Husqvarna FC 450 Project Flat track by Wolf Motul Racing Team

Από τα άλματα στα παντιλίκια
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2018

Το Flat Track είναι γέννημα-θρέμμα των Αμερικάνων και όπως όλα τα αθλήματα που έχουν γεννηθεί στις ΗΠΑ, έχει θέαμα, ταχύτητα και μπορείς να πας όποια στιγμή θέλεις για κατούρημα χωρίς να ανησυχείς ότι έχασες το καλύτερο κομμάτι του αγώνα, αφού η ένταση και το ενδιαφέρον είναι συνεχώς σε υψηλά επίπεδα μέχρι το τέλος. Επιστρέφεις από την τουαλέτα και στην πίστα συνεχίζουν οι αναβάτες να δίνουν μάχες σώμα με σώμα και οι μοτοσυκλέτες τους να πλαγιολισθαίνουν ατελείωτα. Επίσης, όπως όλα τα αμερικάνικα μηχανοκίνητα αθλήματα (dragster, nascar, supercross) μπορούν να γίνουν σε μικρούς χώρους, όπου ο θεατής έχει πλήρη εικόνα ολόκληρης της πίστας σε όποιο σημείο κι αν κάθεται. Στο Flat track δεν βαριέσαι ποτέ, είτε είσαι θεατής είτε είσαι αγωνιζόμενος.

 Σε αντίθεση με τους Ευρωπαϊκού τύπου αγώνες που έχουν μεγάλη διάρκεια και ελπίζεις να δεις περισσότερους από δύο αθλητές να παλεύουν για την νίκη μέχρι το τέλος για να μην σε πάρει ο ύπνος, στο Flat Track οι αγώνες διαρκούς ελάχιστους γύρους. Αυτό σημαίνει ότι η μόνη στρατηγική που έχουν οι αναβάτες είναι το Τέρμα Γκάζι από την αρχή έως το τέλος. Επίσης η μικρή διάρκεια του αγώνα δεν επιτρέπει να γίνουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των αναβατών. Ο καλύτερος με τον χειρότερο θα τερματίσουν με διαφορά λίγων μέτρων.

Αφού είναι τόσο θεαματικό να το βλέπεις και πολύ φτηνότερο να το διοργανώσεις σε σχέση με τα υπόλοιπα είδη αγώνων μοτοσυκλέτας, τότε γιατί το έχουμε αγνοήσει όλα αυτά τα χρόνια στην Ευρώπη; Ίσως είναι το γεγονός ότι το έχουμε συνδέσει με τις μεγάλες και βαριές αερόψυκτες V2 μοτοσυκλέτες που χρησιμοποιούν στην Αμερική και εμείς στην Ευρώπη δεν αγοράζαμε τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες. Το πιθανότερο όμως είναι ότι στους Ευρωπαίους αρέσει να κάνουν περίπλοκες αναλύσεις για μέρες πριν και μετά από τους αγώνες, να μιλάνε για τα τεχνολογικά πλεονεκτήματα της κάθε μάρκας μοτοσυκλετών, τα χαρακτηριστικά και την στρατηγική του κάθε αναβάτη, τα λάστιχα, τον καιρό, τις ιδιαιτερότητες κάθε πίστας κ.τ.λ. Το Flat Track δεν αφήνει περιθώρια για αμπελοφιλοσοφίες. Κερδίζει όποιος κράτησε περισσότερη ώρα το γκάζι ανοιχτό και πέτυχε την υψηλότερη μέση ωριαία ταχύτητα χωρίς να πέσει! Τόσο απλό είναι και δεν χωράνε περισσότερες αναλύσεις.

 Όμως τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι τα πράγματα αλλάζουν σιγά-σιγά και στην Ευρώπη. Βασική αιτία είναι σίγουρα το πολύ υψηλό κόστος που έχουν πλέον οι αγώνες. Υπάρχει ανάγκη για ένα είδος αγώνα μοτοσυκλετών που να έχει μικρές απαιτήσεις σε επίπεδο οργάνωσης, εύκολη κατασκευή πίστας κοντά στα μεγάλα αστικά κέντρα, χαμηλό κόστος συντήρησής της και φυσικά να γίνεται με μοτοσυκλέτες που δεν χρειάζονται μια περιουσία σε λάστιχα και ανταλλακτικά.

Στο flat track οι πτώσεις σπάνια προκαλούν υλικές ζημιές και επίσης σπάνια υπάρχουν σοβαροί τραυματισμοί των αναβατών. Κυρίως όμως, δεν χρειάζεται να διαθέσεις υπερβολικά χρηματικά ποσά σε εξειδικευμένο εξοπλισμό. Οποιαδήποτε δερμάτινη φόρμα street ή προστατευτικός θώρακας enduro/motocross κάνει την δουλειά. Το ίδιο ισχύει για τις μπότες και το κράνος. Στο ίδιο πνεύμα είναι και η προετοιμασία των μοτοσυκλετών. Όπως είπαμε πιο πάνω, στην Ευρώπη δεν αγοράζουμε με την σέσουλα αερόψυκτα V2, όμως υπάρχουν πάρα πολλά μεταχειρισμένα motocross και enduro σε προσιτές τιμές που σου αφήνουν το οικονομικό περιθώριο για να κάνεις τις απαραίτητες μετατροπές. Ακριβώς αυτό έκανε και η Wolf-Motul Racing Team σε συνεργασία με την αντιπροσωπεία της Husqvarna στην χώρα μας.

Ένα Husky FC 450 του 2017 αποτέλεσε την βάση για την δημιουργία της Flat Track μοτοσυκλέτας, με την οποία θα συμμετάσχει σε τρία event o Γιώργος Παπασταύρου.

Τα Motocross έχουν 19 ιντσών πίσω ζάντα, δηλαδή είναι έτοιμη για να μπουν τα ειδικά flat track ελαστικά. Για να είμαστε ακριβείς, το ιδανικό πλάτος είναι 3 ίντσες και όχι 2,15 που έχουν τα motocross, όμως γιατί να δώσεις χρήματα για αλλαγή στο στεφάνι όταν μπορείς να κάνεις την δουλειά σου με την ζάντα του motocross;

Εμπρός δεν μπορείς να γλιτώσεις το έξοδο αλλαγής του στεφανιού και των ακτίνων, αφού στο flat track θέλεις 19 ίντσες και όχι 21. Εδώ υπάρχουν τρεις επιλογές. Η μία είναι να κρατήσεις το κέντρο του εμπρός τροχού και να πλέξεις γύρο του άλλο ένα πίσω στεφάνι. Αν τώρα θέλεις να έχεις την μοτοσυκλέτα και για αγώνες Motocross και για αγώνας flat track, τότε αναγκαστικά θα κρατήσεις στην άκρη ολόκληρη την ζάντα των 21 ιντσών και θα αγοράσεις καινούριο εμπρός κέντρο και θα πλέξεις καινούριο πίσω στεφάνι. Αυτό έκαναν σε αυτή την Husqvarna, η οποία έχει τώρα πάνω της ελαστικά της Dunlop σε διαστάσεις 130/80-19 εμπρός (μπαίνει οριακά και θέλει λίγο να "φαγωθούν" τα πλαστικά προστατευτικά των καλαμιών του πιρουνιού) και 140/80-19 πίσω.

Στον κινητήρα, η μόνη αλλαγή αφορά την εξάτμιση, όπου τώρα έχει επιλεγεί ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης της FMF (Megabomb λαιμούς και τελικό τιτανίου Factory 4.1 RCT). Σύμφωνα με την Husqvarna η εξάτμιση αυτή ομαλοποιεί την παροχή της δύναμης. Σε αυτό το σημείο θα έπρεπε να σας πούμε τις δικές εντυπώσεις για την απόδοση του κινητήρα, καθώς ήταν προγραμματισμένο να οδηγήσουμε την μοτοσυκλέτα αποκλειστικά για εσάς, όμως την σφοδρή καταιγίδα που έπληξε ολόκληρη την χώρα μετέτρεψε την πίστα σε βούρκο και αναγκαστικά ακυρώθηκε η δοκιμή της. Όμως βρεθήκαμε στην πίστα μαζί με τον Γιώργο Παπασταύρου την ημέρα που την καβάλησε για πρώτη φορά και ήδη έχουμε κανονίσει να την οδηγήσουμε σε λίγες ημέρες, οπότε κάντε λίγη υπομονή ακόμα.

Πέρα από τους τροχούς, η μεγαλύτερη και σημαντικότερη αλλαγή βρίσκεται στις αναρτήσεις. Εδώ δεν μπορείς να αποφύγεις την αγορά ενός κιτ μετατροπής, που θα μειώσει τις διαδρομές των αναρτήσεων έως και 5 πόντους εμπρός πίσω. Στην συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχουμε το εξειδικευμένο κιτ μετατροπής του Ιταλικου οίκου Andreani Group για flat-track που αντιπροσωπεύει στη χώρα μας η Wolf-Motul Racing team και το κόστος είναι στα 650€, περιλαμβάνοντας χαμήλωμα-setting-ελατήρια-πλήρης τοποθέτηση.

Η Motul είναι ο βασικός χορηγός και υποστηρικτής της Husqvarna στο ελληνικό πρωτάθλημα motocross και η εμπλοκή της σε αυτό το project ήταν ενεργή από την αρχή. Όλα τα λιπαντικά της μοτοσυκλέτας από το λάδι του κινητήρα (MOTUL 10-50 300v2) μέχρι τις αναρτήσεις είναι της Motul. 

Χαμηλωμένη και με το τιμόνι της Pro Taper (μοντέλο EVO) που έχει ειδικό σχεδιασμό για να δημιουργηθεί μια σωστά εργονομικά θέση οδήγησης για Flat Track, η Husqvarna FC 450 ήταν έτοιμη να μπει στην πίστα. Αν κάτι της έλειπε, αυτό ήταν η αλλαγή της αισθητικής, όμως χάρη στην DXL Graphics που ανέλαβε τον σχεδιασμό και την κατασκευή ενός σετ αυτοκόλλητων, η FC 450 δείχνει πλέον σαν να είναι μοτοσυκλέτα εργοστασιακής ομάδας! Πραγματικά φοβερή δουλειά σε ποιότητα υλικών και εκτύπωσης από την DXL Graphics.

Οι προσωπικοί χορηγοί του Παπασταύρου είναι:


Shoei vfxwR  / Siri crossfire ii srs / 100% μάσκες / Troy Lee Designs / Oakley / Protaper / Dxl graphics

 

Προσγείωσαν τον χαρταετό στο Υπουργείο Μεταφορών: Την Παρασκευή ξεκινούν οι πινακίδες – Δεν είχαν βγάλει ούτε απόφαση για βεβαίωση κυκλοφορίας!

Έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν – Πρώτη φορά δεν δίνουν ούτε βεβαίωση
Προσγείωσαν τον χαρταετό στο Υπουργείο Μεταφορών: Την Παρασκευή ξεκινούν οι πινακίδες – Δεν είχαν βγάλει ούτε απόφαση για βεβαίωση κυκλοφορίας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σύμφωνα με πληροφορία που έχει το MOTO, από την ερχόμενη Παρασκευή 26/9 θα ξεκινήσουν να δίνονται πινακίδες, ξεμπλοκάροντας έτσι χιλιάδες οχήματα.

Αυτό σημαίνει πως ο ανάδοχος έχει ήδη ξεκινήσει το κόψιμο και την προετοιμασία των πινακίδων, αλλιώς δεν θα είναι σε θέση να δοθούν οι πρώτες στο τέλος της εβδομάδας. Προφανώς αυτό σημαίνει πως θα χρειαστεί καιρός για την πλήρη ομαλοποίηση της κατάστασης, αλλά ταυτόχρονα αναπτερώνει το ηθικό εκείνων που έβλεπαν την νέα τους μοτοσυκλέτα στον αντιπρόσωπο και δεν μπορούσαν να την πάρουν, ενώ δεν είχαν και καμία ενημέρωση για κάποιο χρονοδιάγραμμα.

Το πρόβλημα αυτό δεν ήταν συνολικό για όλη την Ελλάδα, αλλά για την περιφέρεια με τις περισσότερες ταξινομήσεις και την μεγαλύτερη ανάγκη για νέες πινακίδες.

Στο μεταξύ αυτή την εβδομάδα είχε λήξει και η προθεσμία που οι ίδιοι είχαν δώσει από το Υπουργείο Μεταφορών για επίλυση του προβλήματος στο ζήτημα έλλειψης πινακίδων που υπάρχει στην Αττική και -τι έκπληξη- δεν υπήρχε καμία ενημέρωση για το πότε θα δώσουν λύση.

Ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων πίεζε σε δύο μέτωπα, για οριστική επίλυση του ζητήματος και παράλληλα για την έναρξη απόδοσης βεβαιώσεων σε όσους δεν μπορούσαν να τους παραδώσουν πινακίδες, έτσι ώστε να μπορούν να κυκλοφορήσουν κανονικά.

Στο μεταξύ το μόνο που χρειαζόταν για να γίνει αυτό, ήταν μία απόφαση, κυριολεκτικά μία άμεση και γρήγορη διαδικασία από τον Υπουργό Μεταφορών που θα επιτρέπει στην υπηρεσία να δίνει βεβαίωση κυκλοφορίας χωρίς πινακίδα, εξαιτίας αδυναμίας προμήθειας.

Αυτό θα ξεμπλόκαρε την διαθεσιμότητα χιλιάδων δικύκλων που περιμένουν να παραδοθούν στους τελικούς ιδιοκτήτες και αντίστοιχα από τις εισαγωγικές εταιρείες που έχουν κάνει ήδη το έξοδο, να ξεκινήσουν τις παραδόσεις.

Προφανώς το μεγαλύτερο ζήτημα είναι πως φτάσαμε για ακόμη μία φορά να ξεμείνει το Υπουργείο από πινακίδες. Δεν είναι η πρώτη και καθώς υπάρχει προϊστορία, δυστυχώς δεν περιμένει κανείς πως θα είναι και η τελευταία.

Είναι αδιανόητο να γνωρίζεις πως από δική σου παράλειψη θα εγκλωβίσεις ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς σε ακινησία, να βλέπεις δηλαδή πως οδηγείς σε τοίχο και τελικά να πέφτεις επάνω του.

Θεωρώ πως είναι εξίσου αδιανόητο όμως να χτυπάς στον τοίχο, να σηκώνεσαι και αντί να παρακάμψεις να περιμένεις εκεί, μέχρι να πέσει μόνος του, διότι αυτό ακριβώς συνέβαινε από την στιγμή που δεν δινόντουσαν βεβαιώσεις, όπως στο παρελθόν.

Σε άλλες χώρες της Ευρώπης το Κράτος έχει διώξει από πάνω του αυτή την διαδικασία και μέσα από δικλείδες ασφαλείας που μπορούν να εξασφαλίσουν -μεγάλη υπόθεση αυτή- καθένας μπορεί να προμηθευτεί την πινακίδα του από την ελεύθερη αγορά άμεσα και γρήγορα.

Αυτό είναι βέβαια μία άλλη κουβέντα, το σημαντικότερο ήταν να προχωρήσει ο διαγωνισμός και η προμήθεια των πινακίδων. Μόλις λίγες ημέρες πριν, ο Υπουργός μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ επιβεβαίωσε πως το πρόβλημα εντοπιζόταν στην έλλειψη «τσίγκου» και το ζήτημα αυτό το είχαν και άλλες χώρες.

Από την πλευράς επικοινωνήσαμε με συναδέλφους σε 5 διαφορετικές χώρες της Ευρώπης όπου δήλωσαν έκπληξη, επιβεβαιώνοντας πως δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα, προφανώς θα ήταν άλλες χώρες αυτές που το έχουν, όχι 5 μεγάλες που μιλήσαμε εμείς. Ανεπιβεβαίωτη πληροφορία κάνει λόγο για χρέος στον προηγούμενο ανάδοχο ύψους 1,5 εκατομμυρίου.

Αντίστοιχα η Διακήρυξη 5/2025 από το Υπουργείο Υποδομών & Μεταφορών, με ημερομηνία 23 Ιουλίου 2025, για κατασκευή και προμήθεια κρατικών μεταλλικών πινακίδων πήρε παράταση για άνοιγμα φακέλου στις 5/9, ημερομηνία κατά την οποία θα ανακοινωνόταν στην Διαύγεια και ο νέος ανάδοχος. Έτσι ώστε να επικοινωνήσουμε μαζί του για να μάθουμε αν τελικά πράγματι υπάρχει πρόβλημα στην προμήθεια φύλλων αλουμινίου για την παραγωγή πινακίδων. Επισήμως η ΑΔΑΜ: 25PROC017272661_2025.07.23 αναμένει ακόμη την ανάρτησή της για το αποτέλεσμα, ωστόσο έχουμε την ασφαλή πληροφορία που γράψαμε στην αρχή του άρθρου πως η παραγωγή των πινακίδων έχει ήδη ξεκινήσει.

Στο μεταξύ δημιουργήθηκε ζήτημα με την παραποίηση στοιχείων καθώς αρκετοί ήταν εκείνοι που έσπευσαν να βγάλουν πινακίδες σε άλλες πόλεις μέσω διαφορών τρόπων που αυτό θα μπορούσε να γίνει.

Με επιστολή δική μας προς το Υπουργείο θα ζητήσουμε να μην υπάρχει ξανά κωλυσιεργία τριμήνου και την εξέταση για την αλλαγή της διαδικασίας μετά την λήξη της ανωτέρω σύμβασης που -προφανώς- έχει ήδη κατοχυρωθεί για την προμήθεια των πινακίδων από την ελεύθερη αγορά, στα πρότυπα άλλων κρατών.