Χρήστος Σταϊκούρας - Τουλάχιστον 26 πρατήρια υδρογόνου στη χώρα μας έως το 2030

"Tο υδρογόνο μπορεί να καλύψει το 20% – 50% της ενεργειακής ζήτησης στις μεταφορές έως το 2050”
Υδρογόνο ανακοινώσεις Σταικούρα
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

28/11/2023

O Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστος Σταϊκούρας στο Hydrogen Conference δήλωσε πως το 2050, ο ετήσιος κύκλος εργασιών της εφοδιαστικής αλυσίδας υδρογόνου εκτιμάται ότι θα ανέρχεται, στην Ελλάδα στα 10 δισ. ευρώ, ενώ έως το 2030 θα έχουν δημιουργηθεί 26 πρατήρια υδρογόνου στη χώρα μας.

Στο συνέδριο "Hydrogen Conference - Η Οικονομία του Υδρογόνου- Προοπτικές, Δυνατότητες και Ευκαιρίες για την Ελλάδα", ο κ. Σταϊκούρας ανέφερε επίσης: “Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα στην Ευρώπη, και ειδικά στην Ελλάδα, για τη χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Η Πράσινη Συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2030 στο 55% σε σύγκριση με το 1990, και μηδενικές εκπομπές ρύπων έως το 2050. Σ’ αυτή την προσπάθεια θα συμβάλλει η χρήση του υδρογόνου, την φυσική επέκταση της ηλεκτροκίνησης, αρχικά ως καύσιμου μεταφορών και στη συνέχεια για κάθε βιομηχανική χρήση. Το υδρογόνο, προς το παρόν, έχει εξαιρετικά μικρή διείσδυση στον ενεργειακό τομέα, αντιπροσωπεύοντας μόλις το 2% του ενεργειακού μείγματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χώρα μας διαθέτει τις ιδανικές συνθήκες για την παραγωγή υδρογόνου, δηλαδή αιολικά και ηλιακά πεδία, οι οποίες μπορούν να της παρέχουν το ενεργειακό προβάδισμα στην Ευρώπη (Κρήτη – δημιουργία Κοιλάδων υδρογόνου – Hydrogen Valleys). Σύμφωνα με έρευνες, το υδρογόνο μπορεί να καλύψει το 20% – 50% της ενεργειακής ζήτησης στις μεταφορές, και το 5% –  20% στη ευρωπαϊκή βιομηχανία έως το 2050, ενώ μελέτη του Εθνικού Σχεδίου Στρατηγικής αναφέρει πως ο ετήσιος κύκλος εργασιών της εφοδιαστικής αλυσίδας υδρογόνου εκτιμάται ότι θα ανέρχεται, στην Ελλάδα, στα 10 δισ. ευρώ το 2050, οδηγώντας στην ανάπτυξη της «Οικονομίας του Υδρογόνου»”.

Χρήστος Σταϊκούρας: “Tο υδρογόνο μπορεί να καλύψει το 20% –50% της ενεργειακής ζήτησης στις μεταφορές, και το 5% – 20% στη ευρωπαϊκή βιομηχανία έως το 2050”

Επιπρόσθετα ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών δήλωσε: “Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτή η βαρύτητα που έχει αυτό το «ελαφρύ» καύσιμο στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, η ανάπτυξη του πράσινου υδρογόνου αναμένεται να κατευθυνθεί, κατά προτεραιότητα, στους τομείς των βαρέων οδικών μεταφορών και της αεροπλοΐας. Σύμφωνα με το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, η συνολική κατανάλωση πράσινου υδρογόνου εκτιμάται στα 63,6 TWh/έτος μέχρι το 2050, με περίπου 70% αυτού να αξιοποιείται για την παραγωγή σύνθετων καυσίμων, με στόχο τη χρήση στις μεταφορές. Το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, σε συνεργασία με το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, έχουν εκδώσει Κοινή Υπουργική Απόφαση, η οποία περιγράφει τις διαδικασίες αδειοδότησης και λειτουργίας πρατηρίων υδρογόνου, γιατί, όπως είναι νομίζω αντιληπτό, δεν γίνεται να μιλάμε για υδρογονοκίνηση χωρίς σταθμούς εφοδιασμού. Έχουν ήδη καθοριστεί οι τεχνικές προδιαγραφές που αφορούν στη χωροθέτηση και τους όρους ασφαλείας που πρέπει να πληρούν οι εγκαταστάσεις των πρατηρίων υδρογόνου, τα  οποία θα υποστηρίξουν την κυκλοφορία ελαφρών και βαρέων οχημάτων υδρογόνου. Η δευτερογενής νομοθεσία θα συμπληρωθεί με δύο ακόμη πράξεις. Μάλιστα, ο ευρωπαϊκός κανονισμός προβλέπει υποχρεωτική υποβολή εκθέσεων προόδου, σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, ενώ παράλληλα συστάθηκε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Υδρογόνου, για τη χρηματοδότηση όλων των αναγκαίων δράσεων. Τέλος αυτή προβλέπει ηλεκτρική ενέργεια παραγόμενη μόνο από Α.Π.Ε. και υποχρέωση για δημιουργία τουλάχιστον 26 πρατηρίων υδρογόνου στην χώρα μας έως το 2030. Αυτός είναι και ο στόχος μας. Πρόκειται για μια προσπάθεια στην οποία θα υπάρξει συναρμοδιότητα πολλών Υπουργείων, όπως το Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το Εσωτερικών, το Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το Ναυτιλίας και το Υποδομών και Μεταφορών, αλλά και φορέων, όπως είναι η ΑΑΔΕ. Αυτό αποδεικνύει το πόσο σύνθετο, αλλά συγχρόνως και το πόσο σημαντικό, είναι το εγχείρημα για τη θεσμοθέτηση του υδρογόνου ως καυσίμου μεταφορών”.

Όπως έχουμε γράψει πολλάκις στο ΜΟΤΟ, το υδρογόνο είναι ένα από τα σημαντικότερα νέα βήματα στις μετακινήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της μοτοσυκλέτας, αν και έχουμε ακόμα αρκετό δρόμο να διανύσουμε μέχρι την χρήση του ως καύσιμο σε μαζική κλίμακα στις μεταφορές. Κάθε βήμα όμως, όσο μικρό κι αν είναι, μας φέρνει λίγο πιο κοντά στην εποχή που η ηλεκτροκίνηση δεν θα προμοτάρεται ως μονόδρομος σε δίτροχα και τετράτροχα οχήματα.

Ετικέτες

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.