημαντικών ασιατικών αγορών.
Η Honda θα επενδύσεις περίπου 98,5 εκατ. ευρώ, με τη θυγατρική της Honda Motorcycle & Scooter India (HMSI) να διαχειρίζεται πλέον τέσσερα εργοστάσια σε όλη τη χώρα. Συνολικά, παράγουν ήδη πάνω από 6 εκατ. δίκυκλα ετησίως και με την προσθήκη αυτή, ο αριθμός αναμένεται να πλησιάσει τα 7 εκατ. μέχρι το 2027.
Το εργοστάσιο στο Vithalapur έχει παρουσιάσει σταθερή ανάπτυξη από την έναρξή λειτουργίας του, ξεκινώντας με δυναμικότητα 600.000 μονάδων, η οποία διπλασιάστηκε με τη δεύτερη γραμμή. Η τρίτη γραμμή, που ξεκίνησε το 2024, εκτίναξε την παραγωγική ικανότητα κοντά στα 2 εκατομμύρια. Τώρα, με την τέταρτη γραμμή, το εργοστάσιο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη παραγωγική βαρύτητα, ενώ η επέκταση θα δημιουργήσει περίπου 1.800 νέες θέσεις εργασίας στην περιοχή.
Από το 2001 που ξεκίνησε να κατασκευάζει τοπικά στην Ινδία η Honda έχει ξεπεράσει τα 70 εκατ. δίκυκλα σε συνολική παραγωγή και με 6 εκατομμύρια μονάδες να παράγονται εντός του 2024, είναι σαφές ότι η αγορά αυτή δεν είναι απλώς μεγάλη αλλά αποτελεί βασικό πυλώνα ανάπτυξης της ιαπωνικής εταιρείας. Γιατί οι αυτοκρατορίες δεν χτίζονται από τις ναυαρχίδες και τα μοντέλα που όλοι χαζεύομε στα διεθνή σαλόνια και έπειτα κλείνουμε τα μάτια για να κάνουμε μια ονειρική βόλτα στη σέλα τους αλλά από τα μικρά, προσιτά και ταπεινά δίκυκλα.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.