Honda - Σύστημα ADAS που βασίζεται σε κάμερες αντί για ραντάρ

Μεταξύ άλλων θα βλέπει τις ανωμαλίες στο οδόστρωμα, ρυθμίζοντας από πριν αναρτήσεις, Traction Control και ABS
Honda Astemo - ADAS με κάμερες
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

18/3/2025

Πέντε χρόνια μετά την παρουσίαση των πρώτων μοτοσυκλετών παραγωγής με ραντάρ και συστήματα υποβοήθησης αναβάτη όπως Advanced Cruise Control και βοηθήματα αποφυγής συγκρούσεων, η Honda ετοιμάζεται και αυτή το δικό της σύστημα ADAS (Advanced Driver Assistance System) μέσω της εταιρείας Astemo.

Ducati, KTM, Yamaha, Kawasaki, Moto Guzzi, BMW και Ducati διαθέτουν ήδη μοντέλα παραγωγής με βοηθήματα αναβάτη (προηγμένο Cruise Control, προειδοποίηση για σύγκρουση, προειδοποίηση για όχημα σε τυφλό σημείο του καθρέπτη, κ.α.) που λειτουργούν με τη βοήθεια ραντάρ, όμως η Honda, αλλά και η Suzuki μεταξύ των Ιαπώνων κατασκευαστών, δεν έχουν ακόμα παρουσιάσει τις δικές τους προτάσεις στον τομέα.

Στο πρόσφατο παρελθόν είχαμε δει πατέντες της Honda για σύστημα ραντάρ που θα λειτουργεί με στερεοσκοπικές κάμερες, ενώ στην EICMA 2024 υπήρχε στο περίπτερο της Hitachi Astemo (που από τον Απρίλιο θα ονομάζεται σκέτα Astemo) μια πρωτοτυπη Africa Twin με κάμερες στο φαίρινγκ. Οι κάμερες είναι φθηνότερες και πιο εύκολες στην τοποθέτηση, ενώ σε συνδυασμό με έξυπνα ηλεκτρονικά παρουσιάζουν και ορισμένα πλεονεκτήματα.

Η λύση αυτή δεν είναι πρωτάκουστη, καθώς η Tesla ήδη βασίζεται αποκλειστικά στη χρήση καμερών για την αυτόνομη οδήγηση των μοντέλων της, με μεγάλη επιτυχία. Παράλληλα και η Subaru έχει αναπτύξει σύστημα ADAS με κάμερες. Μειονέκτημα των καμερών απέναντι στο ραντάρ είναι η αδυναμία τους να διακρίνουν τον δρόμο και τα οχήματα αν επικρατεί ομίχλη ή δυνατή βροχή, όμως από την άλλη αναγνωρίζουν χρώματα και φώτα, κάτι που δεν κάνει το ραντάρ. Έτσι ένα σύστημα ADAS με κάμερες θα μπορούσε να αντιδράσει πιο αποτελεσματικά σε οχήματα που φρενάρουν μπροστά, αναγνωρίζοντας τα φώτα φρένων, αλλά και σε άλλες καταστάσεις όπως σε φωτεινούς σηματοδότες.

Η Astemo είναι μια κοινοπραξία όπου η Hitachi και η Honda κατέχουν το 40% έκαστη, ενώ σε εκείνη ανήκουν γνωστά ονόματα εταιρειών όπως της Showa (αναρτήσεις), της Nissin (φρένα) και της Keihin (ψεκασμός καυσίμου). Όλες αυτές οι τεχνολογίες είναι αναπόστπαστα στοιχεία ενός προηγμένου συστήματος ADAS, και η μεγάλη συμμετοχή της Honda στην Astemo αναδεικνύεται από τη συγκεκριμένη concept Africa Twin.

Το project είχε ανακοινωθεί ήδη από το 2022, και μια πρώιμη έκδοση παρουσιάστηκε στην EICMA 2023, αλλά η νεότερη σχεδίαση ενσωματώνει ακόμα περισσότερες καινοτομίες. Χρησιμοποιώντας δύο εμπρόσθιες κάμερες, το σύστημα αποκτά στερεοσκοπική όραση, όπως τα ανθρώπινα μάτια, επιτρέποντάς του να υπολογίζει αποστάσεις και ταχύτητες προσέγγισης άλλων οχημάτων.

Honda ADAS

Εκτός από τα γνωστά χαρακτηριστικά του ADAS, όπως το adaptive cruise control, η τελευταία έκδοση του συστήματος μπορεί να αναγνωρίζει το οδόστρωμα και να εντοπίζει ανωμαλίες πριν φτάσει σε αυτές η μοτοσυκλέτα -το σύστημα προβλέπεται να δουλεύει υπερωρίες στους ελληνικούς δρόμους! Καθώς η Showa διαθέτει ήδη ημί-ενεργητικές αναρτήσεις, το συγκεκριμένο σύστημα θα μπορούσε να απογειώσει τη λειτουργία τους, προσφέροντας ταχύτερη ανταπόκριση στο κακό οδόστρωμα πριν η μοτοσυκλέτα φτάσει σε εκείνο, μέσω οπτικής αναγνώρισης. Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να βελτιστοποιηθεί η λειτουργία του ABS, αλλά και του ψεκασμού, συστήματα που όπως γνωρίζουμε από τους δρόμους μας, σε οδόστρωμα με συνεχόμενες ανωμαλίες υποφέρουν, με τον αλγόριθμο να παλεύει να ανταποκριθεί και συνήθως να μην τα καταφέρνει επαρκώς.

Αναμένουμε το επόμενο στάδιο εξέλιξης του πρωτοποριακού όπως φαίνεται συστήματος ADAS της Honda, και φυσικά περιμένουμε να δούμε πότε και σε ποιο μοντέλο θα βγει για πρώτη φορά σε παραγωγή.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.