Χρόνια πολλά στον “Fast Freddie"!

Γενέθλια για τον βασιλιά της δεκαετίας του ‘80
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/12/2017

Σαν σήμερα, 20 Δεκεμβρίου 1961, γεννήθηκε ο Freddie Spencer ή "Fast Freddie", όπως άρχισαν να τον αποκαλούν οι οπαδοί των MotoGP, στο Shreveport της Louisiana. Ο Spencer αγαπά πολύ την Ελλάδα για τις διακοπές του και οι αναγνώστες του MOTO, θα θυμούνται πως τα τελευταία δύο χρόνια μας έχει δοθεί τρεις φορές η ευκαιρία, να οδηγήσουμε μαζί του σε δρόμο και πίστα!

θυμηθείτε:

Δοκιμάζουμε στην Πορτογαλία τα νέα Bridgestone με πλοηγό τον Freddie Spencer!

Οδηγούμε στο Portimao Honda CBR1000RR & CBR1000RR SP

O Freddie Spencer στέλνει χαιρετίσματα στο MRCG, την μεγάλη ελληνική ομάδα Restoring & Customizing όπως και φέτος, εδώ, αδυνατισμένος από την υποχρεωτική δίετα της χορτοφάγου συντρόφου του -όπως τόνισε με μία αψάδα πίκρας-

Ο Spencer αυτή την στιγμή διοργανώνει μαθήματα ασφαλούς οδήγησης με έδρα την Ν. Γαλλία, ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο, και παράλληλα τελεί πρεσβευτής εταιρικής παρουσίας για αρκετούς κατασκευαστές, όπως η Bridgestone και η Honda. Αποσύρθηκε επίσημα από την αγωνιστική δράση το 1996 και πλέον συζεί με την νεότερη κατά σχεδόν είκοσι χρόνια γραμματέα του, αν και σε όλη την πορεία της καριέρας του προσπαθούσε να μην δίνει αναφορές για την προσωπική του ζωή.

Ο Freddie Spencer ξεκίνησε να οδηγεί τεσσάρων χρονών και πήρε μέρος στον πρώτο του αγώνα ένα χρόνο μετά, ενώ μέχρι τα 11 μετρούσε ήδη μία σειρά από πρωταθλήματα σε dirt track αγώνες στο Τέξας και την Λουισιάνα. Σιγά – σιγά πέρασε στους αγώνες ταχύτητας και μόλις το ’79 κέρδισε τον πρώτο του αγώνα και αμέσως μετά έκλεψε κυριολεκτικά το πρωτάθλημα των 250 από τον Eddie Lawson! Εκείνη η σεζόν ήταν καθοριστική, καθώς δοκίμασε και τις superbike, αποφασίζοντας πλέον τον τρόπο που ήθελε να κινηθεί η καριέρα του. Η νίκη του με Kawasaki τον έκανε τον νεαρότερο πρωταθλητή στην ιστορία  του αμερικάνικου Superbike, ήταν μόλις 18,8 ετών.

Η Honda αμέσως του έδωσε την ευκαιρία την επόμενη χρονιά να αγωνιστεί μαζί της και ο Spencer ανταπέδωσε με μία νίκη, ενώ την ίδια χρονιά θα νικούσε τους θρύλους Barry Sheene και Kenny Roberts ξεχωρίζοντας μία για πάντα, παρόλο που εκείνη την χρονιά τερμάτισε τρίτος. Πλέον θεωρείται πως οι μάχες του με τον Lawson το ΄81 έφεραν τον κόσμο στο άθλημα και ευθύνονται για την απήχησή του σε πιο ευρύ κοινό. Ήδη όμως από το ’81 ο Spencer δοκίμαζε τους αγώνες στην Ευρώπη, ενώ συμμετείχε στην εξέλιξη της NR500, οπότε το ’82 φυσικά και υπέγραψε για να αγωνιστεί στα GP. Στην διάρκεια της καριέρας του ο Spencer θα κέρδιζε τρία παγκόσμια πρωταθλήματα και το ’85 θα κατάφερνε κάτι απλά εξωπραγματικό, θα κέρδιζε ταυτόχρονα τους τίτλους στα 250 και 500!

 

 

 

φωτογραφία από την αποστολή του MOTO στην παγκόσμια παρουσίαση της νέας Honda Fireblade CBR1000RR, όπου ο Spencer απόλαυσε ιδιαίτερα...

Θα θυμίσουμε κάτι που έχουμε γράψει λίγο καιρό πριν. Ο Freddie Spencer, ο άνθρωπος που δάμασε ατίθασες μοτοσυκλέτες, δηλώνει πλέον υποστηρικτής των ηλεκτρονικών, τινάσσοντας θεωρίες «αγωνιστών του internet» για περιορισμένη απόλαυση κτλ.. Απλά θεωρεί πως η αγωνιστική εκμάθηση, σε πίστα και όχι σε δρόμο, θα πρέπει να ξεκινά με τα ηλεκτρονικά απενεργοποιημένα και ο αναβάτης να συνεχίζει στις ιπποδυνάμεις των 200 και βάλε αλόγων, με όλα τα σύγχρονα ηλεκτρονικά.

Χρόνια Πολλά στον "Fast Freddie" λοιπόν, τον θρύλο μίας τόσο σημαντικής δεκαετίας για τους αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο!

Ετικέτες

SYM Arctic Route 2025 - Στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού ο Κωνσταντίνος Μητσάκης [Gallery]

Με το SYM ADXTG 400 ο Μητσάκης έφτασε στο τελικό του στόχο
Sym Arctic Route 2025 - Alaska
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/7/2025

Το SYM Arctic Route 2025 φτάνει στον τελικό του στόχο, με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το ADXTG 400 να κατακτούν τη βορειότερη οδική άκρη της Αλάσκας και της αμερικανικής ηπείρου.

Το τελευταίο σκέλος πάνω στον Dalton Highway ολοκληρώνεται στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού και ακολοθουθεί η τελευταία ανταπόκριση του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Ήταν 06:30 όταν πατούσα τη μίζα του SYM ADXTG 400 και ξεκινούσα για την βόρεια εσχατιά της Αλάσκας. Μόλις 410 χλμ. με χώριζαν από την κορύφωση του  SYM ARCTIC ROUTE 2025 – το τρελό όνειρό μου είχε όνομα και λεγόταν...Αρκτικός Ωκεανός! Το μακρινό Deadhorse / Prudhoe Bay ήταν εκεί και με καρτερούσε...

Το τελευταίο ετάπ του Dalton Highway απαιτούσε σωστή οργάνωση και πληροφόρηση. Καθοδόν δεν υπήρχε κανένα σημείο ανεφοδιασμού, κανένας οικισμός, κανένα ίχνος ανθρώπινης παρουσίας. Έπρεπε λοιπόν να μεριμνήσω για νερό και φαγητό, ενώ ένα εφεδρικό ντεπόζιτο βενζίνης (5lt) ήταν απαραίτητο για την απροβλημάτιστη προσέγγιση του τελικού προορισμού μου… 

Καθώς τα χιλιόμετρα περνούσαν, η μεταμόρφωση της τοπικής φύσης ήταν εμφανέστατη, με τις δασοσκέπαστες εκτάσεις να δίνουν σταδιακά την θέση τους σε μια εκτεταμένη βλάστηση τούνδρας – τυπικό αρκτικό τοπίο! Σημείο αναφοράς της διαδρομής Coldfoot–Deadhorse αποτέλεσε το θεαματικό ορεινό πέρασμα Atigun Pass (1.470 m), ενώ ο χωμάτινος Dalton Highway (για τουλάχιστον 80 χλμ.) με προβλημάτισε και με κούρασε αρκετά. Αποζημιώθηκα όμως στα τελευταία 100 χλμ., αφού ένας νεότευκτος ασφάλτινος δρόμος φρόντισε να οδηγήσει γρήγορα και ξεκούραστα το SYM ADXTG 400 στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού…  

Με τα συναισθήματα να κάνουν “πάρτυ”, φωτογραφήθηκα στο καθιερωμένο σημείο άφιξης των οδικών ταξιδευτών, έκανα μια βόλτα στους χωμάτινους δρόμους του βιομηχανικού οικισμού Deadhorse (αποτελεί την έδρα ποικίλων εταιριών που δραστηριοποιούνται στην εξόρυξη του μαύρου χρυσού) και γιόρτασα την άφιξη στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού μ’ ένα λουκούλλειο γεύμα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Aurora (τιμή δωματίου $295)… 

Ώρες αργότερα, αφού έστησα την σκηνή μου, άφησα την παγωμένη αύρα του Αρκτικού Ωκεανού να χαϊδεύει το πρόσωπό μου και να ζεσταίνει την ταξιδιάρικη ψυχή μου. Με όραμα, επιμονή και δύναμη ψυχής, είχα καταφέρει να φτάσω στον Αρκτικό Ωκεανό. Πιο βόρεια, δεν γίνεται..."

Δείτε και τις φωτογραφίες στη συλλογή που ακολουθεί: